เจอวิญญาณสาง

นุ่มเป็นสาวต่างจังหวัดทางภาคเหนืออีกคนหนึ่งที่เมื่อเรียนจบม.6 แล้วได้เข้ามาทำงานที่กรุงเทพเป็นสาวโรงงานแห่งหนึ่งนุ่มเป็นที่ขยันมากคนหนึ่งก็ว่าได้ พอเลิกงานจากโรงงานนุ่มก็จะซื้อหมูมาทำเป็นหมูปิ้งขาย มันทำให้นุ่มมีเงินเก็บมากกว่าคนอื่นที่เข้ามาทำงานพร้อมกัน วันหนึ่งนุ่มได้รับโทรศัพท์จากที่บ้าน แจ้งขาวว่าน้าชายของนุ่มไม่สบายมากเข้านอนโรงพยาบาล พอนุ่มรู้ข่าวดังนั้นนุ่มเลยรีบลางานแล้วรีบขับรถกลับบ้านในทันที พอนุ่มถึงบ้านก่อนอื่นนุ่มก็รีบถามข่าวจากแม่ว่าน้าเป็นยังไงบ้างแล้วน้าอยู่โรงพยาบาลไหนพอนุ่มทราบเช้าวันต่อมานุ่มจึงไปเยี่ยมน้าที่โรงพยาบาลกับแม่ เมื่อนุ่มไปนุ่มก็พบว่าที่โรงมีญาติอยู่เยอะมาก มีทั้งพ่อและญาติคนอื่นๆทุกคนก็ต่างดีใจที่เห็นนุ่มมาจากนั้นพ่อก็ได้พานุ่มเข้าไปเยี่ยมน้า พออีก 2-3 วันน้าก็ได้อาการดีขึ้นทุกคนต่างพากันดีใจที่เห็นน้าอาการดีขึ้น พอน้าอาการดีขึ้นนุ่มก็ได้กลับมาทำงานที่กรุงเทพอีก วันหนึ่งได้มีเพื่อนของนุ่มคนหนึ่งก็ได้ชวนนุ่มไปหาร่างทรงเป็นเพื่อน แต่นุ่มก็ได้ปฏิเสธไปบอกเพื่อนว่านุ่มไม่ชอบและไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้ แต่ยังไงเพื่อนก็รบเร้าให้นุ่มไปเป็นเพื่อนอยู่ดี จนนุ่มใจอ่อนยอมไปเป็นเพื่อน นุ่มกับเพื่อนได้นั่งรถแท็กซี่ไปถึงสำนักร่างทรง สำนักร่างทรงนี้ซึ่งนุ่มดูจากป้ายชื่อหน้าสำนักแล้วสำนักร่างทรงนี้จะเป็นสำนักร่างทรงของพ่อปู่สำนักนี้จะเป็นบ้านปูน 2 ชั้นดูท่าทางจะเปิดมานานแล้วเมื่อนุ่มและเพื่อนยืนคุยกันอยู่ด้านหน้าสำนักได้ครู่หนึ่งก็มีผู้ชายร่างผอทคนหนึ่งเดินมาหานุ่มและเพื่อนแล้วพูดว่า มาดูหมอหรือป่าวครับ เพื่อนของนุ่มเลยตอบว่า อ่อใช่ค่ะมาดูหมอ แล้วชายคนนั้นจึงชี้ไปทางขวามือซึ่งเป็นที่ขายดอกไม้และธูปเทียนและพูดว่า เชิญไปซื้อดอกไม้และธูปเทียนก่อนนะครับและจึงมานั่งรอคิวครับ และนี่ครับบัตรคิวของคุณ เพื่อนของนุ่มได้พยักหน้ารับทราบและชวนนุ่มไปซื้อดอกไม้ธูปเทียนเมื่อไปถึงที่ซื้อซื้อดอกไม้ธูปเทียนเพื่อนของนุ่มก็ได้ซื้อซื้อดอกไม้ธูปเทียนมาชุดหนึ่งและได้ชวนนุ่มดูด้วยกันซึ่งเพื่อนบอกว่าจะออกค่าดอกไม้ธูปเทียนให้ แต่นุ่มก็ได้ปฏิเสธออกไปอีกเป็นครั้งที่สองและนุ่มก็ได้พูดว่าบอกแล้วไงว่าเราไม่ชอบเราไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้เราไม่ดู เมื่อเพื่อนของนุ่มเห็นดังนั้นเลยบอกนุ่มไปว่า อะงั้นไม่ดูก็ก็ไม่เป็นไรนุ่มมาเป็นเฉยๆก็พอแล้ว เมื่อเพื่อนของนุ่มซื้อดอกไม้ธูปเทียนเสร็จทั้งสองคนจึงมานั่งรวมกับคนอื่นที่เดิม ผ่านไปสักพักก็ถึงคิวเพื่อนของนุ่ม เพื่อนของนุ่มจึงเข้าไปกราบร่างทรงคนนั้นและทำการดูหมอถามนั้นถามนี่ เมื่อเพื่อนของนุ่มดูหมอเสร็จระหว่างที่เพื่อนของนุ่มถอยออกมานั้นอยู่ๆร่างทรงคนนั้นก็หันมาทางนุ่มอยู่ดีๆร่างทรงคนนั้นก็ชี้หน้านุ่มและพูดกับนุ่มว่า เอ็งเป็นคนที่ไม่เชื่อคนอะไรง่ายๆใช่ไหม ให้ระวังคนใกล้ตัวของเอ็งไว้ระยะเวลาใกล้ๆนี้เอ็งเสียคนที่รักไปแต่นุ่มก็ทำตัวเหมือนเดิมและไม่ได้เชื่อในสิ่งที่ร่างทรงพูด จากนั้นนุ่มกับเพื่อนเลยเดินทางกลับอยู่ต่อมาอีก 2 เดือนจนนุ่มลืมคำพูดของร่างทรงคนนั้นแล้ว นุ่มก็ได้ยินข่าวว่าน้าคนเดิมเข้าโรงพยาบาลอีกนุ่มจึงได้ลางานกลับไปบ้านอีกครั้ง คราวนี้แม่บอกว่าน้าอาการไม่หนักเท่าไหร่ เมื่อเช้าวันใหม่นุ่มจึงไปเยี่ยมน้าที่โรงพยาบาลนุ่มก็ได้เจอพ่อและญาติคนอื่นๆเหมือนครั้งก่อนและวันนั้นนุ่มก็ได้อยู่เฝ้าไข้น้าตลอดทั้งวันเพื่อให้คนที่เฝ้าอยู่ไข้อยู่ก่อนนั้นได้พักและให้คนอื่นๆกลับบ้านไปทำธุระส่วนตัว นุ่มตกลงกันไว้ว่าตอนเย็นค่อยห้คนอื่นมาเปลี่ยน พอถึงตอนเย็นก็มีคนมาเฝ้าไข้เปลี่ยนนุ่มกับญาติคนที่มาเปลี่ยนเฝ้าไข้ก็ได้พูดคุยกันกับนุ่มในเรื่องต่างๆ ทันใดนั้นนุ่มก็ได้เห็นเงาดำประหลาดเงาหนึ่งที่ตัวใหญ่มากเกาะตัวบนหลังคาทางเดินของโรงพยาบาลตรงข้ามกับเตียงของน้าของนุ่มทำให้นุ่มตกใจกลัวและประหลาดใจเป็นอย่างมากทำให้นุ่มทำอะไรไม่ถูก ตอนนั้นนุ่มเล่าว่าขนาดนุ่มจะเดินกลับไปยังรถนุ่มยังเดินไปผิดทางเลย หลังจากนั้นนุ่มเลยโทรบอกพ่อให้มารับแทน คืนนั้นหลังจากที่นุ่มกลับถึงบ้านนุ่มก็ได้คิดเรื่องเงาประหลาดที่เห็นที่โรงพยาบาลนุ่มเลยโพสต์ Facebook ถามถึงเรื่องเงาประหลาดที่นุ่มเจอว่ามันเป็นเงาอะไร จากนั้นมีคนมาคอมเม้นเยอะแยอะเลยว่ามันเป็นเงาของเสาไฟหรือป่าวหรือมันเป็นเงานุ้นนี่นั้นหรือป่าว แต่มีคอมเม้นหนึ่งเข้าถามว่า เงานที่เห็นมันเป็นตัวเหมือนคนแล้วมีปีกตรงปีกเหมือนปีกค้างคาวใช่ไหม นุ่มก็บอกว่า ใช่ค่ะ แล้วคอมเม้นนั้นยังถามอีกว่า ที่บ้านมีคนป่วยบ้างไหม นุ่มก็ตอบอีกว่า มีค่ะ แล้วคอมเม้นนั้นเลยบอกมาว่า มันเป็นเงาของวิญญาณสาง สางมันเป็นเหมือนเจ้ากรรมนายเวรของเรา สางมันเป็นผีขนิดหนี่งที่คอยมารับวิญญาณของคนที่ตายไปแล้วที่มีเวณกรรมกับมันมาก่อนนี่ละซึ่งมันเป็นเหมือนมัจจุราชถ้าเรายิ่งไปสวดมนต์ไล่มันก็จะยิ่งทำให้มันยิ่งโกรธ จากนั้นอีก2-3 วันพอน้าออกจากโรงพยาบาลนุ่มจึงกลับไปทำงานอีกครั้ง พอนุ่มกลับไปได้ 2 อาทิตย์นุ่มก็ได้ยินข่าวจากทางบ้านอีกว่าน้าคนนั้นเสียชีวิตเนื่องจากหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน.