น้องโก๊ะ กับ เรื่องโก๊ะๆ

      น้องโก๊ะ เป็น เด็กหญิงออกแนวแก่นๆ ตัดผมสั้นเสมอติ่งหู ใส่แว่นตาหนาเตอะ

      ตอนเด็ก ๆ แม่ ชอบซื้อ ชุดนักเรียนไซร์ใหญ่โคร่ง ให้ น้องโก๊ะ ไว้ใส่เผื่อโตจะได้ไม่ต้องซื้อบ่อย แต่บางครั้ง การซื้อเสื้อผ้าไซร์ใหญ่กว่าตัว  กว่าเราจะโตทันตาม ไซร์เสื้อผ้า ที่แม่ ซื้อเผื่อไว้ให้ ก็อีก 3 ปี คิดดูเอาแล้วกันว่าเราต้องใส่ชุดโคร่ง ๆ ตัวใหญ่ ๆ เฉิม ๆ เฉย ๆ มา ตลอด 3 ปี ย้อนกลับไปคิดถึงตอนนั้น ก็ขำดีเหมือนกันนะ

      รองเท้า ก็ซื้อไซร์ใหญ่เข้าไว้ จะได้ใส่ได้หลายๆปี อะไร ๆ ก็ให้ใส่ใหญ่ ๆ ไปหมด ไม่แปลกเลย พอตอนโตขึ้นมาขอใส่อะไรแบบเล็กๆ พอดีตัว จะได้ดูดีกับเขาบ้าง 55

     และเพรา น้องโก๊ะ เป็นเด็กใส่แว่น พ่อ แม่ เลยเป็นห่วงมากกว่าปกติ กลัวจะมองอะไรไม่ค่อยชัด เหมือนคนอื่นๆ พอจะขอหัดขับ รถมอเตอร์ไซน์ เหมือนกับ คนอื่น ๆ ก็ไม่ได้กลัวจะเป็นอันตราย

      แต่เด็กอะนะก็ต้อง มีความดื้อ ความซนตามวัยของเราอยู่บ้าง คิดว่าทำได้ ไม่เป็นไรหรอก ขอลองหน่อยละกัน เพราะยังไงก็ มีพี่ มีเพื่อน ค่อยช่วยสอนอยู่แล้ว

      แอบหัดขี่รถกับ พี่ ครั้งแรกพอ สตาร์ตรถได้ ก็บิดคันเร่ง เร่งเครื่องไว้ บึ้นๆๆๆ  กลัวรถดับไง พอเข้าเกียร์ได้ ปล่อยเบรค  เท่านั้นหล่ะ รถพุ่ง ไปข้างหน้า ทยานตกคูน้ำฝั่งตรงข้าม ตูม!  เลยจ้า สภาพนี้ ทั้งคน ทั้งรถ ดูไม่ได้ ยังดีที่น้ำไม่เยอะรถเลยไม่จม แต่ก็ยังไม่ท้อ ขอลองใหม่อีกรอบ

      รอบนี้เอาใหม่ เปลี่ยนที่หัดขับใหม่ สตาร์ดรถ บิดเร่ง เข้าเกียร์  ปล่อยเบรค  เหมือนเดิมเลยจ้า  รถเหินขึ้นเนินดิน ล้มทะไหลไปโดนโอ่งใส่น้ำ โอ่งทะลุ แตกกระจาย น้ำไหลทะลัก เรา ยืนอึ้ง ตกใจ หน้าถอดสี ไม่เหลือสักนิ้ว 555 โดนแน่ๆ รอบนี้  แต่ยังดีที่ตัวเราไม่ไปโดนโอ่งน้ำด้วยไม่งั้นเจ็บหนักอะบอกเลย

     แต่ยังสู้ไม่ถอยนะด้วยความอยาก ขับรถเป็น  ก็คนอื่นเขาเป็นหมดแล้วนี้ บอกขอลองอีกรอบนะ สุดท้าย เราก็จับจังหวะรถได้ ว่าต้องค่อยๆ บิดคันเร่งเวลาปล่อยตัวเรา ถึงจะควบคุมรถได้ สุดท้ายเราก็ ขับรถได้ ดีใจสุดๆ อะตอนนั้นบอกเลย

      วิชางานฝีมือ เย็บ ปัก ถัก ร้อย น่ะ ทุกคนต้องเคยเรียนกันมาหล่ะ มันเป็น วิชาบังคับ ขอบอกว่าเป็นงานที่ไม่ถนัดเอาเสียเลย เวลาต้อง รอยด้ายใส่รูเข็ม ไม่เคย รอยด้ายได้กับเขาเลย จะรอยเข้าได้ยังไง ขนาด รูเข็ม ที่ต้องรอยด้ายใส่ ยังมองไม่เห็น รูเข็มเลย ขนาดใส่แว่นแล้วนะ แต่แว่นก็ไม่ได้ช่วยอะไร ต้องคอยให้เพื่อนช่วย ตลอด รอดวิชานี้มาได้ พูดได้เต็มปาก บอกได้เต็มเสียง เลยว่าเพราะ เพื่อนช่วย คิดย้อนกลับไปก็ อนาถตัวเองนะ แล้วถามว่าวิชานี้ตอนนี้ได้ใช้ประโยชน์อะไรไหม สำหรับเราตอบได้แบบเต็มเสียงเลยว่า ไม่ได้ใช้ประโยชน์เลยจ้า

     วิชาพละ วิชานี้คิดว่าจะเก่งใช่ไหม ก็บอกได้เลยว่า ผ่านแบบ หวุดหวิด ทำไมนะเหรอ ก็เวลาต้อง ตีลูกปิงปอง ตีไม่ค่อยโดนลูกสักเท่าไหร่ ส่วนมากจะตีหวืดตลอด บอกแล้วว่าใส่แว่นไม่ได้ช่วยอะไร น้องโก๊ะ ขึ้นมาได้หรอก แฮ่ะๆ

เวลาเรียนในห้อง ก็เป็นเด็กขยันเรียน ตั้งใจเรียน คนหนึ่งนะ เรียนเก่งจนนั่ง แถวหลังของห้อง เวลา ครูสอน จะนั่งมองหน้ากระดานดำตลอดไม่มีวอกแวก นั่งเหมือนตั้งใจฟังสุดๆ อะ แต่เปล่าเลย มืออยู่ใต้โต๊ะเรียน แอบเปิดซอง ยำยำข้างน้อย ห่อ 2 บาท แอบขยำซองแบบเบา ๆ เพื่อให้เส้นยำยำ แตกเวลาหยิบกินจะได้ง่าย แต่ห้ามเทซองเครื่องปรุงใส่ลงไปนะ กลิ่นจะออก เดียว ครู จะจับได้ว่าที่นั่งนิ่งๆ เหมือนตั้งใจเรียนนะ จริงๆ แล้ว แอบกิน ยำยำช้างน้อยอยู่

     พอตอนนี้คิดย้อนกลับไปไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ตอนนั้นหิว หรือแค่ สนุกที่ได้แอบกิน ขนมกับเพื่อน ๆ กันแน่

       ส่วนวันที่มีเรียน วิชาคณิตร์ศาสน์  ไม่อยากจะบอกเลย ว่าตั้งใจ สุด ๆ ตั้งใจที่จะโดดเรียนนะ โดดเพื่อไปนั่ง กินส้มตำ ไก่ ย่าง ข้างรั้วโรงเรียน นั้นหล่ะไม่ได้ไปไหนไกลหรอกนะ พอเห็น อาจารย์ฝ่ายปกครอง เดินผ่านมา ก็ต้องรีบวิ่งกัน เลยทีเดียว เรียกว่า วงแตกต่างคนต่างไป แต่ก็ไม่เคยโดนจับได้สักครั้งนะ ยังถือว่าเป็นคนดวงเฮง มีความโชคดี อยู่บ้าง 55

        ส่วนวิชาที่ร่วมกิจกรรม เป็นประจำไม่เคยขาดคือ ลูกเสือ เนตรนารี เวลาเข้าค่าย ต้องเดินทางไกล เป็นความทรงจำ ที่ทุกคนน่าจะสนุกนะ ส่วน น้องโก๊ะกับกลุ่มเรา ก็มีเรื่องให้ ตื่นเต้นเสมอ เวลาที่ต้องเดินทางไกล จะเดินแบบปกติ เหมือนคนอื่นๆ เขาก็จะไม่ได้ไง ในเมื่อต้องถือ ไม้ง่าม เป็นอาวุธประจำตัวกันทุกคนอยู่แล้ว ถ้าต้องถืออย่างเดียว มันก็ธรรมดาไป ต้องยก ไม้ง่าม ขึ้นมา ฟาดฟัน กวัดแกว่ง สู้รบปรบมือ กับต้นไม้ พุ่มไม้ ข้างทางกันบ้าง เวลารู้สึกเบื่อ ๆ สู้รบปรบมือ ฟาดฟัน กับต้นไม้ ไปได้สักระยะ ไม่รู้ไปโดน รังต่อ ตอนไหน รู้ตัวอีกทีตอน ตัวต่อบินหึ่ง ออกจากรัง จะมาต่อยนั้นหล่ะ เท่านั้นแหล่ะ กลุ่มน้องโก๊ะ วิ่งกระเจิงกันไป คนละทิศ คนละทาง แบบไม่ต้องคิดชีวิต โชคดีที่ รังต่อไม่ใหญ่ ตัวต่อไม่เยอะ เลยรอดพ้น กันทุกคน ยกเว้น น้องโก๊ะ ผู้ดวงดีเสมอ ล้มกลิ้ง คลุกๆ ไปข้างทาง
แต่ก็นั้นหล่ะมันคือ ความสุข ความสนุก ของ น้องโก๊ะ ในวัยเด็กเขาหล่ะ

       ถึง น้องโก๊ะ จะเป็น เด็กเรียนไม่เก่ง กีฬาไม่เด่น วิชาไม่เลิศ แต่ก็สอบผ่านทุกวิชา นะจ้า จะบอกให้ เหมือนที่ คุณครู เคยบอกว่า

  " เกือบตก ดีกว่า เกือบผ่านนะ จริงไหม "

    
                                LOMA 🐬🐬