ตัวเล็ก (เลือดสีขาว 21)

    ตัวเล็ก

            ถึงแม้อาการของเด็กชายภูพิพรรธจะดีวันดีคืน  ผ่านการบำบัดรักษามาหลายปีแล้ว  ระยะหลังมานี้หมอนัดตรวจร่างกายปีละหนึ่งครั้งและไม่ได้สั่งยาเกี่ยวกับโรคเลือดให้เด็กชายอีก  แต่เปลี่ยนมาเป็นให้ยาเพื่อรักษาเกี่ยวกับต่อมไธรอยด์แทน  วันดีคืนดีเมื่อลักขณานำลูกชายไปพบแพทย์ตามนัด  สาธิตเข้าทำงานตามปกติ  จู่ๆ เขาก็ได้รับการติดต่อทางโทรศัพท์จากลักขณาว่าหมอจะคุยด้วย  การสนทนาระหว่างหมอกับสาธิตเมื่อสาธิตนำมาขบคิดเขาก็เห็นเป็นเรื่องแปลกและน่าสนใจไม่น้อย

            “คุณสาธิตคะ  คุณมีความสูงเท่าไรคะ” เสียงหมอจากปลายสาย  คงเป็นหมอที่ตรวจร่างกายให้ลูกชายนั่นเอง

             “หนึ่งร้อยหกสิบหกครับ”

            “น้ำหนักล่ะคะ”

            “หกสิบ”

            “จำได้ไหมคะว่าตอนเรียนประถมมัธยมคุณสูงเท่าไร”

             “ไม่แน่ใจครับคุณหมอ”

            “เอาเป็นว่าตอนเข้าแถวเคารพธงชาติคุณยืนเข้าแถวอยู่ตรงไหน”

            “ยืนหัวแถวครับถ้าแถวตอน  ถ้าแถวหน้ากระดานยืนท้ายแถว”

            “คุณสาธิตยืนเข้าแถวแบบนี้ตลอดการเรียนประถมมัธยมเลยหรือ”

            “อ๋อ...ไม่ครับ  พอถึงมัธยมสี่ผมก็เริ่มขยับถอยไปเรื่อยๆ ท้ายสุดน่าจะอยู่กลางแถว  เดี๋ยวนี้ถ้าให้ผมเข้าแถวผมคงอยู่กลางแถวน่ะครับคุณหมอ”

            “ค่ะ...ขอบคุณค่ะ  เป็นข้อมูลนำไปเทียบเคียงกับพัฒนาการทางด้านร่างกายของลูกชายคุณน่ะค่ะ”

            “ครับ...ขอบคุณมากครับหมอ”

            เป็นการบำบัดรักษาโรควิธีหนึ่งทีเดียว  ซักถามประวัติผู้เป็นพ่อแม่  เพื่อนำไปรักษาลูก   สาธิตเห็นว่าเป็นเรื่องดี  หากมนุษย์เราย้อนกลับไปดูพัฒนาการของแต่ละครอบครัว    วงศ์ตระกูล   ก็จะคล้ายๆ กัน  ลูกจะมีการเจริญเติบโตด้านร่างกายและมีพัฒนาการทางอารมณ์ความรู้สึกมาจากพ่อแม่โดยไม่รู้ตัว  บางครอบครัวหน้าตาเหมือนกันยังไม่พอ  นิสัยใจคอยังเหมือนกันอีกด้วย  โบราณว่าไว้  “ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น”  หากจะมีลูกคนใดผ่าเหล่าผ่ากอไปบ้างก็น้อยเต็มที

            สาธิตจึงคิดว่า ผู้เป็นพ่อแม่หรือเครือญาติหากจะดุด่าว่ากล่าวลูกๆ หลานๆ ก็ควรมองกลับไปถึงเทือกเถาเหล่ากอความเป็นมาของตัวเองหรือวงศ์ตระกูลเสียก่อน 

            วันนั้นเมื่อลูกชายกลับมาจากโรงพยาบาลก็เล่าเสียงเจื้อยแจ้วให้สาธิตฟังอย่างสนุกปาก

            “หมอจับจู๋ผมด้วย  แล้วยังพูดว่า  ไหนดูสิ โตแค่ไหนแล้ว  ขนขึ้นหรือยัง  ผมอายหมอมากเลยฮะ”

            สาธิตเสียววาบ พลางยิ้มเจื่อนๆ ให้ลูกและลักขณา