ฉั น กำ ลั ง ต า ม ห า ค ว า ม รั ก

ฉั น กำ ลั ง ต า ม ห า ค ว า ม รั ก.. .. .. ..

ตอนนี้ฉันกำลังตามหาความรัก 
สิ่งที่ฉันละเลยมันมานาน และไม่เคยเห็นความสำคัญเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา 
จนคิดว่าบางที ฉันไม่จำเป็นต้องมีมันอีกก็ได้ 

ช่วงเวลาที่ผ่านมาฉันเฝ้ามองคนรอบข้าง ทำความคุ้นเคยกับความรัก 
บางคนก็ให้ความสนิทมาก บางคนก็แค่ผ่านมาแล้วผ่านไป 
บางคนก็ทุ่มเทจนหมดหัวใจ บางคนทำความรู้จักแค่ฆ่าเวลา 

สำหรับฉัน ถ้ายังไม่พร้อมจะมีรักครั้งต่อไป 
ฉันก็ขอยอมโดนตราหน้าว่าขี้ขลาด เพราะก็คงเป็นอย่างนั้นจริงๆ 
ฉันไม่อยากให้ความรักผ่านมาแล้วผ่านไป และไม่อยากทุ่มเทจนหมดหัวใจเช่นกัน 
ปณิธานของฉันคือถ้าวันใดฉันพร้อม ฉันจะทำความรู้จักอย่างจริงใจ 
และจะผูกพันมากกว่าผูกติดกับความรักตลอดไป 

จนวันนั้นมาถึง วันที่ฉันพร้อม วันที่ฉันได้เจอใครสักคน 
คนที่ฉันรู้สึกว่าเค้านำพาความรักมาฝากฉันด้วย แต่ความขี้ขลาดในตัวก็มีมากเกินกว่า 
ที่ฉันจะยอมรับความรู้สึกที่เรียกว่ารัก จนในที่สุด 
ความรักของฉันก็หายไป 

ตอนนี้ฉันกำลังตามหาความรัก 
เพราะเส้นสายแห่งความห่วงใยที่ก่อตัวเป็นความผูกพัน 
กำลังเตือนให้ฉันรู้ว่ามันมีความยาวแค่ไหน เพราะความรักหนีไปไกล 
แต่ความห่วงใยคอยกระตุกให้ฉันรู้ตัวเสมอ 

ตอนนี้ฉันจึงตามหาความรัก 
เพราะฉันรู้ว่าระหว่างฉันกับความรักครั้งนี้ ผูกพันกันแค่ไหน 
ความรักครั้งนี้ทำให้ฉันรู้ว่าคนเราก็เหมือนต้นไม้ ความรักก็เหมือนน้ำ 
ต้นไม้จะอยู่ได้อย่างไรถ้าไม่มีน้ำ คนเราจะอยู่ได้อย่างไรถ้าไม่มีความรัก 

ตอนนี้ฉันกำลังตามหาความรัก 
ถ้าคุณบังเอิญพบเจอ ความรักที่กำลังหลงทาง 
ช่วยบอกความรักว่า ฉันกำลังตามหา 
และจะมารับตัวกลับไปในไม่ช้า 
ขอบคุณล่วงหน้า สำหรับความช่วยเหลือของคุณ