Gen Z ถูกมองเป็นตัวปัญหา เพราะงานเปลี่ยนไม่ทันคนรุ่นใหม่

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา คำว่า “Gen Z” มักถูกพูดถึงในเชิงลบ โดยเฉพาะในบริบทของการทำงาน หลายคนมองว่าคนรุ่นนี้เป็น “ตัวปัญหา” ขององค์กร ทั้งเรื่องความอดทนน้อย เปลี่ยนงานบ่อย หรือไม่ยอมทำตามระบบเดิม ขณะเดียวกัน คนรุ่นใหม่เองก็รู้สึกว่าสังคมการทำงาน “ไม่ต้อนรับ” และไม่เข้าใจพวกเขาเช่นกัน

คำถามคือ จริงๆ แล้วใครกันแน่ที่มีปัญหา?

ความขัดแย้งของ “ค่านิยม” ที่ไม่ตรงกัน หากมองให้ลึกลงไป จะเห็นว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่ปัญหาของคนรุ่นใดรุ่นหนึ่งโดยตรง แต่เป็น “ความไม่สอดคล้องกันของค่านิยม”

คนทำงานรุ่นก่อนเติบโตมาในระบบที่ให้ความสำคัญกับความมั่นคง ความอดทน และลำดับชั้นในองค์กร การอยู่ดึกอาจถูกมองว่าเป็นความขยัน การไม่โต้แย้งถือเป็นความเคารพ และการทำงานระยะยาวในที่เดียวสะท้อนถึงความภักดี

ในทางกลับกัน Gen Z เติบโตมากับโลกที่เปลี่ยนแปลงรวดเร็ว พวกเขาให้ความสำคัญกับคุณภาพชีวิต สุขภาพจิต และความยุติธรรมในที่ทำงานมากขึ้น การตั้งคำถาม การปฏิเสธสิ่งที่ไม่สมเหตุสมผล หรือการลาออกจากงานที่เป็นพิษ ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นความอ่อนแอ แต่เป็นการปกป้องตัวเอง

เมื่อค่านิยมสองชุดนี้ต้องมาอยู่ร่วมกัน ความขัดแย้งจึงเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

สิ่งที่คนรุ่นก่อนมองว่า “ไม่อดทน” อาจเป็นสิ่งที่คนรุ่นใหม่มองว่า “ไม่จำเป็นต้องทน”

องค์กรที่ยังใช้กติกาเก่า

อีกหนึ่งปัจจัยสำคัญคือ หลายองค์กรยังคงยึดติดกับกติกาเดิมๆ เช่น การวัดผลจากจำนวนชั่วโมงทำงานมากกว่าผลงานจริง การให้คุณค่ากับความเงียบมากกว่าการแสดงความคิดเห็น หรือการตีความความเคารพในรูปแบบที่ไม่เปิดพื้นที่ให้ตั้งคำถาม

เมื่อ Gen Z ไม่เล่นตามกติกานี้ จึงถูกมองว่า “มีปัญหา” ทั้งที่ในความเป็นจริง พวกเขาอาจกำลังตั้งคำถามกับระบบที่ล้าสมัย

อีกด้านที่ต้องยอมรับ

อย่างไรก็ตาม การมองว่า Gen Z เป็นฝ่ายถูกทั้งหมดก็ไม่ใช่คำตอบที่ครบถ้วน คนรุ่นนี้บางส่วนอาจมีความคาดหวังที่รวดเร็วเกินไป โดยยังไม่มีประสบการณ์หรือทักษะรองรับเพียงพอ การเปลี่ยนงานบ่อยอาจทำให้ขาดความเชี่ยวชาญเชิงลึก และการสื่อสารที่ตรงเกินไปในบางสถานการณ์ก็อาจถูกมองว่าไม่เหมาะสมในบริบทขององค์กร

การยอมรับจุดอ่อนของตัวเองจึงเป็นอีกหนึ่งกุญแจสำคัญในการอยู่ร่วมกัน

ไม่ใช่ใครผิด แต่คือโลกที่กำลังเปลี่ยน

ท้ายที่สุดแล้ว ปรากฏการณ์นี้ไม่ใช่เรื่องของ “คนรุ่นไหนผิด” แต่เป็นสัญญาณของการเปลี่ยนผ่านในโลกการทำงาน เมื่อค่านิยมใหม่กำลังท้าทายระบบเดิม ความตึงเครียดจึงเกิดขึ้นเป็นเรื่องปกติ

คำตอบจึงไม่ใช่การผลักอีกฝ่ายออกไป แต่คือการปรับตัวเข้าหากัน

องค์กรอาจต้องเปิดรับวิธีคิดใหม่ ขณะที่คนรุ่นใหม่เองก็ต้องเรียนรู้บริบทและพัฒนาศักยภาพของตัวเองให้แข็งแรงพอ

เพราะในท้ายที่สุด ไม่ว่าจะเป็นคนรุ่นไหน สิ่งที่ยังคงมีคุณค่าเสมอ คือ “ความสามารถ” และ “การอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างเข้าใจ”