โรคซึมเศร้า

บนโลกใบนี้คุณเดินผ่านคนเป็นล้านเป็นแสนคน แต่คุณจะรู้ไหม ว่าคนที่คุณเดินผ่านนั้น มีใครที่เป็นโรคซึมเศร้าหรือโรคทางจิตเวชบ้าง ในตัวเราเองฐานะผู้ป่วยโรคนี้ อยากจะถามคุณว่า ถ้าคุณยอมรับเข้าใจโรคนี้ ถ้าเกิดคนรอบข้าง พ่อ แม่ พี่น้อง ญาติคุณป่วยเป็นโรคนี้ คุณจะดูแลเขาไหมคุณจะไม่ทำร้ายจิตใจเขาไหม

คำพูดเป็นสิ่งสำคัญของโรคนี้ หลายคนอาจจะมองว่าเขา สำออย เขาตอแหล เขาเรียกร้องความสนใจ แต่ใครล่ะ? ที่อยากจะทำให้ตัวเองโดนด่า ใครล่ะที่อยากจะร้องไห้คนเดียวทุกคืน ใครล่ะที่อยากทำร้ายตัวเอง จะมีใครที่ไม่อยากมีความสุข....

เราป่วย เพราะ สารเคมีในสมองไม่สมดุลกัน อาจจะเกิดได้หลายสาเหตุ คุณไม่มีทางเข้าใจถ้าคุณไม่ป่วย มันทรมานกว่าที่คุณคิด มันไม่ได้สนุกเลย ทำไมถึงคิดว่าเขาเรียกร้องความสนใจหรอ?แค่เขากรีดข้อมือ เขาทำร้ายตัวเอง คุณเคยโกรธมากๆไหมหาที่ระบายไม่ได้ ถ้าระบายได้คุณก็ระบายกับคนอื่น เพราะคนอื่นผิด แต่ที่เขากรีด เขาเหมือนคุณเขาโกรธ เขาเกลียด แต่เพราะสารเคมีในสมองที่หลั่งความสุขมันน้อยลง

ทำให้เขาควบคุมยาก ความคิดลบมากขึ้น เยอะขึ้น เขาจึงไม่โทษคนอื่น เพราะเขาผิดเอง เขาคิดแค่ถ้าไม่มีเขาจะดีกว่านี้ เพราะคำพูดต่างๆ เช่น แกคือภาระ แกไม่มีประโยชน์ แกน่ารำคาญ ต่างๆนาๆ คนเราโดยปกติจะสามารถจัดการกับความทุกข์หรือความเศร้าได้เองแต่เพราะเขาป่วย เขาถึงไม่สามารถจัดการได้ มันก็เหมือนกันโรคทางร่างกายนั้นแหละ อย่าว่าเขาเลย เขาไม่ได้อ่อนแอนะ เขาเก่งมากต่างหากที่ทนความทุกข์ทั้งหลายมาได้มากขนาดนี้

       สารหลั่งความสุขหรือDopamine Endorphin Oxytocin Serotonin 
จะหลั่งตอนคุณมีความสุข ตอนออกกำลังกาย ตอนนอน หลายคนอาจจะสงสัย เอ้าทำไมพวกเขาถึงหลั่งน้อยลงทำไมถึงผิดปกติ สาเหตุของแต่คนละไม่เหมือนกัน สาเหตุต่างกัน อาจจะเพราะนอนน้อย เครียด ไม่ออกกำลังกาย อยู่แต่ในห้อง คิดลบทำทุกอย่างที่ตรงข้ามกับการหลังสารแห่งความสุข มันจึงเป็นเหตุของโรคซึมเศร้า นอนน้อยเกี่ยวหรอ? ไม่ออกกำลังกายอยู่แต่ในห้องเกี่ยวหรอ? เกี่ยวค่ะ เพราะตัวเราเองก็ป่วยเพราะเหตุผลนี้หลักๆ นอนเกี่ยวอะไร เวลาเรานอนสารเคมีในสมองต่างๆจะหลั่งออกมา แต่มีเวลาที่มันหลั่งเหมือนกัน ถ้าเรานอนน้อยมันจะหลั่งน้อย จึงเป็นสาเหตุส่วนหนึ่งของโรคนี้ ส่วนที่ไม่ออกกำลังกาย อยู่แต่ในห้อง เกี่ยวยังไง เพราะถ้าเราอยู่แต่ในห้อง คือการที่เราอยู่แต่ในสี่เหลี่ยม เราไม่ได้ออกไปเจอสิ่งภายนอกเลย และถ้าเราไม่ออกกำลังกาย สารนี้ก็หลั่งน้อยเหมือนกันค่ะ เพราะการออกกำลังกายเป็นสิ่งที่ช่วยกระตุ้ยให้สารนี้หลั่ง ... พอสารนี้หลั่งน้อยหรือผิดปกติ 

มันเกิดในสมองซึ่งสมองเป็นตัวสั่งการร่างกายอย่างที่ทุกคนรู้กันอยู่แล้ว เพราะงั้น ร่างกายสภาพจิตใจย่อมแย่ตามไปค่ะ
 ซึ่งอาการแต่ละคนอาจต่างกัน อาการหลักๆ คือ นอนน้อยหรือมากเกิน กินน้อยหรือมากเกิน มีความคิดฆ่าตัวตาย ทำร้ายตัวเอง  หดหู่ เบื่อ ไม่มีความสุข 

การรักษา ก็เหมือนเดิมค่ะรักษาแต่ละคนต่างกัน  ระยะการรักษาต่างกัน เช่นตัวเราเอง ตอนนี้รักษามาได้2เดือนอาการดีขึ้นแล้ว แต่ยังคงต้องกินยาต่อถึง6เดือน-1ปี เรายังไม่ได้หยุดยาเลยทันที ความคิดตอนแรก อีกแล้วหรอ?เบื่อ เราเคยมีความคิดหยุดยา แต่!!! ถ้าคุณหยุดยาเอง คุณต้องเริ่มใหม่ อย่างที่หมอเราบอกกับเราคนเราไม่เหมือนกัน ระยะการรักษาต่างกัน ถ้าดีขึ้นแล้วมีค่ะที่คุณสามารถหยุดยาเองได้แต่ส่วนน้อยแต่ถ้าคุณหยุดยาแล้ว มันแย่นั้นแปลว่า คุณต้องเริ่มใหม่ทุกอย่าง ยาใหม่ การรักษาใหม่ บางคนอาจจะรักษา2ปีขึ้นไปหรือตลอดชีวิต ส่วนหนึ่งที่เราอยากบอกเลย 

ยาไม่ได้ช่วยคุณอย่างเดียวคุณต้องเปลี่ยนทัศนคติและการใช้ชีวิตด้วยแม้มันจะยาก แต่ถ้าอยากหายคุณต้องฝืนทำค่ะมันจะชินไปเองสู้ๆนะ ถ้าท้อ ลองมองย้อนกลับไปนะ ตอนนี้คุณเก่งแล้ว ทนอะไรมาได้มากขนาดนี้ เหนื่อยรึป่าว นอนนะ พัก อย่าฟุ้งซ่าน  ใครไม่เข้าใจเรารู้ค่ะ ไม่มีใครเข้าใจเราเลย นอกจากตัวเราเอง เรารู้ดีเราทนมาเเค่ไหน เก่งแล้วค่ะ อย่าอยู่กับอดีตนะอย่าอยู่กับอนาคตด้วย อยู่กับปัจจุบันให้ดีที่สุด