หน้าแรก เว็บบอร์ด หาเพื่อน Chat หาเพื่อน Line หาเพื่อน Skype Pic Post ตรวจหวย ควิซ Page คำนวณ คำคม คลิปวิดีโอ สเปซ เกม Play ไดอารี่ อัลบั้ม แต่งรูป กริตเตอร์ ดาวน์โหลดรูปจาก IG
 
ติดต่อเว็บไซต์ติดต่อโฆษณาแจ้ง Report เนื้อหาเงื่อนไขการให้บริการ
 
เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
 
เว็บบอร์ด บอร์ดต่างๆค้นหาสร้างบอร์ด ตั้งกระทู้ใหม่

หุบเขาแสงจันทร์ ตอนที่ 37 (เพชรมรณะ)

บอร์ด นิยาย เรื่องเล่า เนื้อหาโดย baantalaylormbooks

 

เสียงเร่งรีบก้าวฝีเท้าของพ่อใหญ่บันลือและลูกน้องหยุดชะงัก  แวบแรกที่ทั้งสองหันหลังกลับไปมอง  มีเพียงความว่างเปล่าตรงหน้า  แต่ชั่ววินาทีร่างของซายอก็ค่อยๆก้าวออกมาจากพุ่มไม้ใหญ่ข้างทาง  สายตาของมอแกนวัยหนุ่มจ้องมองคนฝั่งเมืองทั้งสอง  อย่างคนโกรธแค้นกันมาสิบชาติ

 “จัดการมัน”

พ่อใหญ่บันลือออกคำสั่งทันทีเมื่อปะหน้า ไม่รีรอแม้วินาที 

ชายฉกรรจ์ฝั่งเมืองกระโดดง้างดาบจะฟันเข้ากลางศีรษะมอแกนหนุ่ม  แต่คนชำนาญการอาวุธว่องไวดั่งพายุอย่างซายอ  ก็กระชากดาบที่เหน็บเอวออกมารับปะดาบศัตรูนั้นได้ทัน

เสียงปะดาบหมายเอาชีวิตกันและกัน

บรรเลงขึ้นอีกครั้ง นานหลายนาที

จนวินาทีแห่งความตายของฝ่ายหนึ่งมาถึง

 

เมื่อซายอได้จังหวะกระโดดค่อมร่างชายฉกรรจ์  และใช้ดาบแทงเข้าที่กลางหน้าอกของร่างนั้นเต็มแรง  วินาทีที่พ่อใหญ่บันลือคิดว่าเป็นจังหวะของตัว  พ่อใหญ่บันลือรีบกระโดดง้างดาบของตน  ตั้งใจมั่นฟันเข้าที่กลางหลังคอของซายอ

แม้ร่างของซายอจะยังนั่งค่อมและหันหลังให้  แต่เสี้ยววินาทีที่รับรู้  ซายอก็รีบกระชากมีดสั้นเหน็บไว้ที่เอวอีกข้าง  หันไปปะหน้า  พร้อมเหวี่ยงมีดสั้นด้ามนั้นใส่กลางหน้าอกของพ่อใหญ่บันลือเต็มสุดแรง  

วินาทีที่ดาบของพ่อใหญ่บันลือ

จวนจะถึงกลางหลังคอของซายอหยุดชะงัก

ร่างของพ่อใหญ่  ค่อยๆทรุดลงที่พื้นดิน

และค่อยๆหมดลมหายใจ  ตามลูกน้องคนสำคัญไปอีกคน..

เลือดของศัตรู..เปรอะเนื้อตัวและผ้าผ่อนของซายออยู่บ้าง  หากแต่มอแกนหนุ่มไม่ได้ใส่ใจ  เมื่อดูจนแน่แล้วว่าคนทั้งสองสิ้นชีวิต  ซายอก็รีบดึงดาบออกจากร่างของศัตรู  เช็ดรอยเลือดที่ดาบทั้งสองเล่มและเก็บเหน็บไว้ที่เอวตามเดิม  จากนั้นร่างอันว่องไวก็หายวับจากที่ตรงนั้น  มุ่งตรงไปที่หน้าชายหาด  หมายมั่นจะตามไปจัดการกับพวกคนฝั่งที่เหลือ

ไม่มีใครรู้หรอกว่า  ความจริงต่อจากนี้เป็นเช่นไร

เพราะนับจากเรือก่าบางของซายอ   

เร่งเครื่องยนต์ออกจากหน้าชายหาดไป   

เหตุการณ์ต่างๆในเวลาชั่วข้ามวัน

ก็ไม่อาจปะติดปะต่อให้เป็นภาพสมบูรณ์ได้เลยจนถึงคืนนี้.. ..

บูงอค่อยๆเงยหน้าขึ้น  และหันไปจ้องมองหน้าผาเพชรอีกครั้ง  แสงสะท้อนงามของเพชรดิบที่ต้องสะท้อนกับแสงจันทร์   ยิ่งทำให้หญิงสาวร้าวรอนไปทั้งใจ  จะอีกนานไหม  ภาพร้ายๆเมื่อครั้งนั้นจะชัดเจนขึ้น  มันจะได้เลิกกัดกินแรงกำลังแห่งชีวิตของหล่อน..ไปเสียที

บูงอจำได้ว่าหล่อนไม่ได้พบเจอซานัมอีกเลย  หลังจากหล่อนวิ่งหนีการถูกตามฆ่าจากพวกของพ่อใหญ่บันลือ   และปล่อยทิ้งซานัมให้อยู่ต่อสู้กับคนพวกนั้นเพียงลำพัง  หล่อนไม่รู้หรอกว่าจนถึงทุกวันนี้  ซานัมยังอยู่หรือตายจากหล่อนไปแล้ว

บางชีวิต..ที่เกี่ยวข้องกับหน้าผาเพชรในอดีตคราวนั้น  จบลงด้วยความตาย  หากแต่บางชีวิตที่เกี่ยวข้อง  และยังคงมีลมหายใจอยู่จนถึงนาทีนี้  ก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่ตายแล้วทั้งเป็น

ทั้งหล่อน ซายอ  รวมถึงบูแล

ทั้งสามคน  ยังฝังใจลึกอยู่กับอดีตที่ไม่ชัดเจน

 

เรือก่าบางของซายอ  กลับคืนสู่ชายหาดหน้าเกาะในยามดึกมากแล้ว  จากการถามไถ่เอาความจากซายอโดยป้าบูแลในคืนนั้น  ได้ความเพียงว่าสมุนที่เรือนบนฝั่งทางโน้นของพ่อใหญ่บันลือถูกฆ่าตายทั้งหมด  ก่อนที่ซายอจะตามไปถึง  หากที่แปลกอยู่บ้าง  คนที่เสียชีวิตบนเรือนนั้นมีศพพ่อของซานัมรวมอยู่ด้วย

แม้จากการถามไถ่เอาความจากซายอโดยบูงอในอีกรุ่งเช้าถัดมา  ความที่ได้ก็ยังคลุมเครือเช่นเดิม..

“ตกลง-ึงเจอซานัมหรือไม่”

บูงอคาดคั้นเอาความ  เมื่อหล่อนแน่แก่ใจแล้วว่าคนรักของหล่อนไม่ได้ฆ่าพ่อใหญ่มาดีนะ   แต่เขาคนที่หล่อนกำลังคาดเค้นเอาความ ยังเชื่อมั่นในสิ่งที่ประจักษ์เดิม

ซายอยังคงจ้องหน้าบูงอด้วยความเคืองแค้น  ที่ไม่มีวันจางลงได้เลย

“ถ้ากูเจอมัน  กูก็จะเอาศพมันมาฝาก-ึงแทน”

“แต่ซานัมมันไม่ได้ฆ่าพ่อ-ึงนะ  พ่อใหญ่บันลือเป็นคนฆ่า”

บูงอก็เล่าความจริงได้เพียงเท่านี้   ในเมื่อหล่อนไม่มีหลักฐานใดๆ  นอกจากคำบอกเล่าของซานัม  และคำทะเลาะต่อกันของซานัมกับพ่อใหญ่บันลือที่หล่อนอยู่ในเหตุการณ์ด้วย

“แค่ลมปากของ-ึง  กูจะเชื่อได้ยังไง  ในเมื่อ-ึงเป็นคนรักของมัน”

ซายอนึกคิด  มองหญิงสาวตรงหน้าอย่างนึกสมเพช  

หากแต่หญิงสาวคนตรงหน้า  ก็ไม่อาจเอ่ยวาจาใดๆ  ได้มากไปกว่านี้อีกเลย

แม้เวลาผ่านพ้น นานวัน นานเดือน นานปี

ปริศนาคาใจก็ยังคงค้างคาอยู่แบบนั้น  

โดยเฉพาะหญิงสาวอย่างบูงอ  

มันไม่อาจลบล้างจากใจได้เลยแม้เพียงสักวัน

แม้กระทั่งคืนนี้ ที่พระจันทร์ทอแสงเต็มดวงอีกครั้ง

บูงอค่อยๆเงยหน้าขึ้น  จ้องมองประกายเพชรที่เกาะติดอยู่ทั่วแผ่นผาสูงใหญ่  แสงประกายที่สะท้อนจากแสงจันทร์  ดูเบาบางเย็นตา แต่ความเจ็บร้าวในใจก็ยังเจ็บลึกเหมือนเคย

“จนล่วงมาหกปีแล้ว  -ึงยังไม่ลืมมันอีกหรือ  อีบูงอ”

เสียงคุ้นแสนคุ้นของใครคนหนึ่งดังขึ้น..จากทางด้านหลังของบูงอ  หญิงสาวตะลึงงัน  รีบหันหน้าไปมองเจ้าของเสียงอย่างนึกไม่ถึง  อย่างที่ต่างคนต่างไม่คิดว่าจะได้มาพบเจอกัน ณ ที่แห่งนี้อีก

 

อ่านต่อในครั้งหน้า

หุบเขาแสงจันทร์ นฤดม

สำนักพิมพ์บ้านทะเลล้อม 2008

 

ความเดิม ตอนที่ 36 https://board.postjung.com/1088477.html

เนื้อหาโดย: baantalaylormbooks
⚠ Report เนื้อหา 


โพสท์โดย: baantalaylormbooks
 
หุบเขาแสงจันทร์ ตอนที่ 37 (เพชรมรณะ)
Hot Topic ที่น่าสนใจอื่นๆ

ตำรวจบุกจับ "คูณ คณิน" อดีตพระเอกดัง เปิดคลินิกทำฟันเถื่อน!

แฟนเพลงวิจารณ์ยับ นักร้องหนุ่มชื่อดังของไทย มันส์เกินเหตุ llก้ผ้าเล่นคอนเสิร์ต?!

อัดกันเป็นปลากระป๋อง!! วิถีการดำรงชีวิตของชาวเกาะที่ต้องดิ้นรน เพื่อการเอาชีวิตรอดท่ามกลางสถานการณ์แห่งความขัดแย้ง

คนไข้หนุ่ม"ผ่าตัดฉุกเฉิน"หลังยัด"lซ็กซ์ทอย" "ขนาดใหญ่"เข้าไปในร่างกาย แล้วเอาออกไม่ได้ หมอลั่น"ใหญ่กว่าแขนคน"

เผย 7 อันดับ “ดาราสาว” กับ เคล็ดลับ “มัดใจสามี” ได้อยู่หมัด!
Hot Topic อื่นๆของ baantalaylormbooks
หุบเขาแสงจันทร์ ตอนที่ 38 (เพชรมรณะ)หุบเขาแสงจันทร์ ตอนที่ 39 (ความลับในคลื่นลวง)หุบเขาแสงจันทร์ ตอนที่ 36 (เพชรมรณะ)หุบเขาแสงจันทร์ ตอนที่ 35 (เพชรมรณะ)
กระทู้อื่นๆในบอร์ด นิยาย เรื่องเล่า
สร้างกระทู้เล่าเรื่อง แต่งนิยายเกี่ยวกับความรักได้ไหม??พระเทวีปาหลิน สตรีผู้พร้อมด้วยสติปัญญาและความงดงามเรื่องเล่าผี ตอน พริตตี้เจอผีเรื่องเล่าผี ตอน ผีมาเกิด
ตั้งกระทู้ใหม่