ประวัติศาสตร์ชาติไทยกล่าวไว้ว่า อดีตกาลผ่านมาถูกเหยียดหยาม ชนต่างชาติแย่งแผ่นดินถิ่นเขตคาม ต้องเสียแผ่นดินแดนสยามชอกช้ำใจ

ประวัติศาสตร์ชาติไทยกล่าวไว้ว่า 
อดีตกาลผ่านมาถูกเหยียดหยาม
ชนต่างชาติแย่งแผ่นดินถิ่นเขตคาม 
ต้องเสียแผ่นดินแดนสยามชอกช้ำใจ

เมื่ออดีตก่อนกาลหลักฐานเก่า 
คนไทยเราทิ้งแผ่นดินถิ่นอาศัย
ถูกบุกรุกราวีต้องหนีภัย 
พบแผ่นดินผืนใหญ่ในแหลมทอง

มุ่งทำมาหากินสุจริต 
ต่างก็ไม่คาดคิดอมิตรผยอง
ติดตามตื้อยื้อแย่งแผ่นดินทอง 
น้ำตาไทยครั้งที่สองนองธานี

เสียดินแดนครั้งแรกคือเกาะหมาก 
ถูกตัดจากขวานทองเศร้าหมองศรี
เขาเปลี่ยนชื่อเป็นปีนังแทนทันที 
นั่นขวานทองเล่มนี้เริ่มบิ่นไป

เสียดินแดนครั้งที่สองเมืองมะริด 
แล้วตามติดเมืองทวายคือเป้าหมาย
ตะนาวศรีอีกแห่งถูกแย่งไป 
เป็นพื้นที่กว้างใหญ่หลายกิโล

เสียดินแดนครั้งที่สามใจแทบขาด 
เสียเมืองบันท้ายมาศมากอักโข
ตั้งชื่อใหม่เป็นฮาเตียนเปลี่ยนชื่อโชว์ 
อีกหลายหมื่นตารางกิโลถูกแบ่งไป

ครั้งที่สี่เสียดินแดนแคว้นแสนหวี 
รวมพื้นที่เชียงตุงเขามุ่งหมาย
เก้าหมื่นกว่าตารางกิโลน้อยเมื่อไร 
มันเจ็บระกำช้ำใจไทยทุกคน

เสียดินแดนครั้งที่ห้ารัฐเปรัค 
ไทยท้วงทักอย่างไรไม่ได้ผล
ใช้อำนาจเหนือเราเข้าผจญ 
ยกพ่ายพลมาประชิดติดเขตคาม

เสียดินแดนครั้งที่หกถูกไล่ล่า 
เสียสิบสองปันนาเหนือสยาม
เป็นพื้นที่กว้างใหญ่ใกล้เวียดนาม 
มันสร้างกรรมอดสูอยู่ร่ำไป

ครั้งที่เจ็ดเสียเขตประเทศเขมร 
ฝรั่งเศสพิเรนยื่นเงื่อนไข
ยกกำลังมาประชิดติดแดนไทย 
เสียเขมรให้เขาไปไทยจำนน

เสียดินแดนครั้งที่แปดอีกผืนใหญ่ 
เสียสิบสองจุไทยไปอีกหน
ฝรั่งเศสส่งเรือรบพร้อมยกพล 
ฟังเหตุผลตอนใหม่แล้วไตร่ตรอง

ด้วยเหตุการณ์ครั้งนั้นมีชื่อย่อ 
ว่าเหตุการณ์ ร.ศ. ๑๑๒
ไทยทัดทานอย่างไรไม่ปรองดอง 
เสียดินแดนแหลมทองสิบสองจุไทย

ครั้งที่เก้าเศร้าใจไม่สร่างสิ้น 
เสียลุ่มน้ำสาละวินด้านฝั่งซ้าย
สิบสองหัวเมืองติดกันก็เสียไป 
ชอกช้ำระกำใจไม่เว้นวัน

ครั้งที่สิบเลียบฝั่งแม่น้ำโขง 
ถูกเขาโกงฝั่งว้ายให้โศกศัลย์
อ้างสัญญาอัปยศมากดดัน
ยึดเมืองตราดเป็นประกันทั้งจันท์บุรี

ครั้งสิบเอ็ดฝั่งขวาแม่น้ำโขง 
ฝรั่งเศสจอมโกงไม่ยอมหนี
มุ่งจะยึดภาคอิสานทั้งธานี 
ต้องยกแขวงไทรบุรีให้เขาไป
ครั้งสิบสองหมองไหม้เขาไล่ล่า 
มายึดมณฑลบูรพาแผ่ขยาย
เสียมราฐ พระตะบอง ต้องเสียไป 
แลกเมืองตราดเอาไว้กลับคืนมา

ครั้งสิบสามอังกฤษล่าเมืองขึ้น 
กรีฑาทัพดาดดื่นแสวงหา
เสียตรังกานู ไทรบุรี ให้ปัจจา 
ปริส กลันตันเมืองท่าถูกล่าไป

ครั้งสิบสี่ชาวไทยอกใจสั่น 
เสียเขาพระวิหารท่านเห็นมั้ย
สะเทือนใจทางขึ้นอยู่ฝั่งไทย 
มันเสียดแทงหัวใจบันไดมันโชว์

สิบสี่ครั้งเสียดินแดนไปมากค่า 
เหลือดินแดนน้อยกว่ามากอักโข
เสียดินแดนเจ็ดแสนกว่าตารางกิโล 
เหลือห้าแสนกว่ากิโลเป็นของไทย

หากว่าเสียอีกครั้งคงหมดสิ้น 
ต้องเสียทั้งแผ่นดินยากแก้ไข
ในแผนที่คงไม่มีประเทศไทย 
จะค้นหาอย่างไรไทยไม่มี

ฉะนั้นไทยร่วมใจกันปกป้อง 
อย่าทำให้ขวานทองต้องหมองศรี
จำคำสอนพระบิตุรงค์องค์ภูมี 
จงรู้รักสามัคคี...เทิดไทยเอย