ซูเนโอะสร้างดราม่าให้โนบิตะตลอด หรือโนบิตะมโนไปเอง

เกือบร้อยละ50ของเรื่องราวในโดเรมอนก็คือ เวลาซูเนโอะมีอะไรมาอวดโนบิตะจะรับไม่ได้แล้ววิ่งไปขอโดเรมอนว่าอยากมีแบบซูเนโอะ จริงๆซูเนโอะก็ไม่ได้ทำผิดอะไร ใครมีดีอะไรก็ต้องโชว์เป็นธรรมดา แต่โนบิตะผิดเองที่ขี้อิฉาคิดว่าซูเนโอะมาข่ม ซึ่งถ้าโนบิตะมีดีจริงก็ไม่ผิดที่จะอวดบ้าง แต่ดันไม่มีอะไรจะอวดจริงๆ

มีตอนนึงโนบิตะเลวมาก ใช้เครื่องมือโดเรมอนทำให้ครอบครัวซูเนโอะล้มละลาย (เลวขนาดไหนเล่นไปถึงทั้งครอบครัว แต่เพชรยังไงก็เป็นเพชร รวยแล้วล้มละลายก็ยังรวยอยู่ดี) ครอบครัวซูเนโอะต้องเร่ร่อนไปพำนักหลังเขาห่างไกลความเจริญ ด้วยความเป็นเพชรพ่อแม่และซูเนโอะทำให้ป่าหลังเขากลายเป็นฟาร์มออแกนิกประทังชีพ โนบิตะนึกเป็นห่วงคิดว่าตัวเองสั่งสอนเพื่อนแรงไปเปล่าจึงไปเยี่ยม สุดท้ายซูเนโอะก็ใช้ความเป็นเพชรอวดบ้านออแกนิกเศรษฐกิจพอเพียงจนโนบิตะก็ยังไม่เลิกอิจฉาซูเนโอะต้องกลับบ้านไปจมน้ำตากับโดเรมอนอย่างเคย

โดเรมอนสอนให้รู้ว่า คนเก่งยังไงก็เก่ง ต่อให้พลาดหรือซวยหรือโดนกลั่นแกล้งให้ล้ม สุดท้ายก็กลับมายืนอย่างสง่างามได้อยู่ดี
ส่วนพวกไม่มีอะไรดีขี้อิจฉาไปวันๆ ต่อให้มีพระเจ้าเคียงข้างอย่างโดเรม่อน ก็ไม่มีวันได้ดีเพราะใช้อำนาจพระเจ้าด้วยความโง่เขลา สาปแช่งคิดร้ายผู้อื่น แต่ตัวเองกลับยิ่งดิ่งจมแทนที่จะบรรลุมีความสุขสมกับที่มีพระเจ้าเคียงข้าง

คนเขียนบทโดเรมอนเทพมาก บางตอนเหมือนจะไม่มีอะไร แต่ลึกๆที่แทรกไว้บาดคมมากกว่าเป็นแค่การ์ตูนเด็ก ดูไปต้องคิดไปตลอด
แต่แทบทุกตอนจะไม่พลาดที่ทำให้เราต้องอุทานว่า โนบิตะทำไมแกอย่างนี้