การตูนสะท้องสังคม

ไม่ใช่งอมืองอเท้า รอหวังพึ่งแต่นโยบายของรัฐ สิ่งที่เราควรพึ่งคือควรพึ่งตัวเองก่อนที่จะไปพึ่งคนอื่น

ในเรื่องการเมือง ก็ทำหน้าที่ของตัวในแบบเท่าที่เราสามารถทำได้ ไม่ต้องไปอินกับมันอะไรขนาดนั้น หรืออินจนพูดอะไรออกมาก็มีแต่เรื่องนี้ตลอดเวลา อะไรที่อินมากเกินไป ก็ทำให้เครียดได้ทั้งนั้นครับ

เราสงสารคนอื่นได้ เห็นใจคนอื่นได้ แต่ในเรื่องการใช้ชีวิตแล้ว ในส่วนความคิดผม อาจจะว่าผมเห็นแก่ตัวก็ได้ครับ แต่ผมคิดว่า เราควรเอาตัวเองให้รอดก่อน เพราะหากชีวิตตัวเราเองยังเอาไม่รอดแล้วไปช่วยคนอื่น ก็เหมือนคนว่ายน้ำไม่เป็น แล้วไปช่วยคนที่ว่ายน้ำไม่เป็นด้วยกัน มันก็จะพากันจมน้ำตายทั้งคู่

พอเราว่ายเป็นแล้ว ก็ค่อยไปช่วยคนอื่นก็ได้
ดังนั้นสิ่งที่ผมคิดว่าควรทำก็คือการโฟกัสในตอนนี้คือตั้งใจ สร้างชีวิตตัวเองให้ดีก่อน