ความเจ็บปวดจากความรัก4 (รูปวาดเอง+กลอนแต่งเองครับ)//แก้ไข

เอ่อ ขอแก้ไขกระทู้นิดนึงนะครับ

ขอบคุณสำหรับทุกท่าน ที่ให้โอกาสคนอ่อนหัดอบ่างผมครับ ขอบคุณทุกคำแนะนำและกำลังใจ 

ขอคำติชม และฝากตัวด้วยครับ

"ภาพมายา"

ดั่งหมาวัด พลัดจ้อง มองดอกฟ้า

ภาพมายา คว้าใจ ให้ใหลหลง

ไม่อาจข่ม ล้มใจ ให้ยอมปลง

ตราบนานคง ได้เพียงฝัน ลั่นเรไร

มองถาพเจ้า เคล้าน้ำตา ตราติดรัก

จนสำลัก น้ำตา พารินไหล

ได้เพียงเพ้อ เจอในฝัน รั้นเรื่อยไป

เจ้าแสนไกล ใครเล่า เข้าคว้าครอง

อยากพบหน้า พลาพักตร์ สักครั้งหนึ่ง

อยากจะดึง มากอด พลอดสนอง

อยากคว้าเจ้า เข้ามา เป็นคู่ครอง

อยากเมียงมอง สองเรา เฝ้ารักกัน

หรือเพราะข้า หมาวัด พลัดฝันสูง

แรงจึงจูง มีเพียง เลี้ยงด้วยฝัน

ขอข้าตื่น ฟื้นขึ้น คืนกลับพลัน

เพราะเจ้านั้น คือฝันสูง เกินจูงใจ

(เอ่อ ขออภัย ภาพแตกครับ)

"เพียงมอง"

ขึ้นชื่อว่า "ความรัก" มักเจ็บปวด

ดั่งมีลวด หนามขึง ตรึงกลางอก

ดั่งหัวใจ ในกรง ขังเจ้านก

เพียงปิดปก กกรัก ปักกรีดใจ

ทำได้เพียง เมียงมอง สองคนนั้น

เจ้ารักกัน ปันรัก จักหลงใหล

ส่วนตัวข้า เพียงเป็น เช่นตัวใคร

หยาดน้ำใส ใต้ดวงตา ข้าไหลริน

เจ้าทั้งสอง ครองรัก จักสุขสม

ตัวข้าตรม ข่มใจ ให้ถวิล

มองสองเจ้า เฝ้ารัก ใจรวยริน

ได้เพียงยิน- ดีใน ใจคู่ครอง

น้ำตาเอ๋ย สังเวย เชยแด่รัก

น้ำตาเอ๋ย เคยรัก มักมัวหมอง

น้ำตาเอ๋ย เอ่ยไป ไร้คู่ครอง

น้ำตาเอ๋ย ให้เจ้าสอง ครองรักนาน

ขอบคุณทุกคนที่ให้ความสนใจกลอนแก่ๆ โบราณๆ ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช่มือโปร 

ขอบคุณทุกคำแนะนำที่มีให้ผม ขอบคุณทุกกำลังใจที่สนับสนุนคนอ่อนหัดแบบผม 

"สู้ต่อไป ทาเคชิ" ท่านแม่ทัพได้กล่าวไว้