การใช้ชีวิตคนเดียว นั้นไม่ได้ยากอะไร หากได้เริ่มครั้งแรกแล้ว ครั้งต่อไปก็ง่าย สกิลคุณถึงขั้นไหนแล้ว...... มาแชร์กันหน่อย

หากชีวิตนี้ หากเอาแต่รอใครสักคนเข้ามา มันก็ไม่ต้องทำอะไรกันเลย การเริ่มทำอะไรสักอย่างด้วยตัวคนเดียวนั้น ครั้งแรกมันอาจจะยาก แต่ครั้งต่อๆไปนั้น เหมือนเรามีภูมิต้านทานแล้ว มันก็ง่าย

"คนบางคน อาจถูกสร้างมาให้ต้องอยู่คนเดียว" สำหรับเดียวนี้ ผมเริ่มเชื่อประโยคนี้แล้ว
ปกติผมเป็นคนที่มีเพื่อนน้อยมาก ไม่ว่าจะตอนเรียนช่วนชั้นไหนๆ ทุกวันนี้  เรียนจบมาสองปีกว่า ก็แยกย้ายกับกลุ่มเพื่อน มาทำงานใน รง. ตจว. หากตัดเรื่องงานออก เกือบทั้งหมด กินข้าว ช็อปปิ้ง เดินห้าง ออกกำลังกาย ไปเที่ยว ไปวัด ไปทำบุญ  ก็จะเป็นการใช้ชีวิตอยู่คนเดียว เพราะว่ายังไม่เคยมีแฟน เลยไม่รู้ว่ากิจกรรมต่างๆ เวลาไปทำเป็นคู่มันจะรู้สึกอย่างไร

ทุกวันนี้คิดว่า การมีคู่นั้น มีก็ดี ไม่มี เราก็ใช้ชีวิตอยู่ได้ และถ้าหาให้ได้ดีๆ ไม่ได้ ก็อยู่เป็นโสดดีกว่า // เรื่องมากจริงเอ็ง

กินข้าวคนเดียว เป็นเรื่องธรรมดามาก  เป็นสิ่งที่ทำมาจนชินตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว

ออกกำลังกายคนเดียว ก็สบายๆเพื่อสุขภาพของตัวเราเอง


ดูหนัง คนเดียว ก็ดูบ่อยมาก ชินซะแล้ว เป็นคนชอบดูหนังมาก


ไปเที่ยวแบบวันเดียว แบบไปกลับ ก็ไปมาหลายทริปแล้ว




ล่าสุด สดร้อนๆ เมื่อหยุด3วันที่ผ่านมา ไปอัพเลเวล เพื่อนไม่ว่าง แฟนไม่มี ก็เลยต้องหนีไปคนเดียว
เดินป่าและแค้มปิ้ง 3วัน2คืน  กับ 2 น้ำตก เป็นการกางเต็นท์นอนครั้งแรก และ ไปคนเดียว

To do list ที่ตั้งเป้าว่าจะทำต่อไปคือ
- อยากลองไปกินหมูกะทะคนเดียว เพราะทุกวันนี้ยังไม่กล้าพอ  (ส่วนบุฟเฟ่ในห้างนั้น เคยกินแล้ว)
- หรือไปหาถีบเรือเป็ด แบบที่เขาพูดๆกัน (ยังหาที่ถีบไม่ได้)
- เที่ยว ตปท.

แล้วเพื่อนๆ มี ประสพการณ์ ที่แบบที่สุดของเพื่อนๆเป็นอย่างไรบ้าง และมี To do list ที่ตั้งเป้าว่าจะทำต่อไปคืออะไรกันบ้าง