ความอาร์ตของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "เมีย"

เหตุการณ์เกิดขึ้น สดๆร้อนๆ รับอรุณรุ่งวันเงินเดือนออกเลยนะครัชชชช ...
ผมกับภรรยา ได้เสียเป็นเมียผัวกันมา 11 ปีกว่า มีเจ้าตัวเล็กด้วยกัน 2 คนแล้วครับ
วันนี้ไม่รู้ว่านึกครึ้มใจอะไร หลังกลับจากที่ทำงานราวตี 5 (ทำงานที่สนามบินสุวรรณภูมิ)
แม่เจ้าประคุณรุนช่องเธอก็ตรงดิ่งมาคุยกับผมที่ยังนอนสลึมสลืออยู่บนที่นอนทันที

ภรรยา : พ่ออออออออ !! วันนี้เงินเดือนออกแล้ว
เราไปดินเนอร์กันสองคนนะ .. นะ นะ นะ

ผม : ก็เอาสิ่ เดี๋ยวแม่พาลูกๆไปฝากไว้บ้านย่าตอนเย็นก็แล้วกัน

ภรรยา : โอเค .. ว่าแต่เราจะไปที่ไหนกันดีล่ะ พ่อช่วยเลือกหน่อยสิ่

ผม : ร้านใบไม้ร่าเริง (วิภาวดี) เป็นไง บรรยากาศดี เห็นบอกว่าชอบร้านนี้ไม่ใช่หรอ

ภรรยา : โหยยยย !! ไปบ่อยมว๊าาากกก ไม่เอาอ่ะ เบื่อแระ เปลี่ยนๆๆ

ผม : ดูหนังมั้ยล่ะ เห็นบ่นๆว่าอยากดูเรื่อง Planes เด๋วเลี้ยงแบบ 3D เลยเอ้าาาา

ภรรยา : ไม่เอาอ่ะ กี่หนๆก็ดูแต่หนัง เริ่มเบื่อแล้ว หาอะไรที่มันสร้างสรรค์กว่านี้เหอะ

ผม : งั้นไปเที่ยวผับอ่ะ .. พาไปปล่อยแก่ที่ สละโสด ม.รังสิต เลยเป็นไง

ภรรยา : เที่ยวผับ !! อายุปูนนี้เนี่ยนะ (ผม 31 ภรรยา 32) มีแต่เด็กวัยรุ่น ไม่ไปอ่ะ

ผม : เอ .. งั้นไปไหนกันดีล่ะ แม่ก็ลองคิดไว้ละกัน เด๋วเย็นๆ กลับมาค่อยว่ากัน

.. จังหวะนี้ สีหน้าภรรยา เริ่มเปลี่ยนไป รอยยิ้มหน้าบ้านที่มีเมื่อตะกี้นี้ เริ่มเปลี่ยนสี
กลายเป็นหน้าบึ้ง และแสดงความอาร์ตออกมาในที่สุด

ภรรยา : ใช่สิ่ !! แต่งกันมานานแล้วนี่ .. มันไม่หวานเหมือนแต่ก่อนแล้วใช่มะ
ทีเมื่อก่อนเห็นสรรหาสถานที่ ไปโน่นมานี่ เห็นนำเสนอจัง
เดี๋ยวนี้เป็นไงล่ะ คนมันหมดความหมายแล้วใช่มั้ยล่ะ ?
มันเริ่มเก่า มันเริ่มแก่ .. มันเลยไม่มีคุณค่าให้น่าจดจำเหมือนเมื่อก่อน
ใช่ซี้ส์ ....

ผม : ........ ? !@#$%^&**(()_+ ..

... นี่ผมทำอัลไลผิด ผมแค่นอนอยู่บนเตียง พูดนับได้ไม่กี่คำ ผมผิดซะแล้ว