ทำทุกวันให้เป็นวันสุดท้ายของคุณสิครับ

สวัสดีครับ ผมมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับ "ความรัก󾬌️" มาเล่าให้ทุกคนฟังครับ
มีคู่รักอยู่คู่หนึ่ง คบหาดูใจกันมาได้ 1 ปี เป็นคู่รักที่รักกันมาก หวานแว้ว หวานนนน หยดย้อย💧 ทุกคนแล้วทุกคู่ต้องอิจฉา แต่ ทั้งสองกับมีนิสัยที่แต่ต่างกันอยู่หนึ่งข้อ นั้นก็คือ ฝ่ายหญิงเป็นคน เป็นคนขี้เหงา ขี้เบื่อ ชอบโกรธและง้อ ในเรื่องไรสาระอยู่เสมอๆ ส่วยฝ่ายชายเป็นคนหน้าตาดีพอสมควร มีทั้งสาวๆและเก้งกวางทั้งหลายมารุมล้อมมากมาย แต่เค้าก็ไม่เคยที่จะนอกใจฝ่ายหญิงหรือคิดที่จะทิ้งฝ่ายหญิงเลย ทั้งสองอายุห่างกัน2ปี ฝ่ายหญิงอายุแก่กว่า ทั้งสองมักจะมีปัญหากันเรื่องนิสัยของฝ่ายชายที่อายุอ่อนกว่า และ เมื่อทะเลาะกันฝ่ายหญิงมักจะพูดหรือใช่ประโยคที่ว่า "ถ้าจะทำตัวแบบนี้ก็เลิกกันไปเลยเหอะหน้าเบื่อ หน้ารำคาญ " บ่อยมากเวลาทะเลาะกัน แต่ทั้งสองก็ไม่เคยทิ้งกันไปไหนเลย อยู่มาวันหนึ่ง ก่อนที่จะไปทำงาน ทั้งสองช่วยกันทำงานบ้านไปเล่นกันไป และ ฝ่ายหญิงก็แกล้งฝ่ายชายเหมือนทุกที แต่ครั้งนี้ฝ่ายหญิงแกล้งฝ่ายชายจนเจ็บตัวเข้าจริงๆ แต่ก็ไม่มากเท่าไหร่ ฝ่ายชายหันหน้าไปหาฝ่ายหญิงทำหน้าบูดเบี้ยว แต่ฝ่ายหญิงกับไม่รู้ตัวว่าทำฝ่ายชายเจ็บตัวขึ้นมา แล้วยังเข้าใจผิดคิดว่าฝ่ายชายไม่อยากคบจนต่อเพราะอะไรก็ตาม(จิตใจผู้หญิงเข้าใจลำบาก(คิดไปเอง)) ฝ่ายหญิงคิดในใจไม่พูดอะไรและพอทำงานบ้านเสร็จฝ่ายหญิงก็เดินไปแต่งหน้าพร้อมจะไปทำงาน ส่วนฝ่ายชายก็เดินตามไปทีหลัง พอฝ่ายชายเดินไปหาฝ่ายหญิงและพูดขึ้นว่า
ช: "ตัวเองๆเป็นอะไรอ๊ะ โกรธเค้าหรอ? "
ญ: "ไม่ต้องมายุ่งได้มั้ยรำคาญไปไกลๆไป๊"
ฝ่ายชายไม่พูดอะไรต่อยังยืนอยู่ที่เดิมแต่ฝ่ายหญิงกลับเดินหนีไปทำอย่างอื่นแทน ฝ่ายชายยืนร้องไห้อยู่ในห้องเพียงลำพังแล้วฝ่ายชายก็ร้องไห้ออกมา ฝ่ายชายต้องยอมฝ่ายหญิงมาโดยตลอดไม่เคยตอบโต้ อดทนมาตลอด ด้วยความที่ฝ่ายชายเก็บกดมาโดยตลอด ทำให้ครั้งนี้เค้าร้องไห้ออกมาด้วยความเหนื่อยล้าที่ต้องคอยตามฝ่ายหญิงตลอด แต่เค้าก็ไม่เคยยอมแพ้เพราะเค้ากลัวมาก กลัวที่จะเสีย ฝ่ายหญิงไป และแล้วฝ่ายชายก็หยุดร้องไห้ และฝ่ายหญิงก็กลับเข้ามาในห้องพอดี แต่ ฝ่ายหญิงกลับเมินเฉยเดินผ่านเหมือนเค้าไม่มีตัวตน ฝ่ายชายเสียใจเดินหนีไป เขาเดินออกไปนอกบ้าน ไปนั่งอยู่คนเดียวริมคลองแถวๆบ้านของเขาเขาหายไปพักใหญ่ๆ ฝ่ายหญิงกำลังจะออกไปทำงาน ฝ่ายหญิงเดินมาหาฝ่ายชายด้วยความกะวนกะวายว่า สามีของตนหายไปไหน ฝ่ายหญิงคิดว่าฝ่ายชายไปไหนได้ไม่นานหลอกเดียวก็กลับมาง้อฝ่ายหญิงเอง และฝ่ายหญิงก็ออกไปทำงาน วันนั้นทั้งวันทั้งสองไม่ติดต่อหากันเลยฝ่ายหญิงคิดว่าฝ่ายชายเดียวก็มาง้อแต่แล้วฝ่ายชายก็ยังไม่ติดต่ออะไรไปเลย จนกระทั้งฝ่ายหญิงเลิกงานและฝ่ายชายต้องไปรับฝ่ายหญิงที่สุดจะทนเพราะเลยเวลาเลิกงานมามากแล้วจึงส่งข้อความไปหาสามีหรือฝ่ายชายว่า "ไม่ต้องมารับอีกแล้วนะเราจะย้ายออกจากบ้านเธอ ส่วนวันนี้ ก็ไม่ต้องมารับ" ฝ่ายหญิงโทรหาเพื่อนสาวเพื่อนสนิทขอไปนอนด้วย เพื่อนสาวของเธอเติมใจยอมรับให้เธอมานอนด้วย ฝ่ายหญิงยังคงรอให้ฝ่ายชายที่หายหัวเปิดอ่านข้อความของเธอและส่งกลับมา แต่แล้วก็ไม่เลย ฝ่ายหญิงจึงตัดสินใจขอเลิกกันฝ่ายชายอยากจริงจัง ฝ่ายหญิงอัดเสียงส่งข้อความไปบอกฝ่ายชายถึงเหตุผลและทุกๆอย่างที่เป็นสาเหตุของเรื่องนี้. พอผ่านมาได้สักเวลาประมาณ ตี3 ก่อมีเบอร์แปลกๆโทรมาปลุกฝ่ายหญิงแต่เช้า ฝ่ายหญิงรับด้วยความง่วงสุดๆและโมโหสุดๆและฝ่ายหญิงก็พบว่า ตนได้รับโทรศัพจากทางโรงพยาบาลว่า ฝ่ายชายถูกรถชนอาการสาหัสในช่วงเวลาที่ฝ่ายหญิงกำลังเลิกงานพอดี ฝ่ายหญิงรีบลุกจากเตียงและขอให้เพื่อนของเธอไปส่งที่โรงพยาบาลทันทีพอไปถึง คู่กรณีที่ขับรถมาชนฝ่ายชาย ก็เข้ามากราบขอโทษขอโพยฝ่ายหญิง เค้าเล่าเหตุการให้ฟัง ว่า " เขาขับรถมาแล้วมีสุนัขวิ่งตัดน่ารถเลยหักไปชนใส่ฝ่ายชาย " ฝ่ายหญิงโกรธเขามากแต่ก็เป็นห่วงฝ่ายชายมากเช่นกัน แต่แล้วคู่กรณีก็ยื่นช่องดอกกุหลาบช่อใหญ่ให้แล้วบอกว่านี้คือดิกไม่ที่ฝ่ายชายนำมาด้วย ขณะ ที่จะไปรับฝ่ายหญิงเพื่อขอโทษ และมีจดหมายเล็กๆ เขียนไว้ว่า
" เหนื่อยมั้ยที่รัก...ที่ต้องคอยบ่นเค้า
เหนื่อยมั้ยที่รัก...ที่ต้องมานั่งรำคาญเค้า
เหนื่อยมั้ยที่รัก...ที่ต้องมานั่งเบื่อเค้า
เหนื่อยมั้ยที่รัก...ที่ต้องคอยตากผ้าให้เค้า
เหนื่อยมั้ยที่รัก...ที่ต้องคอยทะเลาะกับเค้า
เหนื่อยมั้ยที่รัก...ที่คบกับคนอย่างเค้า
ทำงานทุกวัน...มันเหนื่อยมากเลยใช่มั้ย?
ถ้าวันหนึ่ง...เค้าเป็นอะไรไปตัวเองจะอยู่คนเดียวได้ใช่มั้ย?

เค้าไม่เป็นอะไรหลอกจะอยู่กวนตัวเองแบบนี้ไปนานๆเลย เค้ารักตัวเองนะ "

เรื่องล่าวต่อไปนี้ขอไม่เล่าต่อแล้วก็แล้วกัน แต่ผมมีคำถามที่จะถามทุกๆคนทุกๆคู่ว่า
ถ้าเกิดเหตุการแบบนี้กับตัวคุณ คุณจะทำยังไง จะรู้สึกยังไง และตอนที่คุณยังมีเขาอยู่ข้างๆกายตอนนี้และถ้าวันนี้เป็นสุดท้ายคุณจะทำยังไง
ปล.ไม่มีใครสามารถรู้วันสุดท้ายหรือจุดจบได้ทำทุกวันให้เป็นวันสุดท้ายสิครับ 😉