เคยมัยที่คุณไม่คิดจะหลบหรือหลีกทางให้รถกู้ภัย

วันนี้ตอน 11.00 น. ออกไปซื้อกระเพราะปลาหน้าปากซอย มีอุบัตติเหตุรถจักรยานยนต์ชนเสาไฟฟ้า มีผู้บาทเจ็บเลือดท่วมตัว เราเองขับผ่านมาไม่อยากจอดรถดูเพราะ จอดดูก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้ขวางทางเขาปล่าวๆยิ่งมุงก็ยิ่งทำให้เจ้าหน้าที่ทำงานลำบาก ตอนนั้นที่เราขับผ่านไปก็ยังไม่มีเจ้าหน้าที่มาสักคน มีแต่คนมุงดูกัน ผ่านมาประมาณ 500เมตรก็ชุกคิดขึ้นมาได้ ว่าจะช่วยเขาอย่างไรดี นึกออกว่าแถวหน้าบ้านมีจุดหน่วยกูภัยพอดี กระเทยโยนสเลปี้ที่เพิ่งซื้อมาทิ้งเลยค๊ะกับถุงกะเพราะปลา บิดมอไซไม่คิดชีวิต เพราะอยากช่วยเขาให้ปลอดภัย พอไปถึงจุดเจ้าหน้าที่ออกไปหมดแล้ว !!! คงได้รับแจ้งจากทางวิทยุ อือกะเพาะปลากับสเลปี้กู แต่กระเทยรู้สึกอิ่มใจมากและสุขใจในการโยนอาหารทิ้งในครั้งนี้มากค๊ะ เพราะเราได้ รู้ว่า

1.ทำมัยรถกู้ภัยถึงต้องขับเร็วปานฟาดส์ 7เหมือนรถไม่มีแบรกหรือแบรกแตก ประมาณนั้น เพราะทุกนาทีมันมีค่ามากค๊ะ

2. มันทำให้กระเทยรู้ว่า รถกู้ภัยไม่ได้ขับแข่งกันเล่นๆ หรือถ้าจะขับแข่งกันก็หลบให้เขาเถาะค๊ะ เพราะเราก็ไม่รู้ว่ามันเกิดเหตุหรือปล่าว หลบให้เขาละดีแล้ว

3.มันทำให้กระเทยรู้สึกว่ายังเป็นคนอยู่ ความรู้สึกของความเป็นคน คือการได้ทำอะไรเพื่อใครบางคนโดนไม่หวังผลตอบแทน 

ต่อจากนี้กระเทยสัญญาว่า จะหลบให้รถกู้ภัยทุกคันที่วิ่งมาอย่างแบกแตก ถ้าชนเขากับรถเราก็จะไม่เอาเรื่อง 

สุดท้ายนี้อยากให้ทุกคนได้ลองโยนกระเพราะปลาทิ้งกันบ่าง เพราะการที่เราคิดถึงคนอื่นก่อนปากท้องตัวเองนั้นมันทำให้คุณรู้ว่าการเป็นคนมันเป็นสุขและดีอย่างไรหากคุณไม่ได้รู้สึกถึงคำๆนี้มานานแล้ว ลองดูเชื่อกระเทยไม่ผิดหวัง