เด็กคนที่ 7

“วันนั้น เป็นวันที่ฟ้ามืดเร็วมาก ตอนนั้น เวลา 3โมงกว่าๆ ท้องฟ้าก็มืดเหมือนตอน 6 โมงกว่าแล้ว เด็กนักเรียนประถม 6คน ที่เพิ่งรู้ตำนานของ โรงเรียนตัวเองเมื่อไม่นานมานี้ เขาได้ลองทำกัน ตำนานเรื่องที่เด็กพวกนี้ลองคือ 

วันที่ฟ้ามืดเร็ว ห้องเก็บอุปกรณ์ พละ เวลา 3 โมง หากไปยืนเข้าไปนั่งล้อมวง โดยไม่เปิดไฟ ปล่อยให้ห้องนั้นมืดสนิท นั่งล้อมวงกันไม่ให้มี ช่องว่าง ถือไฟฉาย คนละอัน แล้วส่องหน้าเอาไว้ ให้คนแรก นับ 1 คนต่อไปนับ 2 3.... ไปเรื่อยๆ จนคนที่ไฟฉายคนสุดท้าย แล้วคุณจะเจอ คนที่เกินมา 1 คน 

วันนั้นเด็ก ทั้ง 6 คน นั่งอยู่ในห้อง อุปกรณ์ พละ ทุกคนทีไฟฉาย คนละอัน เด็กคนแรก เปิดไฟฉายขึ้น คนอื่นๆ จึงทำตาม และเด็กคนแรกก็เริ่ม นับ 1 คนต่อไปก็ 2 และ 3 ต่อไปเรื่อยๆ จน คนที่6 หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนอีกไม่นานนัก แสงสว่าง ก็ เกิดขึ้นข้างๆ คนแรกแล้วคนสุดท้าย และมีเสียงดังขึ้นว่า เจ็ด..... เด็กๆ ทั้ง 6 คนก็หันไป เด็กคนหนึ่งตกใจ จนทำไฟฉายตก และมองไม่เห็นอะไร เมื่อเพื่อนของตนออกไปหมดแล้ว ก็ทิ้งเอาไว้เพียงเด็กคนนั้นคนเดียว ในห้อง 

เพื่อนๆของเขาเมื่อ ออกมาหมด ก็สังเกตว่าเพื่อนของตนหายไป จึงรีบวิ่งกลับไปที่ ห้องเก็บอุปกรณ์ อีกครั้ง เด็กๆ รีบเปิดไฟทันที เมื่อเปิดไฟเสร็จแล้ว ก็พบ เพื่อนของตน นอนสลบอยู่ 

เด็กพวกนั้น อ่านตำนานนั้นยังไม่จบมันมีต่ออยู่ว่า

หากคุณเจอแล้วละ ก็ อย่าเผลอทิ้งไฟฉายเชียวล่ะ ไม่งั้น คุณอาจจะหลับไปตลอดกาลเลยก็ได้ หึ หึ หึ 

ระวังเอาไว้นะจ๊ะ ทุกๆคน ที่ห้องเก็บอุปกรณ์ น่ะ หึ หึ หึ” 

หลังจากที่ เล่าจบ เสียงๆ หนึ่งก็ดังขึ้น 1... 2... 3... 4.... 5.... 6.... เงียบ ทุกคนนั่งหน้าซีดกัน และเสียงๆ หนึ่งก็ดังขึ้น เจด ~ เสียงหญิงสาว หลายคนกรี๊ด ลั่นทันที และก็ตามมา ด้วย เสียงหัวเราะใสๆ ของหญิงสาวที่เล่าเรื่อง

“ยัยเด็กชมรม ละคร แสบนักนะ” ฟู่ ~ เทียนอีก 1เล่ม ดับลงไป 

“คนต่อไปล่ะ ใครเอ่ย” 

“ฉันเอง” หญิงสาวอีกคนหนึ่งบอก

“เชิญจ๊ะ”