กับความรู้สึกของการแอบรัก...

ยิ้มบางๆ จากมุมๆ หนึ่ง
ยิ้มกว้างๆ จากด้านหลังอันไกลลิบ
ยิ้มเศร้าๆ เพียงเพราะเขาไม่ได้เดินอยู่คนเดียว

การแอบมองดูอยู่ห่างๆ จากการแอบรักใครสักคน แล้วเก็บไว้อย่างมิดชิด เพียงเพื่อจะได้อยู่ใกล้ๆ ใครบางคนที่เรารู้สึกรักเขาเพียงฝ่ายเดียว  เป็นความโง่เขลาหรือไม่?

ในทางตรงข้าม...การลุกขึ้นมาบอกรักใครสักคนที่อยู่ใกล้ตัว เพื่อนสนิท รุ่นพี่ที่เคารพรัก เป็นความฉลาดที่สมควรทำแล้วหรือ?

ความรู้สึกของการได้แอบรักใครสักคน เมื่อแรกเริ่มช่างสุขใจนัก แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป...ยิ่งปล่อยหัวใจไปตามเข็มนาฬิกาที่เดินไม่หยุด มันก็ยากเกินจะตัดใจเสียแล้ว

ยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เกิดขึ้นเพียงเพราะได้เห็นเขาเดินผ่านไป เริ่มขยายกว้างขึ้น เมื่อเขาเข้ามาทักทาย พูดคุย ห่วงใย จนกลายเป็นรอยยิ้มส่วนหนึ่งในตัวเราเพียงแค่ได้เห็นเขาจากด้านหลัง

จนบัดนี้ ยิ้มนั้น ยิ่งกว้างขึ้น กว้างขึ้นจนน่าใจหาย ไม่ว่าเขาจะทำอย่างไร แลดูจะยิ่งทำให้หัวใจพองโต และเบิกบานได้เท่าตัว คำพูดทักทายง่ายๆ ที่ดูจะไม่ส่อแววว่าเขาจะมีใจให้ ถามถึงดินฟ้าอากาศ เรื่องงาน ถามหาคนรู้จัก ดูจะเป็นเรื่องที่ทำให้ยิ้มได้เสมอ เพียงแค่นึกถึงว่า วันนี้ เราได้คุยอะไรกันบ้าง?

บางวัน...มีเรื่องที่ตื่นเต้นจนทำให้ แก้มแทบปริ...เมื่อเขาคนนั้น เพียงโทรศัพท์มาหา เพราะมีธุระจำเป็นต้องคุยด้วย แค่เห็นชื่อบนหน้าจอโทรศัพท์ ก็ดูจะไม่ต้องรับ ก็ทำให้ยิ้มนั้นกว้างเกินจะบรรยายแล้ว คงต้องใช้เวลาสัก 10 วินาที ในการตั้งสติ เพื่อไม่ให้เขาจับน้ำเสียงตื่นเต้น ดีใจเหล่านั้นได้ จำทุกรายละเอียดที่เกี่ยวกับเขา ทุกอย่างที่เขาชอบ ทุกอย่างที่เขาเป็น หรือแม้แต่บุคลิกของคนที่เขาชอบ

ยิ้มแก้มแทบแตกกับข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาตามมารยาท หลังจากที่เราส่งข้อความดีดีไปให้เขาก่อนอย่างแนบเนียนในช่วงเทศกาล หรือรู้ว่า คนกำลังเดินทางไปไหนไกลๆ เพียรอ่านข้อความเหล่านั้นซ้ำไปซ้ำมา ไม่รู้จักเบื่อ แม้ว่าข้อความจะแสนสั้น แต่ทำให้ช่างทำให้หัวใจพองโตได้เช่นนี้

ความรู้สึกที่ไปไกลเกินกว่าจะฉุดรั้ง เพราะการไม่ห้ามหัวใจตัวเองเริ่มน่าเป็นห่วงหนักขึ้น เมื่อเห็นว่า เขามีใครบางคนอยู่ข้างกายเสมอ โดยที่ไม่เคยจะมีสักครั้งที่คนคนนั้นจะเป็น "เรา" ยิ้มกว้างๆ แลจะกลายเป็น ยิ้มเศร้า ที่ฝืนและฝืดเต็มทน ที่จะต้องแสดงความยินดีกับรักครั้งใหม่ของเขา

ใครเลยจะรู้บ้างว่า แท้จริงแล้ว เขารู้สึกเช่นไร เขาอาจจะรู้สึกเช่นเดียวกันเรา แต่ก็ไม่แสดงออกมาเช่นเดียวกัน หรือเขาเองก็ไม่ได้คิดอะไรเกินเพื่อน และเพราะความที่เราสนิทกันมาก จนเกินกว่าจะกล้าเอ่ยความรู้สึกจริงๆ ในใจออกไปว่า "ฉันรักคุณ ฉันชอบคุณมาตั้งนานแล้ว" เมื่อเขาเองไม่เคยส่งสัญญาณใดๆ ด้วยเกรงว่าความสัมพันธ์อันดีที่จะมีต่อกันจะต้องสูญสลายไป จากการเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงออกไป

แต่ถ้าเขาเองก็รู้สึก และรอสัญญาณจากเราบ้างละ เราอาจจะสูญเสียความรักครั้งนี้ไป เพียงเพราะเราไม่พูดอะไรต่อกันก็เป็นได้

นั่นเป็นความรู้สึกที่ฉันคิดและเป็นมาตลอด ฉันจะปิดบังความรู้สึกที่มีต่อใครคนหนึ่งไว้อย่างแนบเนียน แต่จะแกล้งแสดงออกมาชอบอีกคนซะเต็มประดาได้อย่างไม่ขัดเขิน เพราะฉันกลัวว่า ความเป็นเพื่อนระหว่างเราจะสูญเสียไป แต่เมื่อไม่นานนี้ ฉันเคยลอง "แหกกฎ" ของตัวเองดูบ้าง ลองบอกความรู้สึกของตัวเองกับใครบางคนไปบ้าง แล้วมันก็พังไม่เป็นท่า เหมือนที่คิดไว้ไม่มีผิด จนบางครั้ง มันก็ทำให้ฉันคิดว่า ถ้าฉันเป็นอย่างเดิม ไม่เปิดเผย เก็บเงียบคงจะดีกว่า แต่ถึงวันนี้ ฉันก็ไม่เคยเสียใจ ที่ตัดสินใจบอกกับเขาไปในวันนั้น แม้ว่าจะมีเรื่องวุ่นวายมากมายตามหลังมาก็ตาม

จนเมื่อไม่นานนี้...ความรู้สึกเก่ามันกลับมาทักทายฉัน เพียงแต่ไม่ใช่กับคนเดิม กลับเป็นใครบางคนที่ฉันเองคุ้นเคยมายาวนาน ที่ทำให้ฉันมีคำถามอีกครั้งว่า... ฉันจะเก็บมันต่อไปเหมือนที่เคยเป็น หรือควรจะเปิดเผยให้เขาได้รับรู้บ้าง?

แล้วถ้าเป็นเพื่อนๆ ละ ถ้าต้องแอบรัก หรือแอบชอบใครสักคนหนึ่ง จะเลือกทำอย่างไร ยิ้มอยู่คนเดียวไปเรื่อยๆ หรือตัดสินใจบอกความรู้สึกไปเมื่อถึงแก่เวลาอันควร

เรื่องที่เขียนมา ไม่มีอะไรซับซ้อน เพียงแค่อยากรู้ ความรู้สึก ความคิดเห็นจากเพื่อนๆ บ้างว่า จะจัดการ กับการ "แอบรัก" ใครสักคนของตัวเองอย่างไร