งานวิจัยบอกอะไรเกี่ยวกับอาถรรพ์รัก 7 ปี

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

พอคบกันใกล้ครบ 7 ปี บางคู่ก็เริ่มได้ยินคำเตือนจากคนรอบตัวว่าให้ระวังอาถรรพ์รัก 7 ปี บางคนกลับบอกว่าช่วงปีที่ 3 ต่างหากที่คู่รักเลิกกันมากที่สุด ฟังแล้วชวนสงสัยว่าตัวเลขเหล่านี้มาจากงานวิจัยจริงหรือเป็นเพียงคำพูดที่เล่าต่อกันมา

คำตอบคือ ยังไม่มีหลักฐานที่ยืนยันว่าคู่รักโดยทั่วไประหว่างปีที่ 3 และปีที่ 7 มีอัตราเลิกราสูงที่สุดเสมอ งานวิจัยบางชิ้นพบว่าความเสี่ยงหย่าร้างสูงในช่วงต้นของชีวิตสมรส แต่ปีที่พบจุดสูงสุดแตกต่างกันตามกลุ่มประชากรและวิธีนับ อีกทั้งการหย่าร้างก็ไม่ครอบคลุมคู่รักที่ไม่ได้จดทะเบียน

เลข 3 และเลข 7 มาจากไหน

บทความวิจัยเรื่องความเสี่ยงในการแยกทางซึ่งตีพิมพ์ในวารสาร European Sociological Review อธิบายว่า งานก่อนหน้าหลายชิ้นพบรูปแบบคล้ายกัน คือความเสี่ยงหย่าร้างเริ่มต่ำในระยะแรก เพิ่มขึ้นจนสูงสุดในช่วงประมาณปีที่ 3 ถึงปีที่ 6 ของการแต่งงาน แล้วจึงลดลง แต่การบอกว่าเป็นช่วง 3 ถึง 6 ปี ไม่ได้แปลว่าปีที่ 3 สูงที่สุดในทุกประเทศ หรือปีที่ 7 เป็นจุดสูงสุดอีกจุดหนึ่ง

ส่วนงานศึกษาข้อมูลทะเบียนในฟินแลนด์ก็พบรูปแบบความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นถึงจุดสูงสุดแล้วค่อยลดลงเช่นกัน นักวิจัยนำลักษณะทางสังคมและประชากรของคู่สมรสมาพิจารณาแล้ว รูปแบบดังกล่าวยังปรากฏอยู่ อย่างไรก็ตาม ผลนี้เป็นข้อมูลการสิ้นสุดชีวิตสมรสในฟินแลนด์ ไม่ใช่อัตราเลิกราของคู่รักยุคใหม่ทั่วโลก

คำว่าอาถรรพ์ 7 ปีจึงเป็นชื่อเรียกความเชื่อที่คนคุ้นหูมากกว่าจะเป็นเส้นตายที่งานวิจัยทุกชิ้นยืนยันตรงกัน คู่ที่ผ่านปีที่ 7 ไปแล้วก็ไม่ได้มีหลักประกันว่าจะไม่เลิกกัน และคู่ที่กำลังเข้าสู่ปีนั้นก็ไม่ได้จำเป็นต้องมีปัญหา

ความพอใจลดลง เท่ากับจะเลิกกันหรือไม่

งานทบทวนและวิเคราะห์งานวิจัยจำนวนมากเกี่ยวกับความพึงพอใจในความสัมพันธ์ พบว่าเมื่อพิจารณาตามระยะเวลาคบกัน คะแนนความพึงพอใจเฉลี่ยลดลงในช่วง 10 ปีแรก แตะจุดต่ำราวปีที่ 10 ก่อนเพิ่มขึ้นจนถึงราวปีที่ 20 แล้วลดลงอีกครั้ง ผลนี้พูดถึงแนวโน้มเฉลี่ยของคะแนนความรู้สึก ไม่ใช่สถิติที่บอกว่าคู่ส่วนใหญ่เลิกกันในปีที่ 10

ความรู้สึกของแต่ละคู่ยังต่างกันมาก งานติดตามคู่แต่งงานใหม่อีกชิ้นพบกลุ่มที่มีรูปแบบความพึงพอใจหลายแบบ บางคู่รักษาระดับความพอใจค่อนข้างคงที่ได้ตลอดช่วงที่ศึกษา จึงนำค่าเฉลี่ยมาทำนายความสัมพันธ์ของคู่ใดคู่หนึ่งโดยตรงไม่ได้

เมื่ออยู่ด้วยกันนานขึ้น เรื่องที่ต้องจัดการอาจเปลี่ยนจากการหาเวลาไปเที่ยวเป็นการแบ่งงานบ้าน วางแผนรายจ่าย ดูแลคนในครอบครัว หรือรับมือความเครียดจากงาน เรื่องเหล่านี้เป็นตัวอย่างของสิ่งที่อาจทำให้คู่รักต้องปรับตัว ไม่ใช่หลักฐานว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้คนส่วนใหญ่เลิกกันในปีใดปีหนึ่ง

งานติดตามความสัมพันธ์ 4 ชุดซึ่งศึกษาการเปลี่ยนแปลงก่อนแยกทาง พบว่าช่วงที่ความพึงพอใจลดลงชัดเจนก่อนเลิกกันเริ่มต้นโดยประมาณตั้งแต่ 0.58 ถึง 2.30 ปีก่อนแยกทาง ขึ้นอยู่กับชุดข้อมูล แต่ผลดังกล่าวไม่ได้แปลว่าทุกคู่ที่รู้สึกห่างเหินจะเลิกกัน หรือสามารถนำช่วงเวลานี้ไปใช้ทำนายคู่ใดคู่หนึ่งได้

อ่านตัวเลขให้ตรงคำถาม

จำนวนคู่ที่หย่าในปีหนึ่ง อัตราหย่าเทียบกับคู่ที่ยังแต่งงานอยู่ และระยะเวลาแต่งงานของคนที่หย่า เป็นตัวเลขคนละแบบ หากหยิบมาเทียบกันโดยไม่ดูฐานที่ใช้คำนวณ อาจเข้าใจผิดว่าปีที่มีจำนวนการหย่ามากที่สุดเป็นปีที่คู่สมรสทุกคู่เสี่ยงหย่ามากที่สุดด้วย

จุดเริ่มนับก็สำคัญ บางงานนับจากวันแต่งงาน ขณะที่บางงานสนใจตั้งแต่เริ่มอยู่ร่วมกัน คู่ที่คบกันมานานก่อนจดทะเบียนจึงอาจอยู่ในปีแรกของการแต่งงาน แต่ไม่ใช่ปีแรกของความสัมพันธ์ ข้อมูลทะเบียนยังไม่เห็นคู่ที่เลิกกันโดยไม่เคยจดทะเบียนด้วย

ถ้ากำลังกังวลเพราะใกล้ครบรอบปีที่ 3 หรือปีที่ 7 ลองใช้โอกาสนั้นถามกันตรง ๆ ว่าช่วงนี้แต่ละคนเหนื่อยกับเรื่องอะไร มีภาระส่วนไหนที่รู้สึกว่าแบกอยู่คนเดียว และอยากให้ช่วยกันเปลี่ยนอะไรบ้าง การคุยเรื่องเล็กในวันที่ยังพอรับฟังกันได้ อาจช่วยให้เห็นปัญหาชัดกว่าการนั่งรอว่าตัวเลขบนปฏิทินจะพาความสัมพันธ์ไปทางไหน