ท่าน้ำนะโม แม่น้ำคงคา พารานาสี อินเดีย มนต์ขลังริมฝั่งแม่น้ำคงคาแห่งชีวิต

นโมสาธุการยกขึ้นเหนือศรีษะ คือสัญญะแห่งความเชื่อศรัทธาสนอง

ในความคิดตอนที่เรานั้นเดินทางเพื่อสื่อสารรอง 

คือความสุขในความงดงามของคงคาในยามเช้า 

ท่าน้ำในคงคาที่เรานั้นมาเยือน มีสถานที่ที่เตือนในความหมายเสมอ 

สองมือพนมขึ้นเหนือศรีษะที่เรานั้นได้เจอ เหมือนว่าสถานที่แห่งความนึกคิดและต่อรองชีวิต 

   สำหรับการเดินทางเพื่อที่จะตามรอยพระพุทธเจ้านั้นเราเองเคยเดินทางมาหลายท่าน้ำ  บางท่าน้ำนั้นเป็นท่าน้ำที่เรานั้นเห็นในส่วนของชาวอินเดียนั้นลงไปไถ่บาบ ใต้แม่น้ำคงคา คือการไม่ใส่ในส่วนของเสื้อผ้าในร่างกาย เดินลงในแม่น้ำ แล้วให้มิดศรีษะ จากนั้นจะโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำ ในเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นในครั้งแรกของวัน หรือว่าเรานั้นเรียกว่าแสงแรก นั่นคือการไถ่บาป ของคนอินเดียที่เดินทางเพื่อที่จะไปไถ่บาป 

   แต่ครั้งนี้นั้นเราเดินทางมาที่ท่าน้ำนโม ซึ่งหมายถึงการสาธุ โดยเรานั้นเดินไปใกล้เราเองจะเห็นสัญญลักษณ์ที่เรานั้นเรียกว่าการนโม คือการยื่นมือขึ้นด้านบนเหนือศรีษะของเราสุดแขน ท้ังสองข้างเหมือนชาวอินเดียที่พยายามจะกราบไหว้ และเชื่อในส่วนของศาสนาพุทธ ผสมผสานพราหมณ์ เชื่อว่าใครที่เดินทางมายังแม่น้ำคงคาและได้ลงไปในน้ำนั้นถือว่าได้ในส่วนของบุญหรือว่ากาไถ่บาปอย่างสิ้นเชิง 

    ยิ่งใหญ่กว่าสายน้ำ บริเวณนี้อาจจะถือว่าไม่ได้มีผู้คนนั้นเดินทางมาอย่างมาก เหมือนกันกับท่าน้ำที่มีการเผาศพที่ไฟนั้นไม่เคยมอด ที่นี่ค่อนข้างที่จะเงียบ ท่าน้ำนี้จะเป็นท่าน้ำของการไหว้ด้วยการชูดวงไฟเหนือศรีษะของเรา 

   สีของน้ำนั้นจะสวยงามและนิ่งกว่า หลังจากที่ยกหรือว่าสาธุเสร็จแล้วจะมีการลอยในส่วนของตะเกียง มือที่ชูขึ้นนั้นค่อนข้างที่จะมีความแข็งแกร็งอย่างมาก  มีความมั่นคง การสื่อสารในส่วนของท่าน้ำนี้นั้นทำให้เรานั้นไม่ต้องถามว่าหากว่ามาที่นี่ คนส่วนใหญ่นั้นมาทำอะไร เพราะว่ามีในส่วนรูปปั้นนั้นให้เห็น

    การล่องเรือในการที่จะชมสายน้ำนั้นเป็นสิ่งที่เมื่อเรานั้นมาถึงเรานั้นจะมีการล่องเรือเพื่อที่จะลอยบาปหรือว่าลอยประทีปบ้านเรา  การล่องเรือชมในส่วนของบริเวณริมฝั่งแม่น้ำ ที่กว้างใหญ่ หรือว่าที่อินเดียนั้นเรียกว่าแม่น้ำของชีวิต ที่ครั้งสุดท้ายนั้นทุกคนต่างที่จะต้องมาที่แม่น้ำแห่งนี้  เมื่อสายน้ำนั้นไม่เคยไหลกลับเหมือนกันกับชีวิตของคนเรานั้นไม่เคยไหลกลับมา ไม่ว่าช่วงเวลาไหน

  หากว่าเรานั้นมองอาจจะเหมือนกันกับว่า มีคนที่ชูแขนเหมือนกับว่ามีใครนั้นอยู่ในน้ำ  มือที่ยื่นขึ้นมานั้นเหมือนมือคนที่ไม่อาจจะที่เรานั้นจะมองว่าไม่เหมือน ไม่ว่าจะอยู่แห่งไหนหรือว่าในโลกใบนี้สิ่งที่สามารถที่จะยกขึ้เหนือศรีษะของเรานั้นได้ เห็นมือ  คือความสุขเมื่อเรานั้นได้เดินทางมายังสถานที่ที่เรียกว่าเป็นดินแดนเกิดของศาสดาของศาสนาที่เรานั้นับถือเพียงหนึ่งเดียว