ญาติ “ฮลุน โซโล่” รับใบมรณบัตรฉบับจริงจากจอร์เจียแล้ว แต่ยังใช้กับราชการไทยไม่ได้

ตอนพ่อเราเสียที่รัสเซีย ต้องเอาเอกสารภาษารัสเซียไปแปลเป็นภาษาอังกฤษ แล้วแปลเป็นภาษาไทยอีกที ก่อนส่งให้กระทรวงต่างประเทศรับรอง ใบมรณบัตรจึงถึงมือญาติ

ญาติ “ฮลุน โซโล่” รับใบมรณบัตรฉบับจริงจากจอร์เจียแล้ว แต่ยังใช้กับราชการไทยไม่ได้

กระดาษใบเดียวเดินทางข้ามทวีปมาถึงมือครอบครัวได้ แต่เดินเข้าสำนักงานราชการไทยไม่ได้
บนใบมรณบัตรไม่มีภาษาไทย ไม่มีภาษาอังกฤษ
ครอบครัวขอให้สถานทูตช่วย ได้คำตอบว่าให้ไปแปลกันเอง

เอกสารใบนี้ไม่ได้ยืนยันแค่การจากไป แต่คือกุญแจของที่ดินและมรดกทั้งกอง
ตราบใดที่ยังไม่มีคำแปลรับรอง ทุกอย่างค้างอยู่ตรงนั้น จัดการอะไรต่อไม่ได้เลย

26 ส.ค. 69 ครอบครัวยังหาคนรับรองคำแปลไม่เจอ
คำตอบที่สั้นที่สุด มักแปลว่าไม่มีใครอยากเซ็นชื่อรับผิดชอบ

ครอบครัวไม่ได้ขอเงิน ไม่ได้ขอความเห็นใจ
ขอแค่กระดาษที่อ่านออกในประเทศตัวเอง

รัฐพาร่างกลับบ้านได้ แต่พาชื่อข้ามภาษาไม่ได้
การเสียชีวิตในต่างแดนจึงไม่ได้จบที่สนามบิน แต่ไปจบที่โต๊ะรับรองเอกสารซึ่งยังไม่มีใครนั่งอยู่

คำถามที่ค้างไว้: ระบบรับรองคำแปลเอกสารของคนไทยที่เสียชีวิตในต่างประเทศ ควรมีช่องทางรับผิดชอบชัดเจนกว่านี้หรือยัง