ฉันเริ่มกล้าตัดสินใจด้วยตัวเอง

ฉันเริ่มกล้าตัดสินใจด้วยตัวเอง
เมื่อก่อน ฉันมักถามคนอื่นก่อนตัดสินใจ
ฉันอยากรู้ว่าเขาคิดอย่างไร
อยากให้เขาบอกว่าฉันควรทำอะไร
และหวังว่าจะมีใครสักคนช่วยเลือกเส้นทางที่ถูกต้องให้
เพราะฉันกลัวว่าตัวเองจะตัดสินใจผิด
ฉันคิดว่า ถ้าคนอื่นเลือกให้ แล้วผลลัพธ์ไม่ดี อย่างน้อยฉันก็คงไม่ต้องโทษตัวเองมากนัก
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ฉันเริ่มรู้ว่า
ไม่มีใครรู้ชีวิตของฉันได้ทั้งหมด
ไม่มีใครรู้ว่าฉันต้องการอะไร เท่ากับตัวฉันเอง
คนอื่นอาจให้คำแนะนำได้
แต่คนที่ต้องใช้ชีวิตกับผลของการตัดสินใจ คือฉัน
วันหนึ่ง ฉันต้องเลือกเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่ง
ฉันฟังความคิดเห็นจากหลายคน
บางคนบอกให้ไปทางหนึ่ง
บางคนบอกให้เลือกอีกทาง
ยิ่งฟังมาก ฉันก็ยิ่งสับสน
สุดท้าย ฉันจึงหยุดถามทุกคนชั่วคราว
แล้วหันกลับมาถามตัวเองว่า
“ถ้าฉันไม่ต้องกลัวคำพูดของใคร ฉันอยากเลือกทางไหน?”
คำถามนั้นทำให้ฉันเห็นคำตอบชัดขึ้น
ฉันไม่ได้เลือกเพราะมั่นใจว่าทุกอย่างจะสำเร็จ
แต่ฉันเลือกเพราะคิดอย่างรอบคอบแล้วว่า นี่คือทางที่เหมาะกับชีวิตของฉันในเวลานั้น
ฉันรู้ว่า การตัดสินใจอาจผิดได้
แต่ถ้าผิด ฉันก็จะเรียนรู้และปรับใหม่
เพราะการตัดสินใจด้วยตัวเอง ไม่ได้หมายความว่าเราต้องถูกเสมอ
แต่มันหมายความว่า
เรากำลังรับผิดชอบชีวิตของตัวเองมากขึ้น
วันนั้น ฉันเริ่มเชื่อในความคิดของตัวเอง
ไม่ใช่เพราะฉันรู้ทุกอย่าง
แต่เพราะฉันรู้ว่า ฉันสามารถเรียนรู้จากทุกทางเลือกที่เกิดขึ้นได้