ความสม่ำเสมอที่ไม่มีใครเห็น

บทที่ 18: ความสม่ำเสมอที่ไม่มีใครเห็น

ไม่มีใครเห็นทุกวันที่ฉันพยายาม

ไม่มีใครเห็นวันที่ฉันนั่งเรียนรู้คนเดียว

ไม่มีใครเห็นวันที่ฉันต้องต่อสู้กับความคิดของตัวเอง

ไม่มีใครเห็นวันที่ฉันอยากหยุด แต่ยังพยายามทำต่อ

ในช่วงแรก ฉันเคยรู้สึกว่า ถ้าไม่มีใครเห็นความพยายามของฉัน แล้วฉันจะทำไปเพื่ออะไร?

แต่วันหนึ่งฉันเริ่มเข้าใจว่า

ต้นไม้ไม่ได้เติบโตเพราะมีคนยืนดู

และความก้าวหน้าของฉันก็ไม่จำเป็นต้องมีคนเห็นทุกวัน

บางสิ่งกำลังเกิดขึ้น แม้จะยังไม่มีผลลัพธ์ให้ใครมองเห็น

ฉันอาจยังไม่มีเงินมากขึ้น

ยังไม่มีความสำเร็จใหญ่

ยังไม่มีใครชื่นชม

แต่ทุกวันที่ฉันเรียนรู้ ฉันกำลังเปลี่ยนตัวเอง

ทุกครั้งที่ฉันลงมือทำ ฉันกำลังสร้างความสามารถ

ทุกครั้งที่ฉันไม่ยอมแพ้ ฉันกำลังสร้างนิสัยใหม่

สิ่งเหล่านี้อาจมองไม่เห็นในทันที

แต่ไม่ได้หมายความว่ามันไม่มีค่า

ฉันจึงเริ่มทำสิ่งต่าง ๆ โดยไม่ต้องรอคำชม

ไม่ต้องรอให้ใครเชื่อ

ไม่ต้องรอให้ใครมองเห็น

เพราะในบางช่วงของชีวิต เราต้องเป็นคนเดียวที่เชื่อในตัวเองก่อน

และวันหนึ่ง เมื่อผลลัพธ์เริ่มปรากฏ

ฉันจะรู้ว่า

ทุกวันที่ไม่มีใครเห็น ไม่ได้สูญเปล่าเลย