ถ้าไดโนเสาร์ไม่สูญพันธุ์เมื่อ 66 ล้านปีก่อน มนุษย์จะยังครองโลกได้เหมือนทุกวันนี้หรือไม่

ลองจินตนาการดูว่า เช้าวันพรุ่งนี้คุณตื่นขึ้นมาแล้วเปิดหน้าต่างออกไป

แทนที่จะเห็นนกพิราบเกาะสายไฟ คุณกลับเห็นสัตว์สูงเท่าตึกสองชั้นกำลังเดินผ่านถนน

หรือระหว่างขับรถไปทำงาน มีป้ายเตือนว่า ระวังไดโนเสาร์ข้ามถนนข้างหน้า

ฟังดูเหมือนหนังไซไฟ

แต่คำถามนี้เป็นหนึ่งในคำถามที่นักวิทยาศาสตร์ชอบถกกันมากที่สุด

ถ้าไดโนเสาร์ไม่สูญพันธุ์เมื่อ 66 ล้านปีก่อน วันนี้โลกจะเป็นอย่างไร

และที่สำคัญกว่านั้น มนุษย์จะยังมีอยู่หรือไม่

คำตอบที่ทำให้หลายคนประหลาดใจคือ มีโอกาสสูงมากที่มนุษย์อาจไม่เคยเกิดขึ้นเลย

เหตุผลต้องย้อนกลับไปวันที่ดาวเคราะห์น้อยขนาดมหึมาพุ่งชนโลก

เหตุการณ์นั้นทำให้ไดโนเสาร์ส่วนใหญ่สูญพันธุ์อย่างรวดเร็ว

แต่ในขณะเดียวกัน มันก็เปิดพื้นที่ว่างขนาดมหาศาลให้สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเข้ามาแทนที่

ก่อนหน้านั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมส่วนใหญ่เป็นเพียงสัตว์ตัวเล็ก ๆ

หลายชนิดมีขนาดใกล้เคียงหนู

ต้องใช้ชีวิตหลบซ่อนอยู่ใต้เงาของไดโนเสาร์มาตลอด

เมื่อเจ้าของโลกเดิมหายไป พวกมันจึงเริ่มขยายตัวอย่างรวดเร็ว

เกิดเป็นลิง เกิดเป็นวานร และสุดท้ายเกิดเป็นมนุษย์

ดังนั้นถ้าไดโนเสาร์ยังอยู่ โอกาสที่สายวิวัฒนาการของมนุษย์จะถือกำเนิดขึ้นแบบทุกวันนี้อาจต่ำมาก

แต่สมมติว่าเรื่องมหัศจรรย์เกิดขึ้น

มนุษย์วิวัฒนาการขึ้นมาได้แม้มีไดโนเสาร์อยู่เต็มโลก

เราจะยังครองโลกได้หรือไม่

คำตอบน่าจะเป็น ได้ แต่ไม่ใช่เพราะร่างกายแข็งแรงกว่า

มนุษย์ไม่ได้ขึ้นมาอยู่บนยอดห่วงโซ่อาหารเพราะวิ่งเร็วที่สุด

เราไม่ได้กัดแรงที่สุด

ไม่ได้มีพิษ

ไม่ได้บินได้

และไม่ได้มีเกราะป้องกันตัว

สิ่งที่ทำให้มนุษย์ต่างจากสัตว์อื่นคือความสามารถในการร่วมมือกันเป็นกลุ่มใหญ่

การสร้างเครื่องมือ

การส่งต่อความรู้

และการพัฒนาเทคโนโลยี

ลองดูช้างดู

ช้างแข็งแรงกว่ามนุษย์หลายสิบเท่า

แต่สุดท้ายมนุษย์ก็สามารถสร้างเมือง ถนน และระบบต่าง ๆ ครอบคลุมพื้นที่ที่ช้างเคยอาศัยอยู่

หรือลองดูฉลาม

แม้มันจะเป็นนักล่าที่น่าเกรงขาม แต่ก็ไม่ได้ครองโลกแทนมนุษย์

ดังนั้นแม้ T-Rex จะน่ากลัวเพียงใด มันก็อาจแพ้โรงงานผลิตเหล็ก ดาวเทียม และอินเทอร์เน็ตอยู่ดี

อย่างไรก็ตาม โลกคงแตกต่างจากปัจจุบันมาก

พื้นที่ป่าหลายแห่งอาจยังเป็นอาณาจักรของสัตว์ยักษ์

การเดินทางอาจต้องมีมาตรการป้องกันสัตว์ขนาดใหญ่

เมืองบางแห่งอาจสร้างกำแพงหรือระบบเตือนภัยเฉพาะทาง

เหมือนที่ปัจจุบันบางประเทศต้องอยู่ร่วมกับหมี สิงโต หรือช้างป่า

เพียงแต่ขยายขนาดขึ้นหลายเท่า

อีกเรื่องที่น่าสนใจคือ ไดโนเสาร์เองก็ไม่ได้หยุดวิวัฒนาการ

ถ้าพวกมันอยู่รอดมาอีก 66 ล้านปี พวกมันอาจไม่เหมือนที่เราเห็นในหนังอีกแล้ว

สัตว์บางชนิดอาจฉลาดขึ้น

บางชนิดอาจตัวเล็กลง

บางชนิดอาจมีพฤติกรรมซับซ้อนจนเราคาดไม่ถึง

เพราะ 66 ล้านปีเป็นเวลาที่ยาวนานมากพอจะเปลี่ยนทั้งโลกได้หลายรอบ

สุดท้ายแล้ว สิ่งที่น่าทึ่งที่สุดไม่ใช่คำถามว่า มนุษย์จะชนะไดโนเสาร์ไหม

แต่คือความจริงที่ว่า มนุษย์มีอยู่ทุกวันนี้ได้ส่วนหนึ่งก็เพราะไดโนเสาร์สูญพันธุ์

ถ้าดาวเคราะห์น้อยวันนั้นพลาดเป้าไปเพียงเล็กน้อย คุณอาจไม่ได้กำลังอ่านบทความนี้

และสิ่งมีชีวิตที่กำลังตั้งคำถามว่า มนุษย์คืออะไร อาจเป็นสายพันธุ์ไดโนเสาร์อัจฉริยะสักชนิดหนึ่งแทนเราก็ได้