เรื่องจริงชวนคิด! ทำไมคนเงินเดือน 15,000 มีเงินเก็บเป็นแสน แต่คนเงินเดือน 50,000 กลับถังแตกทุกสิ้นเดือน?

หันไปทางไหนก็เจอแต่คนบ่นว่าเงินไม่พอใช้ใช่ไหมครับ? หลายคนมักจะบอกตัวเองว่า "ถ้าฉันได้เงินเดือนเยอะกว่านี้ ชีวิตคงจะดีและมีเงินเก็บแน่ๆ" แต่ในโลกความเป็นจริงของการเงิน มีปรากฏการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นบ่อยจนน่าตกใจ นั่นคือคนที่มีรายได้น้อยกว่ากลับมีเงินออมเป็นกอบเป็นกำ ส่วนคนที่มีรายได้สูงลิ่วกลับต้องวิ่งหมุนเงินหัวหมุนจนแทบกระอักเลือด

ทำไมถึงเป็นแบบนั้น? วันนี้เราจะมาเจาะลึกกันครับว่า ทำไม "ตัวเลขเงินเดือน" ถึงไม่ได้เป็นตัวกำหนด "ความมั่งคั่ง" เสมอไป

3 เหตุผลเบื้องหลังที่ทำให้ "เงินน้อยเหลือเยอะ เงินเยอะเหลือศูนย์"

1. กับดักไลฟ์สไตล์ (Lifestyle Inflation) ยิ่งหาได้มาก ยิ่งจ่ายหนัก เมื่อรายได้เพิ่มขึ้น สิ่งที่มักจะเพิ่มตามโดยอัตโนมัติคือ "รสนิยม" คนเงินเดือน 15,000 บาท อาจจะมีความสุขกับการกินข้าวแกงข้างทางแก้วละ 40-50 บาท แต่พอวันหนึ่งเงินเดือนขยับเป็น 50,000 บาท สังคมจะเริ่มกดดันให้ต้องเปลี่ยนไปกินอาหารในห้าง กาแฟต้องแบรนด์ดัง แก้วละเป็นร้อย เสื้อผ้าต้องมียี่ห้อ กลายเป็นว่ารายได้โตขึ้น 3 เท่า แต่รายจ่ายโตขึ้น 4 เท่าโดยไม่รู้ตัว

2. พลังของ "วินัย" ชนะ "จำนวนเงิน" คนที่เงินเดือน 15,000 บาทส่วนใหญ่จะรู้ตัวดีว่าตนเองมีงบจำกัด จึงต้องใช้จ่ายอย่างระมัดระวัง มีการวางแผนล่วงหน้าว่าจะใช้ลบอะไรเท่าไหร่ ในขณะที่คนเงินเดือน 50,000 บาท มักจะมีความชะล่าใจว่า "เงินฉันเยอะ จ่ายๆ ไปเถอะ เดี๋ยวเดือนหน้าเงินก็ออกใหม่" ความประมาทนี้เองที่ทำให้น้ำซึมบ่อทราย รู้ตัวอีกทีเงินก็เกลี้ยงบัญชี

3. การแยกแยะระหว่าง "ความจำเป็น" กับ "ความต้องการ"

• ความจำเป็น (Need): สิ่งที่ขาดแล้วตาย หรือใช้ชีวิตไม่ได้ เช่น ค่าอาหารพื้นฐาน ค่าที่พัก ค่ายา

• ความต้องการ (Want): สิ่งที่ไม่มีก็ไม่ตาย แต่มีเพื่อความบันเทิงหรือหน้าตา เช่น โทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุด กระเป๋าหรู คนที่มีเงินเก็บมักจะมีตัวกรองตรงนี้ที่แข็งแรงมาก พวกเขาสามารถปฏิเสธความต้องการชั่วคราวเพื่อเป้าหมายระยะยาวได้ดีกว่า

ตัวอย่างสถานการณ์: ศึกวันดวลไมค์ระหว่าง "นายหนึ่ง" กับ "นายเจ"

มาลองดูชีวิตของคนสองคนนี้กันครับ

• นายหนึ่ง (เงินเดือน 15,000 บาท): พักหอพักใกล้รถไฟฟ้า เดินทางด้วยรถสาธารณะ ห่อข้าวไปกินที่ทำงานบ้างเป็นบางวัน ทุกครั้งที่เงินเดือนออก นายหนึ่งจะหักงบไปออมทันที 2,000 บาท (13% ของรายได้) และใช้จ่ายในส่วนที่เหลืออย่างมีสติ ผ่านไป 3 ปี นายหนึ่งมีเงินเก็บในบัญชีมากกว่า 72,000 บาท (ยังไม่รวมดอกเบี้ยหรือผลตอบแทนอื่นๆ)

• นายเจ (เงินเดือน 50,000 บาท): เช่าคอนโดหรูใจกลางเมืองเดือนละ 15,000 บาท ขับรถป้ายแดงผ่อนเดือนละ 12,000 บาท ชอบสังสรรค์กับเพื่อนทุกวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ รูดบัตรเครดิตซื้อของเล่นและเทคโนโลยีใหม่ๆ เสมอ พอสิ้นเดือนมา นายเจต้องจ่ายค่าบัตรเครดิตขั้นต่ำ ค่าส่วนกลาง ค่าประกันรถ สรุปคือไม่เหลือเงินออมเลย แถมบางเดือนยังต้องยืมเงินเพื่อนอีกด้วย

เห็นไหมครับว่า ในเชิงตัวเลข นายเจหาเงินได้มากกว่านายหนึ่งถึง 3.3 เท่า แต่ในเชิงความมั่นคงทางการเงิน นายหนึ่งกลับนำหน้าชายที่มีเงินเดือนครึ่งแสนไปไกลลิบ

ข้อคิดสำคัญทางการเงิน

"รายได้" คือสิ่งที่คุณหามาได้ แต่ "รายเหลือ" คือสิ่งที่จะกำหนดอนาคตของคุณ

ความร่ำรวยไม่ได้วัดกันที่ว่าคุณหาเงินได้เก่งแค่ไหน แต่วัดที่ว่าคุณสามารถรักษาเงินไว้กับตัวได้มากเท่าไหร่ และส่งต่อเงินนั้นไปให้มันทำงานแทนคุณได้ดีแค่ไหนต่างหาก ถ้าวันนี้คุณยังมีเงินเดือนไม่มาก อย่าเพิ่งท้อใจ เพราะคุณกำลังอยู่ในจุดที่มีแต้มต่อในการสร้าง "วินัย" ซึ่งเป็นรากฐานที่สำคัญที่สุดของคนจะรวย

สรุปท้ายบทความ

การมีเงินเดือน 50,000 บาทไม่ใช่เรื่องผิด และเป็นสิ่งที่ดีมากถ้าคุณหาได้ แต่สิ่งที่จะช่วยเซฟคุณจากวิกฤตเศรษฐกิจไม่ใช่ตัวเลขบนสลิปเงินเดือน หากแต่เป็น "เงินออม" และ "นิสัยการใช้เงิน"

ถ้าวันนี้คุณเงินเดือน 15,000 บาท แล้วบ่นว่าไม่มีเงินเก็บ ลองหันมามองพฤติกรรมเล็กๆ น้อยๆ ของตัวเองดูครับ และถ้าคุณเป็นคนเงินเดือนสูงแต่ยังถังแตกอยู่ ถึงเวลาแล้วที่ต้องหยุดวิ่งตามกระแสสังคม แล้วกลับมาเซ็ตระบบการเงินของตัวเองใหม่ ก่อนที่พายุเศรษฐกิจลูกใหญ่จะพัดเอาความมั่นคงจอมปลอมของคุณปลิวหายไปในพริบตา