เคยป่ะ? สั่งข้าวมากินแต่ได้ "ช้อนพลาสติกอาวุธสังหาร" จะตักข้าวก็ไม่เข้า พอเข้าปากทีไรเลือดซิบ!

เคยป่ะ? สั่งข้าวกล่องมาอย่างหิว พอเปิดฝามาเจอช้อนพลาสติกสีขาว แวบแรกคือรู้สึกอุ่นใจอย่างน้อยร้านก็ยังแถมช้อนมาให้ แต่พอกินจริงเท่านั้นแหละ ถึงได้รู้ว่านี่มันไม่ใช่ช้อน แต่มันคือ "อาวุธสังหาร" ชัด ๆ! เรื่องความทื่อนี่บอกเลยว่ายืนหนึ่ง ไข่เจียวหรือของอ่อนนุ่มที่ควรตัดง่าย ๆ กลับตัดไม่เข้า กดจนช้อนงอเป็นรูปคันศร แต่อาหารยังอยู่ดีไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน เหมือนช้อนเกิดมาเพื่อแพ้ทุกอย่างบนโลก ยกเว้นแค่คนใช้ที่ต้องทนปวดมือไปตักไป

แต่จุดพีคมันอยู่ที่ตอนยัดเข้าปากนี่แหละ! ช้อนพลาสติกพวกนี้มักจะมี "ขอบคมกริบ" ชนิดที่เสือกกระซวกเข้ามุมปากจนเลือดซิบได้ในจังหวะเดียว! เวลากินแต่ละที ท่าทางโคตรน่าเวทนา ต้องอ้าปากให้กว้างที่สุดเท่าที่โครงหน้าจะอำนวย แล้วใช้ฟันหน้าค่อย ๆ แซะข้าวออกจากช้อน ห้ามให้ริมฝีปากไปสัมผัสขอบช้อนเด็ดขาด สภาพเหมือนคนกำลังกู้ระเบิดอยู่ในปากตัวเอง บางวันทนไม่ไหว โยนช้อนทิ้งแล้วพับฝากล่องโฟมมาตักกิน ยังรู้สึกปลอดภัยกว่าไอช้อนเชี่ยนี่อีก

มันเป็นคำถามที่คาใจมานานว่า ร้านอาหารเขาคัดสรรช้อนพวกนี้มาจากที่ไหน? ทำไมมันถึงไม่มีความยืดหยุ่นในการตัก แต่เสือกมีความคมในการบาดปากผู้บริโภคได้อย่างดีเยี่ยม? ทุกวันนี้เวลาสั่งข้าวกล่อง สิ่งแรกที่ภาวนาไม่ใช่รสชาติอาหาร แต่คือ "ขออย่าได้ช้อนพลาสติกแบบนี้มาเลย" แล้วพวกคุณล่ะ เคยเจอกับดักช้อนพลาสติกอาวุธสังหารแบบนี้กันบ้างไหม? มาแชร์ประสบการณ์ความเวทนากันหน่อย!