เปิดกรุ 5 มหาวิทยาลัยที่รวยที่สุดในไทย รายได้พุ่งระดับพันล้าน บริหารทรัพย์สินเก่งจนน่าทึ่ง

รู้หรือไม่? มหาวิทยาลัยไทยไม่ได้เก่งแค่เรื่องปั้นบัณฑิต แต่บางแห่งคือ "ยักษ์ใหญ่ด้านอสังหาฯ" และ "ศูนย์รวมนวัตกรรม" ที่มีรายได้หมุนเวียนหลักพันล้านต่อปี วันนี้พาไปเจาะลึก 5 อันดับมหาลัยที่มีฐานะการเงินแข็งแกร่งที่สุด พร้อมที่มาของขุมทรัพย์มหาศาลที่หลายคนอาจไม่เคยรู้

สวัสดีชาวโพสต์จังกันทุกคน เวลาพูดถึงมหาวิทยาลัย ส่วนใหญ่อาจนึกถึงชื่อเสียง คะแนนสอบเข้า หรืออันดับกันใช่ม่ะ แต่ความจริงมีอีกเรื่องที่หลายคนไม่ค่อยรู้

คือมหาวิทยาลัยดังหลายแห่งในไทยไม่ได้เก่งแค่เรื่องวิชาการ แต่มันคือองค์กรขนาดยักษ์ที่ถือครองทรัพย์สินมหาศาล ทั้งที่ดินทำเลทอง อาคารพาณิชย์ โรงพยาบาล ศูนย์วิจัย กองทุนสะสม

และรายได้จากการบริหารทรัพย์สินระดับหลายพันล้านบาทต่อปี บางแห่งเรียกได้ว่าเป็น เจ้าของเมืองย่อม ๆ เลยก็ไม่เกินจริง

พอเข้าสู่ปี 2569 ภาพการแข่งขันของมหาวิทยาลัยไม่ได้วัดกันแค่คะแนนสอบหรือจำนวนงานวิจัยอีกแล้ว แต่เริ่มวัดกันที่ ศักยภาพทางการเงิน

เพราะเงินพวกนี้แหละที่เอาไปต่อยอดทุนวิจัย ดึงอาจารย์เก่ง ๆ สร้างแล็บใหม่ อัปเกรดเทคโนโลยี และเพิ่มคุณภาพชีวิตนักศึกษา

ถ้าพูดถึงอันดับหนึ่งแบบแทบไม่มีใครเถียง ก็คือ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพราะนี่คือมหาวิทยาลัยที่ถือครองที่ดินใจกลางกรุงเทพฯ มูลค่ามหาศาล โดยเฉพาะโซนสยาม สามย่าน บรรทัดทอง

และพื้นที่เชิงพาณิชย์โดยรอบที่บริหารผ่านสำนักงานจัดการทรัพย์สิน PMCU พื้นที่พวกนี้มีมูลค่าประเมินรวมระดับแสนล้านบาท และสร้างรายได้ค่าเช่าต่อเนื่องทุกปี

เงินจำนวนนี้ไม่ได้เข้ากระเป๋าใคร แต่ถูกนำกลับไปใช้พัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน การศึกษา และทุนวิจัยของมหาลัย ถ้าจะเรียกจุฬาฯ ว่าเป็นแลนด์ลอร์ดตัวจริงของวงการศึกษาไทยก็ไม่ผิดเลย

อันดับถัดมาคือ มหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งถึงจะไม่ได้ถือที่ดินพาณิชย์ใจกลางเมืองแบบจุฬาฯ แต่รายได้ของมหิดลโหดมากจากเครือโรงพยาบาลและงานวิจัยระดับประเทศ

โดยเฉพาะความเชื่อมโยงกับ โรงพยาบาลศิริราช และ โรงพยาบาลรามาธิบดี ที่สร้างทั้งชื่อเสียงและรายได้มหาศาล เงินหมุนเวียนในระบบแต่ละปีสูงมาก

เพราะต้องรองรับเทคโนโลยีแพทย์ งานวิจัย และบุคลากรระดับท็อปของประเทศ มหิดลเลยเป็นมหาลัยที่แข็งแรงด้านงบประมาณแบบคนในวงการรู้กันดี

อีกแห่งที่ทรัพย์สินแข็งโป๊กคือ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จุดแข็งของธรรมศาสตร์คือการถือครองอสังหาฯ และพื้นที่เชิงยุทธศาสตร์ทั้งฝั่งท่าพระจันทร์และรังสิต

รวมถึงการต่อยอดร่วมทุนกับภาคเอกชนด้านศูนย์นวัตกรรม สุขภาพ และเทคโนโลยี ทำให้รายได้ไม่ได้พึ่งงบรัฐอย่างเดียว อีกทั้งการขยายตัวของศูนย์รังสิตในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเพิ่มมูลค่าทรัพย์สินขึ้นต่อเนื่องแบบเงียบ ๆ

ถ้าพูดถึงมหาลัยภูมิภาคที่ฐานะไม่ธรรมดา ต้องมี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ติดโผแน่นอน ด้วยขนาดพื้นที่มหาศาลในทำเลยุทธศาสตร์ของภาคเหนือ รวมถึงทรัพย์สินจากงานวิจัย เทคโนโลยีเกษตร การแพทย์

และทรัพย์สินทางปัญญาที่สร้างมูลค่าเพิ่มต่อเนื่อง มหาลัยนี้ไม่ได้รวยเพราะค่าเช่าที่อย่างเดียว แต่รวยจาก องค์ความรู้ที่ขายได้จริง

อีกแห่งที่หลายคนชอบมองข้ามคือ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยเฉพาะพื้นที่บางเขนที่ตอนนี้มูลค่าที่ดินพุ่งมหาศาลตามการขยายตัวของกรุงเทพฯ

แถมยังมีรายได้จากงานบริการวิชาการ งานวิจัยด้านอาหาร เกษตรอัจฉริยะ และผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์อีกเพียบ มันคือมหาลัยที่เปลี่ยนองค์ความรู้เป็นเงินได้เก่งมากแห่งหนึ่งของไทย

ความน่าสนใจคือมหาวิทยาลัยยุคนี้เริ่มเปลี่ยนโมเดลจากการ รอรับงบรัฐ ไปสู่การบริหารทรัพย์สินเชิงรุกมากขึ้น เช่น พัฒนา smart campus

เปิดพื้นที่เชิงพาณิชย์ สร้าง medical hub ลงทุน startup incubation และดึงภาคเอกชนเข้ามาร่วมทุน เพราะโลกการศึกษาปี 2569 แข่งกันด้วยสปีดของนวัตกรรม ใครมีเงินทุนหมุนเร็วกว่า มักมีโอกาสดึงคนเก่งและสร้างชื่อระดับโลกได้ก่อน

แต่อีกมุมหนึ่ง หลายคนก็ตั้งคำถามเหมือนกันว่าความมั่งคั่งระดับนี้ถูกใช้เพื่อพัฒนานักศึกษาได้เต็มที่แค่ไหน บางแห่งมีทรัพย์สินมหาศาลแต่ค่าใช้จ่ายยังสูง

บางแห่งมีทุนมากแต่การเข้าถึงโอกาสของเด็กต่างจังหวัดยังจำกัด นี่เลยเป็นโจทย์ใหญ่ของมหาวิทยาลัยไทยในยุคใหม่ ว่าจะเปลี่ยน ความรวย ให้กลายเป็น โอกาสที่เท่าเทียม ได้จริงหรือเปล่า

แหล่งที่มา

• รายงานงบการเงินมหาวิทยาลัยของรัฐ ปี 2568-2569

• รายงานสำนักงานทรัพย์สินมหาวิทยาลัยไทย

• ข้อมูลสินทรัพย์สถาบันอุดมศึกษาและรายงานประจำปีของแต่ละมหาวิทยาลัย