10 ชื่อจังหวัดและอำเภอที่ อ่านยาก สำหรับคนต่างชาติ

สวัสดีชาวโพสต์จังทุกคน เคยสังเกตไหมว่าเวลาเราพาเพื่อนต่างชาติเที่ยว หรือได้ยินเขาพยายามอ่านชื่อจังหวัดบ้านเรา มันมักจะกลายเป็นชื่อใหม่ที่ทำเอาเรากลั้นขำแทบไม่อยู่

เพราะภาษาไทยมีทั้งตัวสะกดที่ไม่ออกเสียง การสะกดด้วยอักษรโรมันที่ชวนสับสน และเสียงวรรณยุกต์ปราบเซียน วันนี้เราเลยรวบรวม 10 จังหวัดที่คนต่างชาติ อ่านผิดบ่อยที่สุด มาดูกันว่าจะมีที่ไหนบ้างที่เขางงกันตาแตก 

เริ่มที่อันดับหนึ่งที่เป็นตำนานอย่าง

1. ภูเก็ต (Phuket) ที่ฝรั่งร้อยทั้งร้อยถ้าเพิ่งมาไทยครั้งแรก มักจะอ่านออกเสียงตัว P-H เป็นเสียง ฟ ฟัน จนกลายเป็น ฟัก-เก็ต ซึ่งความหมายในภาษาอังกฤษนี่คนละเรื่องเลย เราต้องคอยแก้ให้เขาว่ามันคือเสียง พ พาน นะจ๊ะ 

ต่อมาคือ 2. สุวรรณภูมิ (Suvarnabhumi) ประตูบานแรกที่เขาเจอ ชื่อนี้ฝรั่งมักจะอ่านตรงตัวว่า ซู-วาน-นา-ภูมิ หรือ ซู-วาร์-นา-บู-มิ เพราะตามตัวสะกดโรมันมีตัว I ปิดท้าย แต่คนไทยเราไม่ออกเสียงสระอุที่ตัว ม.ม้า ทำเอาเขางงกันเป็นแถว 

อันดับสามคือ 3. กาญจนบุรี (Kanchanaburi) ที่มักจะโดนอ่านเป็น แคน-ชา-นา-บู-ริ ด้วยความเคยชินกับคำว่า Can ในภาษาอังกฤษ

หรือแม้แต่ 4. อยุธยา (Ayutthaya) ที่ฝรั่งมักจะออกเสียง อา-ยู-ไทย-ยา หรือ อา-ยุท-ธา-ยา แบบเน้นเสียงหนักๆ ซึ่งจริงๆ บ้านเราออกเสียงนุ่มนวลกว่านั้นเยอะ 

ขยับมาที่ระดับอำเภอบ้าง 5. อำเภอปาย (Pai) ที่แม่ฮ่องสอน ชื่อสั้นๆ แบบนี้แหละตัวดี ฝรั่งชอบอ่านว่า พาย (เหมือนขนมพาย) เพราะตัว P ในความเข้าใจเขาคือเสียง พ.พาน แต่บ้านเราใช้แทน ป.ปลา

ในระบบราชการ หรือจะเป็น 6. เกาะพะงัน (Koh Phangan) ที่ฝรั่งมักอ่านว่า ฟาน-แกน หรือ แพน-แกน เพราะงงกับตัว G-A-N ว่าต้องออกเสียง ง.งู ยังไงให้เป๊ะ 

อันดับเจ็ดคือ 7. เขาหลัก (Khao Lak) ที่คนต่างชาติชอบอ่านว่า เกา-ลักเพราะเสียง Kh ในภาษาเขาออกเป็นเสียง ก.ไก่ หรือ ค.ควาย ที่ปนกันจนเพี้ยนไปหมด

ต่อด้วยพิกัดชิคๆ อย่าง 8. ทองหล่อ (Thong Lo) ที่ฝรั่งมักจะอ่านว่า ทอ-ง-โล แบบไม่มีเสียงวรรณยุกต์เอก ทำให้ความหมายเปลี่ยนไปเลย 

อันดับเก้าคือ 9. อำเภอเชียงคาน (Chiang Khan) ที่เขามักจะอ่านว่า เชียง-แคน เพราะตัว K-H-A-N ดูคล้ายกับคำที่เขาคุ้นเคยมากกว่า 

ปิดท้ายด้วย 10. พัทยา (Pattaya) ที่คนทั่วโลกอ่านว่า พัด-ทา-ย่า (เน้นเสียงท้ายสูง) แต่คนไทยเราออกเสียง พัด-ตะ-ยา แบบเรียบๆ 

ความแตกต่างของการสะกดด้วยอักษรโรมันกับเสียงอ่านจริงนี่แหละที่เป็นเสน่ห์(และความวุ่นวาย) ของการท่องเที่ยวไทย 

แหล่งที่มา
หลักเกณฑ์การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมันแบบถ่ายเสียง (ราชบัณฑิตยสภา)
บทวิเคราะห์ "Phonetic Confusion in Thai Place Names for English Speakers" (International Journal of Linguistics)
คู่มือการสื่อสารภาษาอังกฤษสำหรับบุคลากรการท่องเที่ยว (การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย - ททท.)
ผลสำรวจ "Top Mispronounced Destinations in Thailand" จากเว็บไซต์ท่องเที่ยวชื่อดัง (TripAdvisor/Lonely Planet)
วารสารมนุษยศาสตร์ เรื่อง "ปัญหาการใช้ระบบคาราโอเกะในการเรียกชื่อเฉพาะ" (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์)