ชีวิตวันนี้…(ดีหรือไม่) ,

     เรื่องทั้งหมดก็คงเริ่มมาจากพิษร้ายทางด้านการใช้ชีวิตที่ดูเหมือนว่าจะถูกบีบให้เหลือเป็นเพียงสิ่งที่ไม่จำเป็นในบริบทที่ควรจะเป็น    รู้หรือไม่การดำเนินชีวิตในตอนนี้ที่เป็นไปกับส่งผลกระทบไปในทางที่ แย่กว่าเดิมอย่างมาก   เหมือนกำลังจะจากกันไปอย่างมีความผิดปกติจากผู้ความคุมควบดูแลระบบที่ห่วงแตก    อย่างกับจะทำให้คนต้องทำร้ายกันเอง    รวยตรงไหนใครก็รู้  ชั่วตรงไหนใครก็เห็น  ดีตรงไหนใครๆก็ทำเป็น  เห็นทุกสิ่งอย่างข้างหน้าอนาทจริง  

แล้วลองสังเกตไปโดยรอบ    คนที่ชอบเปลี่ยนเป็นเกลียดเขียดยังรู้   แก้แค้นกันทั้งที่ไม่เป็นศัตรู   เห็นๆอยู่ว่าใครค่อยบงการ   แต่ที่ทำสิ่งใดนั้นไม่ได้  เพราะคอยขวางขัดจิตให้มัวหมอง   คนดีดีร้องไห้น้ำตานอง   หมดเพื่อนพองเมินหน้าหนีหายกัน   จะรู้จริงเห็นแจ้งในตอนไหน  ว่ามีใครแอบเอาเศษแก้วใส่น้ำให้กินหนา   เศษแก้วจริงที่อยู่ในน้ำ ชนิดที่ว่า  เอาใส่ไว้ให้กินทำไมกัน  ตั้งใจทำหรือใครเขาสอนสั่ง  ให้ได้ทำโดยไม่คิดว่าผิดไหม  โทษคนนั้นคนนี้ตั้งมากมาย  จนรู้ว่าความไวนั้นคิดทำคน   ถูกสอนสั่งมาในสิ่งที่ผิด   ทำไม่คิดกิริยาเขานั้นก็เปลี่ยนเฉย    ทำอย่างว่าให้คนที่พิมพ์ความตามจริงเลย   ให้มีสิ่งผิดบางอย่างที่ไม่ได้คิดทำ   เขาทำตัวเหมือนตนไม่เคยผิด   วิปริตผิดแปลกเป็นไหนๆ  ปฏิบัติให้เหมือนให้ไว้ใจ   สุดท้ายเขาก็ใช้คนในครอบครัว    ให้ทำตัวตามแบบเดียวกัน   คอยจองมองลอกดูทำตามอย่าง   สวมรอยอ้างว่ารู้จักมากแค่ไหน

ให้เฝ้าคอยทำร้ายในจิตใจ   ว่าเรื่องไม่ดีที่เขาทำเป็นของตน     คิดทำร้ายใช้คำหลอกในหลอก     ทั้งที่บอกแต่ความดีกับทำเฉย    สิ่งที่จำเขาจำไปไม่ดีสักเรื่องเลย    จริงกลับมาย้อนทำร้ายกัน   อย่างครั้งนี้เหมือนดื่มน้ำโดยเศษแก้ว    ใส่ขวดแล้วบอกกันให้ได้ยินเฉย   แต่ไม่รู้ว่าทำไปเพราะอะไรเลย   คนสองคนรู้เห็นเป็นอย่างดี    เขาทำตามวิธีใครก็พอรู้  ถ้าคิดสู้หรือคิดต่างเหมือนผิดเฉย    คนบางคนก็ไม่พูดอะไรเฉย    ทำนิ่งเฉยแล้วภัยมาใกล้ตัว    คนดีนี้อยากให้มีมากมากหน่อย   ไว้ช่วยคอยระวังภัยป้องกันฉัน   อย่าได้ทุกข์คิดในทุกๆวัน    ต้องระวังระแวงไม่ดีเลย   ความคิดในตอนช่วงตีสาม   เขียนไปตามที่เป็นที่เห็นเฉย

ไม่ใช่ไม่รู้อะไรเลย      ที่ทำเฉยเพราะไว้ใจให้แก่กัน     

      สิ่งเหล่านี้จะนำสู่ถึงท่านไหน   ที่พูดไปจะเข้าใจกันมั้ยทุกคนลองทำเฉย

ในตอนนี้ถ้าอ่านถึงเงียบๆเลย   สร้างเมืองขึ้นแบบไม่พูดกัน   ไม่เสียงดังให้ข้างบ้านรำคาญหู  ก็พออยู่ให้ดีแค่นี้หนา  ความสุขที่เพิ่มขึ้นเพราะสงบมา   ไม่พูดจาท่าทีไม่ดีฟัง     คนรอบๆของให้เป็นสิ่งที่ดี   ได้รู้หมดสิ่งที่อ่านอาจารย์ไหน    เขียนความว่าพูดจาเหมือนกลอนไทย   ใครอ่านเป็นจะเข้าใจกัน

     ถ้าจะได้เขียนในครั้งต่อไป

ให้เขียนเกี่ยวกับอะไรลองพิมพ์มา....