ย้อนรอยการเดินทางของ 'ราชินีแห่งไม้น้ำ

บัวหลวง (Sacred Lotus) มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมอยู่ในแถบเอเชีย และปัจจุบันมีการปลูกแพร่กระจายไปทั่วโลก โดยเฉพาะในประเทศที่มีวัฒนธรรมผูกพันกับพุทธศาสนาและฮินดูนี่คือกลุ่มประเทศหลักที่มีการปลูกบัวหลวงอย่างแพร่หลาย
1. กลุ่มประเทศเอเชีย (แหล่งปลูกหลัก)

ไทย ปลูกมากทั่วทุกภาคเพื่อใช้ในพิธีกรรมทางศาสนา และเพื่อการค้า (เก็บฝักและราก) แหล่งปลูกสำคัญอยู่ที่ นครสวรรค์ พิจิตร นครปฐม และนนทบุรี

 จีน เป็นประเทศที่ปลูกบัวหลวงมากที่สุดในโลก ทั้งเพื่อความสวยงาม ยาจีน และอุตสาหกรรมอาหาร (รากบัวและเมล็ดบัว)

 เวียดนาม ยกให้บัวหลวงเป็น ดอกไม้ประจำชาติมีการปลูกมากในแถบสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง

อินเดีย เป็น ดอกไม้ประจำชาติ เช่นกัน มีความสำคัญสูงสุดในเชิงสัญลักษณ์ทางศาสนาฮินดู

ญี่ปุ่นและเกาหลี ปลูกในสระวัดและสวนสาธารณะ รวมถึงมีการพัฒนาสายพันธุ์บัวหลวงให้มีดอกสวยงามหลากหลายสีสัน

 ประเทศอื่นๆ ในอาเซียน เช่น เมียนมา (มีการนำเส้นใยจากก้านบัวที่ทะเลสาบอินเลมาทอเป็นผ้าบัว), กัมพูชา และลาว

2. กลุ่มประเทศอื่นๆ
ออสเตรเลีย พบการกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติในแถบตอนเหนือ (Northern Territory) และควีนส์แลนด์
 อิหร่านและแถบทะเลสาบแคสเปียน: เป็นเขตการกระจายพันธุ์ทางทิศตะวันตกสุดของบัวหลวง

สหรัฐอเมริกาและยุโรป เดิมทีบัวหลวงไม่ใช่ไม้พื้นเมือง แต่มีการนำเข้าไปปลูกเพื่อเป็นไม้ประดับในสวนน้ำ และในบางพื้นที่ของอเมริกา เช่น ทางตะวันออกเฉียงใต้ บัวหลวงสามารถปรับตัวและขยายพันธุ์ในธรรมชาติได้ดีมาก

ข้อควรระวัง ในบางประเทศของทวีปอเมริกา บัวหลวงถูกจัดเป็น "พืชรุกราน" ในบางรัฐ เพราะมันขยายพันธุ์ได้เร็วมากจนไปเบียดบังพืชท้องถิ่น