เปิด 10 จังหวัดที่มีความยากจนสูงสุดในไทย ปี 2568–2569

จากรายงานล่าสุดของ สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พบว่าแม้ภาพรวมเศรษฐกิจของประเทศไทยจะฟื้นตัวได้ในระดับหนึ่ง แต่ ความไม่เท่าเทียมทางเศรษฐกิจระหว่างจังหวัดยังคงเป็นปัญหาที่แก้ไม่จบ โดยเฉพาะในพื้นที่ชนบทและชายแดนที่มีอัตราความยากจนสูงต่อเนื่องมาตั้งแต่หลายปีที่ผ่านมา

📊 รายงานระบุว่า ในปี 2567–2568 จังหวัดที่มี อัตราความยากจนสูงสุดในประเทศ คือ:

แม่ฮ่องสอน – 25.69%

ยะลา – 25.41%

ปัตตานี – 25.39%

นราธิวาส – 21.07%

อุบลราชธานี – 20.34%

สระแก้ว – 16.00%

พัทลุง – 15.74%

ศรีสะเกษ – 14.08%

เชียงราย – 13.69%

ตาก – 13.37%

🔎 จากตัวเลขนี้สะท้อนให้เห็นว่า พื้นที่ภาคเหนือ ใต้ และตะวันออกเฉียงเหนือ ถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่มีความยากจนสูง เนื่องจากมีเศรษฐกิจฐานเกษตรเป็นหลัก การเข้าถึงโอกาสด้านการศึกษา การจ้างงาน และโครงสร้างพื้นฐานยังไม่เท่ากับกลุ่มจังหวัดที่มีอุตสาหกรรมและบริการมากกว่า

📌 ประเด็นสำคัญที่ต้องจับตา

แม่ฮ่องสอน, ยะลา, ปัตตานี ยังคงอยู่ใน 3 อันดับแรกของจังหวัดที่มีอัตราความยากจนสูงสุดติดต่อกันหลายปี

จังหวัดที่มีเศรษฐกิจพึ่งพาเกษตรเป็นหลัก มีความเสี่ยงต่อความผันผวนของรายได้สูง

ความเหลื่อมล้ำระหว่างจังหวัดใหญ่และจังหวัดชายแดนยังคงเป็นโจทย์ใหญ่ของนโยบายเศรษฐกิจไทย

📌 ความหมายของอัตราความยากจน

“อัตราความยากจน” ในที่นี้หมายถึง สัดส่วนของประชากรที่มีรายได้ต่ำกว่าเส้นความยากจน ซึ่งล่าสุดถูกปรับขึ้นตามค่าครองชีพ ทำให้จำนวนผู้ยากจนในประเทศเพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 3.4 ล้านคน หรือ 4.9% ของประชากรทั้งหมดแม้เศรษฐกิจไทยจะขยายตัวในปีที่ผ่านมา

🧠ทำไมบางจังหวัดยังจนอยู่?

👉 1. โครงสร้างเศรษฐกิจอ่อนแอ – พึ่งพาเกษตร มากกว่าอุตสาหกรรมหรือบริการที่สร้างมูลค่าสู

👉 2. เข้าถึงบริการสาธารณะยาก – การศึกษา สุขภาพ และการเข้าถึงเงินทุนยังไม่เท่าเที

👉 3. ขาดการลงทุนภาคเอกชน – นักลงทุนมักเลือกจังหวัดที่มีโครงสร้างพื้นฐานและตลาดแรงงานเข้มแข็งกว่

👉 4. ช่องว่างรายได้และโอกาส ระหว่างเมืองใหญ่และชนบทยังไม่ลดลง

ติดตามข่าวเศรษฐกิจรอบโลก ครบทุกมุมมอง ได้ที่ World News 360° 🌍