อาชีพที่เหนื่อยและไม่มีใครอยากทำ แต่ถ้าขาดคนทำ ประเทศเดินต่อยาก

5 อาชีพที่เหนื่อยและไม่มีใครอยากทำ แต่ถ้าขาดคนทำ ประเทศเดินต่อยาก

คำว่า “ไม่มีใครอยากทำ” ไม่ได้หมายความว่าไม่มีคนทำเลย แต่หมายถึงงานที่อาจมีข้อจำกัดด้านความเหนื่อย ความเสี่ยง สภาพแวดล้อม หรือภาระงาน ทำให้การดึงดูดและรักษาแรงงานเป็นเรื่องท้าทาย ขณะที่ข้อมูลตลาดแรงงานสะท้อนว่าอาชีพแนว “งานหน้างาน” หลายประเภทกลับมีความต้องการสูง และ WEF คาดว่างานอย่างเกษตรกรรม ขนส่ง ก่อสร้าง และงานดูแล จะเป็นกลุ่มที่มีการเติบโตของการจ้างงานในระดับโลกถึงปี 2030 ดังนั้นอาชีพเหล่านี้จึงน่าสนใจตรงที่ เป็นงานที่คนอาจมองข้าม แต่สังคมยังต้องพึ่งพาอย่างมาก 

1. คนงานเก็บและคัดแยกขยะ

 งานที่สกปรก แต่เมืองขาดไม่ได้

งานจัดเก็บและคัดแยกขยะอาจเป็นหนึ่งในงานที่คนทั่วไปไม่ค่อยอยากทำ เพราะต้องสัมผัสของเสีย กลิ่น และสภาพแวดล้อมที่ไม่สะอาด แต่ในทางปฏิบัติเมืองไม่สามารถปล่อยให้ขยะตกค้างเป็นเวลานานได้ งานกลุ่มนี้จึงเป็นส่วนสำคัญของระบบจัดการขยะและสุขอนามัยของชุมชน แม้ข้อมูลแรงงานระดับประเทศจะไม่ได้ยืนยันว่า “คนไม่สมัคร” ในอาชีพนี้โดยตรง แต่ตำแหน่งงานลักษณะงานขั้นพื้นฐานยังมีจำนวนมากในตลาดแรงงานไทย และกรมการจัดหางานก็เผยแพร่ตำแหน่งงานระดับปฏิบัติการอย่างต่อเนื่อง จึงควรนำเสนออาชีพนี้ในฐานะ งานจำเป็นต่อเมืองที่สังคมมักมองไม่เห็น มากกว่าการกล่าวว่าเป็นงานที่ไม่มีคนสมัครเลย 

2. ช่างซ่อมบำรุงและช่างเทคนิค

 เครื่องจักรหยุด ประเทศก็สะดุด

ช่างซ่อมบำรุงเป็นงานที่ต้องใช้ทั้งความรู้ทางเทคนิค ประสบการณ์ และการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า เพราะเมื่อเครื่องจักร ระบบไฟ หรืออุปกรณ์สำคัญเสีย คนกลุ่มนี้ต้องเข้าไปตรวจหาสาเหตุและทำให้ระบบกลับมาใช้งานได้ ตัวอย่างจากกรมการจัดหางานมีประกาศรับ พนักงานซ่อมบำรุงเครื่องกล และตำแหน่งช่างเทคนิคในภาคเอกชนจริง ขณะที่กระทรวงแรงงานรายงานเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2569 ว่าภาคเอกชนในจังหวัดสงขลาประสบปัญหา ขาดแคลนช่างเครื่องจักรทำความเย็นอุตสาหกรรม และต้องการพัฒนาทักษะช่างเฉพาะทางเพิ่มเติม จึงเป็นตัวอย่างชัดเจนของงานที่อาจเหนื่อยและต้องรับผิดชอบสูง แต่เมื่อขาดคนที่มีทักษะ โรงงานและธุรกิจบางประเภทก็ได้รับผลกระทบโดยตรง 

3. ช่างก่อสร้างและแรงงานฝีมือ

 งานหนักที่อยู่เบื้องหลังทุกอาคาร

งานก่อสร้างเป็นงานที่ต้องทำกลางแดด อยู่ในพื้นที่สูงหรือพื้นที่ก่อสร้าง และต้องใช้แรงกายรวมถึงทักษะเฉพาะทาง แต่เป็นงานพื้นฐานที่ทำให้บ้าน อาคาร โรงงาน ถนน และโครงสร้างพื้นฐานต่าง ๆ เกิดขึ้นจริง ข้อมูล Future of Jobs Report 2025 ของ WEF ระบุว่า Building Construction Workers เป็นหนึ่งในกลุ่มงานที่คาดว่าจะมีการเติบโตของจำนวนงานสูงในช่วงปี 2025–2030 และจัดกลุ่มแรงงานก่อสร้างไว้ในบรรดางานที่มีจำนวนเพิ่มขึ้นมากในอนาคต จึงสะท้อนว่าถึงเทคโนโลยีจะเข้ามาช่วยงานก่อสร้างมากขึ้น แต่งานที่ต้องลงมือทำจริงยังมีความจำเป็นต่อเศรษฐกิจและการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานอย่างมาก 

4. ผู้ดูแลผู้สูงอายุและผู้ช่วยดูแลผู้ป่วย

 งานที่เหนื่อยทั้งกายและใจ แต่ยิ่งขาดไม่ได้

งานดูแลผู้สูงอายุเป็นงานที่ต้องใช้ความอดทน ความรับผิดชอบ และการดูแลคนแบบใกล้ชิด ไม่ว่าจะเป็นการช่วยกิจวัตรประจำวัน การสังเกตความผิดปกติ หรือการอยู่เป็นเพื่อนผู้สูงอายุ ขณะเดียวกันประเทศไทยกำลังเผชิญการเพิ่มขึ้นของประชากรสูงวัย โดย สศช. ระบุว่าไทยกำลังเตรียมรับมือการเข้าสู่ สังคมสูงวัยระดับสุดยอด ในอนาคตอันใกล้ และ WEF ก็จัดงานดูแล เช่น Personal Care Aides และงานพยาบาล ไว้ในกลุ่มอาชีพที่มีแนวโน้มเติบโตอย่างมีนัยสำคัญในช่วง 5 ปีข้างหน้า เพราะการเปลี่ยนแปลงด้านประชากรทำให้ความต้องการบริการดูแลเพิ่มขึ้น ดังนั้นนี่จึงเป็นงานที่ความสำคัญมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามโครงสร้างประชากร 

5. เกษตรกรและแรงงานภาคเกษตร

 งานที่เหนื่อยตั้งแต่เช้า แต่เกี่ยวข้องกับอาหารของทุกคน

งานเกษตรต้องเผชิญทั้งแดด ฝน ความผันผวนของผลผลิต ต้นทุน และภาระทางกาย แต่ผลผลิตทางการเกษตรเป็นพื้นฐานของระบบอาหารและอุตสาหกรรมจำนวนมาก ที่น่าสนใจคือ WEF จัด Farmworkers เป็นกลุ่มอาชีพที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นมากที่สุดในเชิงจำนวนตำแหน่งงานทั่วโลกในช่วง 2025–2030 โดยปัจจัยสำคัญมาจากการเปลี่ยนแปลงของระบบอาหาร การเปลี่ยนผ่านสีเขียว และแนวโน้มทางประชากร จึงเป็นตัวอย่างที่ดีของงานที่อาจถูกมองว่าเป็นงานหนักและไม่ทันสมัย แต่ในความเป็นจริงยังมีบทบาทสำคัญต่อการดำรงชีวิตของประชากรจำนวนมหาศาล 

สิ่งที่น่าสนใจของทั้ง 5 อาชีพคือ “ความสำคัญไม่ได้วัดจากความสบายของงาน” หลายงานอาจเป็นงานที่เหนื่อย สกปรก เสี่ยง หรือจำเป็นต้องลงมือทำด้วยตัวเอง แต่กลับเป็นฟันเฟืองที่ทำให้เมือง โรงงาน ระบบอาหาร โครงสร้างพื้นฐาน และระบบดูแลประชากรเดินหน้าต่อได้ ข้อมูล WEF ยังชี้ว่าตำแหน่งงานแนว frontline เช่น เกษตรกร คนขับส่งสินค้า และแรงงานก่อสร้าง รวมถึงงานดูแล มีแนวโน้มเติบโตในช่วง 2025–2030 ขณะที่ประเทศไทยเองก็พบปัญหาขาดแคลนแรงงานทักษะเฉพาะบางสาขาอย่างชัดเจน จึงไม่ควรมองงานเหล่านี้ว่าเป็นเพียง “งานที่ไม่มีใครอยากทำ” แต่ควรมองว่าเป็น งานจำเป็นที่ตลาดแรงงานยังต้องการคนที่มีทักษะและพร้อมทำจริง