โป๊ะแตกทั้งโซเชียล! อินฟลูฯ เขมรเคลมชุดไทยไม่พอ เปิดเพลงมหาวิทยาลัยไทย แต่ยืนกรานเสียงแข็งว่าเป็นเพลงลาว จุดไฟวิวาทะข้ามพรมแดน

เมื่อครู่นี้ ผู้เขียนได้อ่านข่าวหนึ่งซึ่งกำลังถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางในโลกออนไลน์ อันเกี่ยวข้องกับกรณีอินฟลูเอนเซอร์ชาวกัมพูชารายหนึ่ง ที่เผยแพร่คลิปวิดีโอผ่านแพลตฟอร์ม TikTok โดยปรากฏภาพการสวมใส่เครื่องแต่งกายที่มีลักษณะใกล้เคียงชุดไทย พร้อมเปิดเพลงประกอบที่ภายหลังตรวจสอบพบว่าเป็นบทเพลงไทย แต่เจ้าของคลิปกลับโต้แย้งอย่างหนักแน่นว่าเป็น “เพลงลาว”

ประเด็นดังกล่าวถูกหยิบยกขึ้นโดยเพจเฟซบุ๊ก ASEAN “มอง” ไทย ซึ่งเผยแพร่ข้อความเล่าเหตุการณ์อย่างมีอรรถรส โดยระบุว่า เพลงที่ใช้ในคลิปคือ “บูชาองค์พระธาตุนาขาม” บทเพลงของ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาของไทยอย่างชัดเจน

ทั้งนี้ ผู้ใช้งาน TikTok จำนวนมากทราบดีว่า ระบบของแพลตฟอร์มจะแสดงชื่อเพลงและลิขสิทธิ์อย่างชัดเจน และไม่สามารถแก้ไขภายหลังได้โดยง่าย จึงทำให้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับแหล่งที่มาของเพลงถูกตรวจสอบได้ไม่ยาก

อย่างไรก็ตาม เมื่อมีผู้เข้าไปแสดงความคิดเห็นทักท้วงว่าเป็นเพลงไทย เจ้าของคลิปกลับตอบโต้โดยยืนยันว่าเป็นเพลงลาว พร้อมทั้งมีผู้สนับสนุนบางส่วนเข้ามาร่วมแสดงความคิดเห็นในทำนองเดียวกัน สร้างกระแสถกเถียงอย่างเผ็ดร้อนในหมู่ผู้ใช้งานจากทั้งสองประเทศ

ผู้ใช้งานชาวไทยจำนวนหนึ่งได้ชี้แจงว่า เพลงดังกล่าวเป็นภาษาไทยกลาง เพียงแต่มีสำเนียงอีสาน ซึ่งเป็นลักษณะทางวัฒนธรรมและภาษาถิ่นของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย มิใช่ภาษาอื่นตามที่ถูกกล่าวอ้าง อีกทั้งยังมีการอ้างถึงชื่อสถาบันผู้ประพันธ์เพลงอย่างชัดเจน

กรณีนี้สะท้อนให้เห็นถึงความละเอียดอ่อนในประเด็นอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม ดนตรี และเครื่องแต่งกาย ซึ่งในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีความใกล้เคียงและทับซ้อนกันในหลายมิติ การอ้างสิทธิ์หรือการสื่อสารที่คลาดเคลื่อนเพียงเล็กน้อย อาจจุดชนวนให้เกิดข้อถกเถียงในวงกว้างได้โดยง่าย

ในมุมมองของผู้เขียน เหตุการณ์ดังกล่าวมิใช่เพียงเรื่อง “โป๊ะ” ทางโซเชียล หากแต่เป็นบทเรียนสำคัญเกี่ยวกับการใช้สื่อออนไลน์อย่างรับผิดชอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้มีผู้ติดตามจำนวนมาก การตรวจสอบข้อมูลก่อนเผยแพร่ และการเปิดใจรับฟังข้อทักท้วงอย่างมีเหตุผล ย่อมเป็นแนวทางที่เหมาะสมกว่าการโต้เถียงโดยปราศจากหลักฐานรองรับ

ท้ายที่สุดแล้ว วัฒนธรรม ดนตรี และภาษา คือมรดกร่วมของภูมิภาคที่ควรค่าแก่การเคารพซึ่งกันและกัน การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยความสุภาพและข้อเท็จจริง ย่อมสร้างประโยชน์มากกว่าการยืนกรานด้วยอารมณ์ เพราะในโลกยุคดิจิทัล ความจริงมักถูกตรวจสอบได้รวดเร็วกว่าที่คิด และภาพลักษณ์ที่เสียไป อาจกู้คืนได้ยากกว่าที่คาดการณ์ไว้.