"สอย สอย พี่น้องฟังสอย" นกแต๊ดแต้บินค่วมปลายมะขาม" คนภูไทมีแต่คนงามๆ อันนี่ก่ะว่าสอย สีสันอันงดงามที่มาของนกตั๊ดแต้ที่เคยได้ยินฟัง

🐦สีสันแห่งความอุดมสมบรูณ์

บอกได้ว่าพื้นที่นั้นเพิ่มพูนไปด้วยอาหาร 

ดอกไม้เติบโตในบริเวณนั้นนานาพันธุ์สื่อสารมั่น

มีให้เห็นว่านกนี้มีจริงอย่างว่า 

ลากลงมาเพื่อทำให้เห็นในตำนานของหมอลำ

  เราคงเคยได้ยินที่มีการกล่าวหรือว่าพูดถึงในส่วยของเจ้านกตั๊ดแต้ แต่พอหมอลำนั้นนำไปใช้จะกลายเป็นว่าชื่อเจ้านกแต๊ดแต้ ถึงจะเข้าในส่วนของคำคล้องจองเข้าไปกันใหญ่ ธรรมชาติของสิ่งที่มีชีวิตที่ได้มีการกล่าวถึงและให้ชื่อยังคงมีความเปลี่ยนไปได้ตลอด แต่คนที่จะรู้และสื่อสารได้คือคนที่เคยเจอและอยู่กับธรรมชาติ 

   การเรียนรู้ของการสื่อสาร ตอนนี้เข้าใจได้เลยว่า อาหาร คือสีสันในความอาศัยอยู่ของคนในบท ที่ยิ่งเป็นคนที่อาศัยอยู่แนวเขาหรือแนวน้ำจะยิ่งหาอาหารนั้นไม่ได้ยากเลย จากการที่รอคอยของนายพรานที่คอยจับในส่วนของสัตว์ที่จะมาดื่มน้ำในธารน้ำใสทีไหลเย็น มากกว่าทุกอย่างนั้นประกอบกันไป อร่อยและคงคุณค่า 🐦นกคือสิ่งที่อยู่ในเนื้อเรื่อง ยิ่งเป็นธรรมดาที่จะเห็นทุกอย่าง 

  นกที่ไม่เคยหายไปจากธรรมชาติ สีสันของปีกนั้นงดงาม มากกว่าการสร้างในความอุดมสมบูรณ์ของสิ่งที่อยู่รอบกายเรา นกให้คำตอบว่า ในสิ่งแวดล้อมโดยรอบนั้นมีอาหาร จำนวนมากพร้อมที่จะอยู่อย่างไม่ขาดแคลนเอาหาร การอาศัยอยู่ของสัตว์นั้นคือสิ่งที่ดีของธรรมชาติ อาหารจะนำมา 

     เรื่องราวของเจ้านกนี้ มีในนิทาน พื้นบ้านของชาวอีสานค่อนข้างที่จะเยอะ หลายคนนั้นไม่เคยเห็นตัวของเจ้านกตัวนี้ พอเห็นแล้วทำให้เห็นว่าเสียงของมันนั้นจะไม่เคยเหมือนกับนกตัวอื่น 

   การมาชมในส่วนของการเดินขบวนในครั้งนี้นั้นมีความสุขมากเพราะในทุกการจัดสรรนั้นมีความงามคงอยู่สีสันของปีกเจ้านกนัันงดงาม เสียงในการร้องนั้นเสียงเหมือนชื่อของเขาเลย เสียงตั๊กแต้ๆ ยิ่งในป่าแล้วจะมีเสียงของมันดังก้องกังวานไปทั่วทั้งป่า ธรรมชาติบำบัดได้ดีที่สุด