"การวัดระดับการอ่านของนักเรียนชั้น ป.1 อายุ 7 ขวบที่เพิ่งจำในส่วนของอักษรและสระยังไม่ครบ กับต้องอ่านกลอนสี่ บทร้อยกรองพร้อมวิเคราะห์

การขีดเส้นในส่วนของการอ่านออกหรือว่าการอ่านไม่ออก ทำให้คนนั้นเปลี่ยนในส่วนของความคิด

เริ่มจากการสอน และจดจำวิธีในการที่จะอ่านเพลิน สิ้นสุดนั้นในการเดินในมุมของสิ่งที่ดีงาม 

คนเราเองต้องสื่อสารตามความคิด พอเพียงในส่วนของสิ่งที่ผิดได้ค้นหา 

การตอบในส่วนที่เรานั้นตามประสากันว่า เข้าที่เข้าทางกันต่างๆ นานา สิ้นสุดในการเดินทาง

   หากว่าการสอบหรือว่าการอ่านนั้นสามารถที่จะตัดสินในส่วนของเด็กคนหนึ่งแล้วบอกว่าเขานั้นไม่เหมือนเด็กทั่วไปเขานั้นไม่มีในส่วนของความพิเศษ หลายครั้งเรานั้นคิดเหมือนกันว่า ตอนที่เรานั้นได้สอบคือ ประถมสาม แต่ว่าตอนที่เรานั้นสอบของประถมหนึ่งนั้นยังไม่มี เราเองยังเล่นอย่างมีความสุข ไม่ค่อยได้อะไรในการที่ไปโรงเรียนนั้น ต่อจากนั้นการเริ่มต้นในการที่เรานั้นจะอ่านหนังสือได้นั้นไม่รู้ตัวเลย 

   พร้อมมากในการที่จะตรวจ หากว่ามีการถามว่า ทำไมนะการตอบหรือว่าการสอบจะต้องนำไปตรวจสอบพร้อมกัน ยากมากในการที่จะขนส่ง หากว่าระหว่างทางนั้นมีการเปลี่ยนแปลง จึงทำให้เกิดในส่วนของอีกหลายอย่าง ความสุขที่แน่นอนคือความสงสารว่าเด็กนั้นต้องมาใช้เวลาในการอ่านของเขานั้น อ่านข้อสอบ บางข้อนั้นมีการที่จะอ่านและมีการเตรียมการในส่วนของหลายเรื่อง 

   ข้อสอบที่ส่งออกไปนั้นกลับมายังสถานที่เดิม หากว่ามีคนบอกว่ามีการแกะหรือว่านำไปไว้ในส่วนของการสร้างผลงาน ไม่เหลืออะไรเลยในความถูกต้อง หากว่าเราัน้นมีซองในส่วนของสีน้ำตาลนั้น เราเองพยายามมาก หากว่าไม่มีใครเสนอ เราจะต้องเดินไปยังอดีตหรือไม่  

   ด้านในนั้นคือความตั้งใจของเด็กเจ็ดขวบที่เพิ่มจะอ่านได้ประมาณคำหนึ่งถึงสองพยางค์กลับต้องมาเจอ และสามารถที่จะแต่งประโยคได้ แต่หากว่าไม่สามารถที่จะเปรียบเลย 

  ก่อนหน้าของสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นพยายามที่จะเปลี่ยนในส่วนของระบบ นำเชือกฟางนั้นนำออก จากนั้นนำมาแปะในความสะอาด  นำมารวมกันในอาหารด้านในนั้นทานแล้วจะอร่อยเพราะว่ามีการทำด้วยใจ และความพร้อมมาก