เรื่องเล่าบนถนน 304 — ผมไม่ได้หลงทาง "แต่ทางไม่เหมือนเดิม"
ขอเล่าไว้ตรงนี้เผื่อมีใครเคยเจอเหมือนกัน

ผมไม่ใช่เป็นคนพื้นที่ แต่ก็ใช้ถนนเส้นนี้มานาน ขับจนจำได้ว่าตรงไหนต้องผ่อน ตรงไหนไม่ควรเร่ง กลางคืนช่วงไหนจะเงียบกว่าปกติ ไม่ใช่ทางที่ต้องเปิดแผนที่
ผมไม่ใช่คนเชื่อเรื่องอะไรแบบนั้น แต่อยู่มานานก็รู้ว่าบางช่วงของถนน มีอะไรที่คนไม่ค่อยพูดกันตรง ๆ
ผมออกจากบ้านวันหนึ่งเหมือนทุกวัน รถไม่เยอะ อากาศนิ่ง ขับไปเรื่อย ๆ แบบไม่ได้คิดอะไร จนเห็นหลักกิโล
มันมาเร็วไปนิด
ไม่ถึงกับผิดชัด ๆ แค่เร็วกว่าที่ผมคุ้น ผมมองผ่าน ๆ แล้วก็ขับต่อ คิดว่าคงกะระยะพลาดเอง
แต่หลังจากนั้น ถนนมันเงียบผิดปกติ ไม่มีรถสวน ไม่มีไฟบ้านคน เสียงรถผมเองยังดูเบาลง ทั้งที่ความเร็วเท่าเดิม รู้สึกว่าทางมันยาวขึ้น แต่บอกไม่ถูกว่าตรงไหน
แล้วผมก็เห็นหลักกิโลอีกครั้ง
เลขเดียวกัน
มองซ้ำก็ยังเลขเดียวกัน
ตำแหน่งใกล้เคียงกับอันแรก
ตรงนี้ผมเริ่มรู้สึกแปลก เพราะผมไม่ได้จอด ไม่ได้กลับรถ และถนนช่วงนี้มันไม่มีทางแยกให้วนกลับมาได้ง่าย ๆ
หลังจากนั้น ทุกครั้งที่ผ่านช่วงนี้ ผมจะสังเกตโดยไม่รู้ตัว หลักกิโลตรงนั้นไม่เคยตรงกับความจำเลย บางวันมาเร็ว บางวันมาช้า บางครั้งเหมือนผมเพิ่งผ่านไป ทั้งที่ไม่ควรจะถึงแล้ว
สิ่งที่แปลกคือ ช่วงก่อนถึงหลักกิโลนั้น ผมจำไม่ได้ว่าขับผ่านอะไรมาบ้าง ไม่ใช่ว่าหลับ ไม่ใช่ว่าวูบ แค่จำไม่ได้จริง ๆ เหมือนถนนช่วงหนึ่งมันหายไปจากหัว
มีอยู่ครั้งหนึ่ง ผมนั่งคุยกับคนพื้นที่เรื่องอื่น แล้วมีคนพูดขึ้นมาลอย ๆ ว่า
“ตรงนั้นเคยมีรถบัสโดยสารคว่ำ”
ไม่มีใครถามต่อ
เหมือนทุกคนรู้กันอยู่แล้ว
รถบัสคันนั้นมีผู้โดยสารหลายคน เสียหลักตรงช่วงนั้น คนเสียชีวิตหลายศพ หลังจากเรื่องนั้น คนแถวนี้จะไม่ค่อยขับเร็วตรงจุดนั้น แม้จะไม่มีป้ายหรืออะไรเตือน
มีแต่เรื่องที่คนพูดต่อ ๆ กันเบา ๆ ว่า

บางคืนจะได้ยินเสียงแปลก ๆ
เหมือนเสียงคนเรียก
เหมือนเสียงคนร้อง
ไม่ดัง ไม่ชัด แต่เหมือนดังมาจากข้างทาง
ผมไม่เคยสนใจ จนกระทั่งเริ่มสังเกตว่า เวลาเข้าใกล้ช่วงนั้น รถผมจะช้าลงเอง ทั้งที่ไม่ได้เหยียบเบรก และบรรยากาศจะนิ่งมาก เหมือนเสียงทุกอย่างถูกกลืนไปหมด
บางครั้งผมรู้สึกเหมือนมีใครยืนอยู่ริมทาง ไม่เห็นเป็นตัว แค่รู้สึกว่าตรงนั้นไม่ว่าง และบางครั้งในกระจกข้าง เงาสะท้อนมันเหมือนมีอะไรยืนอยู่ไกล ๆ ไม่ขยับ ไม่โบก ไม่เรียก
พอขับเลยไป ทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ
หลักกิโลยังอยู่
เลขเดิม
แต่ไม่เคยอยู่ตำแหน่งเดิม
ผมเลิกพยายามจำ เลิกนับระยะทาง แค่ขับผ่านไปให้พ้น ไม่มองอะไรนานเกินไป
เอามาเขียนไว้เผื่อมีใครเคยรู้สึกเหมือนกันว่า
ถนนมันไม่ได้เปลี่ยน
แต่บางช่วงของมัน
เหมือนมีคนยังติด
อยู่ตรงนั้น
ผมไม่ได้หลงทาง…แค่จำไม่ได้ว่าผ่านตรงนั้นมาแล้ว…หรือยัง
อ้างอิงจาก: สร้างภาพโดย gemini
งานก่อสร้างลานจอดรถ นำไปสู่การค้นพบฟอสซิลไดโนเสาร์ครั้งประวัติศาสตร์
ประเทศในทวีปเอเชีย ที่มีทุนสำรองระหว่างประเทศมากที่สุด
หนุ่มฝากเงินเป็นแสนนาน 20 ปี จะถอนมาสร้างบ้าน พนง.ธนาคารบอก คุณไม่เคยเปิดบัญชีที่นี่มาก่อนนะ
กษัตริย์หลุยส์ที่ 14 อาบน้ำ 3 ครั้งในชีวิต
เลขเด็ด "ปฏิทินรวย รวย" งวดวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 69..ส่องเลย รวยก่อนใคร!!
ทัวร์ฮาร์บินนรก ไม่จ่ายค่า รร. ทิ้งลูกทัวร์ เสียหายกว่า 7 แสน
จังหวัดที่มีรายได้น้อยที่สุด เป็นอันดับที่หนึ่งในประเทศไทย
National หายไปไหน? ปริศนาการหายตัวไปของเครื่องใช้ไฟฟ้า"เพื่อนคู่บ้าน" สู่ความอยู่รอดในดิจิทัล
นักร้องชาวไทยคนแรก ที่มีผลงานเพลงติดชาร์ตในสหรัฐอเมริกา
ระเบิดพลีชีพกลางกรุงคาบูล! ไอเอสอ้างความรับผิดชอบ พุ่งเป้าสังหารพลเมืองจีน ดับ 7 ศพ
เรื่องจริงยิ่งกว่าหนัง! สายตรวจประเวศค้นตัว ‘ชายเร่ร่อน’ ผงะเจอบัตร ‘ร.ต.อ.’ อ้างปลอมตัวมาสืบข่าว
ประเทศในทวีปเอเชีย ที่มีทุนสำรองระหว่างประเทศมากที่สุด
ภาพวาดเก่าแก่ลวดลายมั่นคงแท้ล้ำค่ากว่าสิ่งใด "สิมวัดโบราณ บ้านบัว อำเภอมัญจาคีรี ขอนแก่น
สีสันของชีวิตในยามเช้า กาแฟเครื่องหอมของเรา สร้างความละมุนละไม
ร้อยมาลัยร้อยใจ ถักทอความสวยใสมาพร้อมหัวใจที่ไร้เสียงไถ่ถาม
"บองแอม" สลับรสชาติของหวานที่ไม่หวานเค็มมีจริง แต่ทานของคาวหวาน