เรื่องเล่าบนถนน 304 — ผมไม่ได้หลงทาง "แต่ทางไม่เหมือนเดิม"
ขอเล่าไว้ตรงนี้เผื่อมีใครเคยเจอเหมือนกัน
ผมไม่ใช่เป็นคนพื้นที่ แต่ก็ใช้ถนนเส้นนี้มานาน ขับจนจำได้ว่าตรงไหนต้องผ่อน ตรงไหนไม่ควรเร่ง กลางคืนช่วงไหนจะเงียบกว่าปกติ ไม่ใช่ทางที่ต้องเปิดแผนที่
ผมไม่ใช่คนเชื่อเรื่องอะไรแบบนั้น แต่อยู่มานานก็รู้ว่าบางช่วงของถนน มีอะไรที่คนไม่ค่อยพูดกันตรง ๆ
ผมออกจากบ้านวันหนึ่งเหมือนทุกวัน รถไม่เยอะ อากาศนิ่ง ขับไปเรื่อย ๆ แบบไม่ได้คิดอะไร จนเห็นหลักกิโล
มันมาเร็วไปนิด
ไม่ถึงกับผิดชัด ๆ แค่เร็วกว่าที่ผมคุ้น ผมมองผ่าน ๆ แล้วก็ขับต่อ คิดว่าคงกะระยะพลาดเอง
แต่หลังจากนั้น ถนนมันเงียบผิดปกติ ไม่มีรถสวน ไม่มีไฟบ้านคน เสียงรถผมเองยังดูเบาลง ทั้งที่ความเร็วเท่าเดิม รู้สึกว่าทางมันยาวขึ้น แต่บอกไม่ถูกว่าตรงไหน
แล้วผมก็เห็นหลักกิโลอีกครั้ง
เลขเดียวกัน
มองซ้ำก็ยังเลขเดียวกัน
ตำแหน่งใกล้เคียงกับอันแรก
ตรงนี้ผมเริ่มรู้สึกแปลก เพราะผมไม่ได้จอด ไม่ได้กลับรถ และถนนช่วงนี้มันไม่มีทางแยกให้วนกลับมาได้ง่าย ๆ
หลังจากนั้น ทุกครั้งที่ผ่านช่วงนี้ ผมจะสังเกตโดยไม่รู้ตัว หลักกิโลตรงนั้นไม่เคยตรงกับความจำเลย บางวันมาเร็ว บางวันมาช้า บางครั้งเหมือนผมเพิ่งผ่านไป ทั้งที่ไม่ควรจะถึงแล้ว
สิ่งที่แปลกคือ ช่วงก่อนถึงหลักกิโลนั้น ผมจำไม่ได้ว่าขับผ่านอะไรมาบ้าง ไม่ใช่ว่าหลับ ไม่ใช่ว่าวูบ แค่จำไม่ได้จริง ๆ เหมือนถนนช่วงหนึ่งมันหายไปจากหัว
มีอยู่ครั้งหนึ่ง ผมนั่งคุยกับคนพื้นที่เรื่องอื่น แล้วมีคนพูดขึ้นมาลอย ๆ ว่า
“ตรงนั้นเคยมีรถบัสโดยสารคว่ำ”
ไม่มีใครถามต่อ
เหมือนทุกคนรู้กันอยู่แล้ว
รถบัสคันนั้นมีผู้โดยสารหลายคน เสียหลักตรงช่วงนั้น คนเสียชีวิตหลายศพ หลังจากเรื่องนั้น คนแถวนี้จะไม่ค่อยขับเร็วตรงจุดนั้น แม้จะไม่มีป้ายหรืออะไรเตือน
มีแต่เรื่องที่คนพูดต่อ ๆ กันเบา ๆ ว่า
บางคืนจะได้ยินเสียงแปลก ๆ
เหมือนเสียงคนเรียก
เหมือนเสียงคนร้อง
ไม่ดัง ไม่ชัด แต่เหมือนดังมาจากข้างทาง
ผมไม่เคยสนใจ จนกระทั่งเริ่มสังเกตว่า เวลาเข้าใกล้ช่วงนั้น รถผมจะช้าลงเอง ทั้งที่ไม่ได้เหยียบเบรก และบรรยากาศจะนิ่งมาก เหมือนเสียงทุกอย่างถูกกลืนไปหมด
บางครั้งผมรู้สึกเหมือนมีใครยืนอยู่ริมทาง ไม่เห็นเป็นตัว แค่รู้สึกว่าตรงนั้นไม่ว่าง และบางครั้งในกระจกข้าง เงาสะท้อนมันเหมือนมีอะไรยืนอยู่ไกล ๆ ไม่ขยับ ไม่โบก ไม่เรียก
พอขับเลยไป ทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ
หลักกิโลยังอยู่
เลขเดิม
แต่ไม่เคยอยู่ตำแหน่งเดิม
ผมเลิกพยายามจำ เลิกนับระยะทาง แค่ขับผ่านไปให้พ้น ไม่มองอะไรนานเกินไป
เอามาเขียนไว้เผื่อมีใครเคยรู้สึกเหมือนกันว่า
ถนนมันไม่ได้เปลี่ยน
แต่บางช่วงของมัน
เหมือนมีคนยังติด
อยู่ตรงนั้น
ผมไม่ได้หลงทาง…แค่จำไม่ได้ว่าผ่านตรงนั้นมาแล้ว…หรือยัง
อ้างอิงจาก: สร้างภาพโดย gemini
จังหวัดของประเทศไทย ที่มีคนกัมพูชาทำงานอยู่จำนวนมากที่สุด
5ประเทศที่นำอาวุธเข้ามาในประเทศมากที่สุดในเอเชีย
5 จังหวัดที่มีป่าไม้มากที่สุดในไทย
10 อันดับประเทศที่มีอิทธิพลมากที่สุดในเอเชีย
จังหวัดไหน ครองแชมป์มีพื้นที่ ปลูกข้าวมากที่สุดในประเทศไทย
เส้นทางรถไฟที่ยาวที่สุดในประเทศไทย
ความแตกต่างที่น่าทึ่งระหว่าง "งูจงอาง" (King Cobra) ในช่วงอายุที่แตกต่างกันระหว่างลูกงู และงูที่โตเต็มวัยแล้ว
ร้านกาแฟที่มีสาขามากที่สุดในประเทศไทย
ระบบนิเวศวิทยาของนกกาเหว่า: ผู้ไม่เคยสร้างรัง แต่ไม่เคยสูญพันธุ์
เครื่องใช้ไฟฟ้าแบรนด์ไทย ที่หลายคนเข้าใจผิดว่าเป็นสินค้าของญี่ปุ่น
เขมรคุยโว! มีคนแห่เที่ยว "ถนนคนเดิน" ใน "พนมเปญ" วันละแสน..รั้งอันดับ 2 ของโลกเมืองที่น่าเที่ยวยามค่ำคืน
เปิด 9 ธุรกิจสินค้าสัญชาติ "ญี่ปุ่น" ที่ปัจจุบันมี "ทุนจีน" เป็นเจ้าของ
ประเทศเดียวในอาเซียนที่ปกครองด้วยปกครองโดยระบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์
เปิดตำนานกำเนิดพระพิฆเนศ: จาก "เหงื่อไคล" สู่มหาเทพแห่งความสำเร็จ จริงหรือ?
"ม้าสีหมอก" งวด 1 มีนาคม 2569
สาวขับเก๋งเสียหลักหลุดโค้งสะพาน หน้า รร.บ้านตาขุน เสียชีวิต 1 ราย
ม้าน้ำ” ให้ตัวผู้เป็นฝ่ายคลอดลูกจริงหรือ?
เมื่อ "พี่หนุ่ม กะลา" สัมผัสถึงความหนาวในตลาดทอง
สักการะในชความงาม ก่อนที่จะเดินทางต่อไปยังสังขละบุรี ดินแดนแห่งความสุข
จากบ้านไม้ใต้ถุนดินสู่รองนายกฯ — ชีวิต “เสี่ยเฮ้ง” บทพิสูจน์ว่าความจนไม่เคยปิดทางความสำเร็จ
อินฟลูณเขมร โป๊ะแตะ!
ผู้เขย่าระบบโลกไอที! พลเรือตรีเกรซ ฮอปเปอร์ สตรีเหล็กผู้ประกาศศึกกับคำว่า ‘ทำแบบนี้มาตลอด’
