โรคกลัวความรัก แม้อยากจะมีความรักมากแค่ไหนแต่ก็ไม่กล้ามีแฟน

โรคกลัวความรัก (Philophobia) เป็นโรคที่ผู้ป่วยจะรู้สึกกลัวความรู้สึกรัก กลัวการมีความสัมพันธ์ในเชิงคนรัก  หรือ ในเชิงลึกซึ้งกับผู้อื่น ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้หลายคนโสด แม้ไม่ได้ร้ายแรงถึงขั้นเป็นอันตรายต่อผู้คนรอบข้าง แต่ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป อาจไม่ใช่การกลัวความรัก หรือ ไม่กล้ามีแฟนเท่านั้น แต่จะกลายเป็นคนเก็บตัว ไม่กล้าเผชิญหน้ากับผู้คน หลีกหนีจากสังคม อยู่เพียงในโลกที่มีแค่ตัวเอง สุดท้ายอาจจะเครียด กดดันจนส่งผลต่อสุขภาพ

ปัจจัยที่เป็นต้นเหตุของโรคกลัวความรัก (Philophobia) และ เป็นสาเหตุที่คนยังโสด อาจมาจากเรื่องใกล้ตัว ที่ส่งผลให้ผู้ป่วยพยายามหนีความรู้สึกรัก เช่น

1.เห็นพ่อแม่ทะเลาะกัน จึงไม่อยากมีอนาคตแบบนั้น

2.คนที่ไว้ใจมาก ๆ ต่อหน้าทำดีแต่ลับหลังกลับเอาไปนินทาว่าร้าย ให้คนอื่นเกลียดโดยที่ไม่รู้ตัว ทำให้ไม่ไว้ใจใครอีกเลย

3.เรื่องเล่าจากเพื่อนที่มาปรึกษาด้านความรักกับตนเอง เมื่อได้ฟังประสบการณ์จากคนอื่นมาก ๆ ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้อยากโสด และ ขยาดความรักได้เหมือนกัน เลยเลือกที่จะปิดกั้นตัวเอง ไม่อยากเข้าใกล้ความรู้สึกพิเศษกับใครอย่างจริงจังสักคน แม้จะเกิดความรู้สึกพิเศษกับใครขึ้นมาบ้าง ทว่าสุดท้ายมักจะไม่กล้าเปิดใจให้กับความรัก

4.กลัวอนาคตจะเจอเรื่องร้าย ๆ กลัวว่าถ้าผูกพันกับใครสักคนแล้วจะยึดติด หากในวันหนึ่งต้องเลิกรากันคงรับไม่ไหว พอมีใครเข้ามา หรือ เริ่มเกิดความรู้สึกพิเศษกับใคร จะกล้า ๆ กลัว ๆ ไม่กล้าเสี่ยง คิดวิตกกังวลไปล่วงหน้า สุดท้ายก็ไม่กล้ามีแฟน และ พาตัวเองออกมา คิดว่าโสดน่ะดีแล้ว

5.รู้สึกว่า การหลงรัก หรือ เป็นแฟนกับใครสักคนคือ การทำให้เกิดความเจ็บปวด ไม่สามารถเปิดใจให้ตนเองมีความรักได้ ไม่อยากคุย หลีกเลี่ยงบทสนทนาเกี่ยวกับความรัก โดยเฉพาะเรื่องความรักของตนเอง

6.สามารถมีเพศสัมพันธ์กับคนที่รู้สึกชอบด้วยได้ แต่ไม่อยากต่อยอดความสัมพันธ์ระยะยาวในเชิงคนรักต่อไป บางรายอาจมีความรู้สึกอึดอัดหลังจากมีเพศสัมพันธ์เสร็จ เพราะไม่รู้ว่าหลังจากนี้ควรมีปฏิสัมพันธ์ต่อไปอย่างไร

แนวทางวิธีการรักษาโรคกลัวความรัก (Philophobia)

1.เผชิญหน้ากับสิ่งที่กลัว เป็นวิธีการที่ได้ผล คือ กลัวอะไรก็ต้องเผชิญหน้า เช่น หากกลัวความรัก ต้องพยายามเผชิญหน้ากับมัน เมื่อรู้เหตุผลที่ทำให้กลัวความรักก็ต้องรู้จักปรับตัวที่จะรับมือกับความรู้สึกนั้นได้ หายากที่จะไว้ใจใครโดยง่าย ให้มีขอบเขตในความสัมพันธ์ที่เข้ามาในชีวิต วางคนนั้นไว้ในระยะที่คุณมองเห็นและพิจารณาเขาได้อย่างสบายใจ หากยังรู้สึกไม่สบายใจกับใครที่อยู่รอบตัว อย่าเก็บไว้ตามลำพัง ควรหาคนใกล้ชิดเพื่อขอคำแนะนำ หรือ ไปพบจิตแพทย์เพื่อขอคำปรึกษา

2.การบำบัดเพื่อปรับเปลี่ยนวิธีคิดและพฤติกรรม การเปลี่ยนความคิดสามารถส่งผลให้พฤติกรรมและอารมณ์เปลี่ยนไปด้วย การบำบัดนี้ช่วยให้ผู้ป่วยมองโลกในแง่ดีขึ้น เปลี่ยนพฤติกรรมให้สอดคล้องกับความคิดใหม่ และ พฤติกรรมที่ส่อไปในทางที่ผิด เช่น ความรักเป็นสิ่งน่ากลัว ไม่มีใครบนโลกใบนี้ที่ไว้ใจได้ ตนเองคงไม่มีทางได้เจอความรักดี ๆ การทำจิตบำบัดจะช่วยให้ผู้ป่วยสามารถรับมือกับความคิดเหล่านั้นได้ รวมถึงสามารถใช้ชีวิตร่วมอยู่กับอาการกลัวความรักที่ยังเหลืออยู่ในจิตใจได้