สันติภาพคือความสำเร็จ "โดรนลอยบนท้องฟ้าสื่อสัญญาณว่าเราครอบครองได้อย่างครบถ้วน"

ท้องฟ้าที่เคยมีแต่ความทุกข์วุ่นวาย

ระเบิดส่งให้กระสุนส่งไปให้หลายสถาน

ผ่านพ้นวันเป็นเดือนเตือนส่งใจ 

สุดท้ายแล้วธงชาติไทยบินล่องลอยไปในเวหา

นี่คือสัญลักษณ์ที่ล้ำค่า น้ำตาแห่งความสงบเย็น  ลอยเด่นไร้การสวนของผู้รุกราน 

   หากว่าถามเราว่าเรานั้นชอบในสงครามไหมชอบหรือไม่  คำตอบของคำถามนั่นคือไม่ได้ชอบในแบบนี้เลย  ทุกอย่างนั้นเกิดขึ้นเพราะว่าความโลภของฝั่งที่ต้องการในพื้นที่ของคนที่ให้ความอุปการะ ให้การดูแล ให้ได้มีบ้านมีที่อยู่ชั่วคราวและได้ปลอดภัยในสมัยยุคของเขมรแดงฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ 

    ทุกอย่างมีเรื่องราว เราเองเคยไปเดินในบริเวณที่เขานั้นบอกว่าคือแผ่นดินบ้านของเขา ในพระตระบอง บ้าง เกาะกง หรือแม้แต่แผ่นดินที่มีการปะทะทุกจุด ทุกอย่างสวยงามและสงบสุข ผืนดินไม่มีความวุ่นวาย แต่หากว่าคือชาวบ้านอยู่หลังๆ มานั้นมีการบอกว่าทหารนั้นได้ไล่ชาวบ้านที่เคยอยู่นั้นออกไป แล้วมาสร้างบ้านแทน แม้แต่คนในบ้านเขานั้นยังไม่ถูกกันเป็นที่มาของการอยากได้   แล้วเมื่อไหร่ความสุขนั้นจะกลับมา ไม่มีใครบอกได้  กี่ล้านหยดน้ำตา กี่พันหยดของเลือดที่นองแผ่นดินของผู้เสียสละ ธงชาติไทยนั้นแสดงถึงชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์  คือที่สุดของความงาม คือสายธารของการช่วยเหลือไม่มีใครให้คำตอบได้ว่าจะเกิดอะไรตามมา 

   การมองธงชาติที่ปลิวไสวบนท้องฟ้าที่ลอยไปในน่านฟ้าของไทยทั้งหมด ลอยไปไม่มีเสียงของการยิงสวนกลับ หรือทำลายในส่วนของโดนรน การสูญเสียนั้นอาจจะยังเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่ได้กลับมา 

    เราคงเคยได้ยินว่า สละเลือดทุกหยาดเป็นชาติพลี คือยอมเลยในความรักชาติไม่รักตัวกลัวตาย ยอมเพื่อแผ่นดิน หากว่าจะว่าไปการทหารทั้งสามเหล่าทัพของไทยนั้นยิ่งใหญ่ไม่แพ้ชาติไหน  บก น้ำ อากาศหากว่าสองอย่างนี้รวมกันเมื่อใด ยิ่งใหญ่เหนือคำบรรยาย ไม่มีอะไรมาต้านได้แน่นอน 

   ปลิวไสวในสายลมและท้องฟ้า ลอยไปอย่างอิสระไร้การตอบกลับ นี่คือชัยชนะที่ได้มาด้วยทหารที่คอยปกป้องแผ่นดินของเรา ปลอดภัยหากว่าเราคุมได้ หากว่าเรายอมในอนาคตจะเป็นอย่างไรนั้นไม่มีใครให้คำตอบได้ 

   จงรักในความเป็นไทย และสืบสานสิ่งที่บรรพบุรุษให้เรานั้นได้เกิดมาในดินแดนแหลมทอง ได้มองโลกอย่างมีความสุข