"อย่าเดินเหยียบธรณีประตู" สิ่งที่ติดหูเรานั้นมาตลอด คำบอกเล่าจากยาย

การเดินเข้าวัดหรือว่าสถานที่ที่มีเรื่องราว ธรณีประตูนั้นต้องก้าวผ่านเสมอ

เสียงจากยายบอกดังก้องในส่วนหู  เพื่อให้เรานั้นได้ดูให้ดีๆ

แผ่นไม้ขนาดใหญ่หรือแผ่นหิน สร้างให้นูนขึ้นเหมือนดินที่สื่อสาร

ทำให้เห็นด้วยการตั้งป้ายให้อ่านทวน แต่ก็ยังมีบ้างที่ยังเหยียบ

   ตั้งแต่เด็กด้วยเพราะว่าบ้านนั้นใกล้วัด ออกจากบ้านเดินไปทางขวามือนั้นถือว่าถึงวัดแล้ว สถานที่เล่นในตอนนั้นคือวัด ไม่ว่าจะตอนที่เรานั้นไปเรียนในส่วนของนักธรรมชั้นตรี โท เอก  กว่าจะจบนั้นได้สร้างหลากหลายอย่างนั้นไว้เหมือนกัน อย่างแรกที่เรานั้นสร้างคือการนำอิฐนั้นมาก่อเพื่อสร้างในส่วนของด้านบน ในลักษณะของเด็กที่ซนมาก เป็นหญิงแต่เหมือนชาย ในทุกอาทิตย์สิ่งที่พระอาจารย์นั้นพาเราไปคือในส่วนของป่าช้า เดินไปมีขนมมีนมคนละขวดเดินไปกลับมาก็กลับมาบ้าน 

   มีครั้งหนึ่งนั้นเราจำได้แม่นเลยไปวัดกับยาย ตอนที่อยู่บนรถนั้นยายบอกเราว่า เมื่อเรานั้นถึงวัดสิ่งที่เรานั้นต้องไม่ลืมตอนที่เดินเข้าประตูวัดนั้นห้ามเหยียบธรณีประตู  เพราะว่าวัดที่ยายนั้นจะพาเรานั้นไปคือวัดที่เก่าแก่มาก ในส่วนของวัดที่เก่าหรือว่าเทวาลัยนั้นจะมีธรณีประตูค่อนข้างใหญ่ เพื่อที่จะใช้ป้องกันน้ำก็ส่วนหนึ่งเพื่อที่จะได้เป็นจุดในการต้อนรับได้เช่นกัน หากว่าธรณีประตูนั้นมีความใหญ่และสมบูรณ์แสดงว่าสถานที่นั้นมีความศักดิ์สิทธิ์มากกว่าที่ไหน พอเรานั้นเดินลงจากรถ เรานั้นเดินเข้าประตูก้าวเท้าขวาเหยียบไปแล้ว ได้ยินเสียงยายนั้นตะโกนสุดเสียงว่า 

"อย่าเหยียบธรณีประตู" แต่ว่าเรานั้นเหยียบผ่านไปแล้ว ยายบอกหากว่าเป็นสมัยก่อนนั้นหากว่าเหยียบนั้นจะโดนในการลงโทษ เรานั้นต้องเชื่อที่ผู้ใหญ่นั้นพูดมีสติในการเดิน หากว่าเรานั้นไม่มองเราอาจจะสะดุดจนทำให้ล้มหน้าคว่ำได้เหมือนกันแต่ตอนนั้นก็ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเลย

   พอเราโตขึ้นนั้นเราได้มาเที่ยวในส่วนของปราสาทสมัยอารยธรรมขอม สวยงามมากไม่ว่าจะไปไหนก็จะเห็นแต่แผ่นหินขนาดใหญ๋เมื่อไหร่ที่เรานั้นมองรู้สึกว่าสิ่งที่เรานั้นเห็นคือแผ่นใหญ่ซึ่งคนสมัยนี้นั้นยากที่จะมีคนที่สามารถที่จะยกขึ้น  

   ที่ปราสาทหินพิมายธรณีประตูนั้นใหญ่มาก มีการนำป้ายนั้นมาวางด้านบนขนาดใหญ่ แต่แล้วคนเหยียบก็ยังคงเหยียบเหมือนเดิมเพราะว่าธรณีประตูนั้นกว้างมากเดินข้ามยังลำบาก  ยิ่งใหญ่โตธรณียิ่งใหญ่กว่า เมื่อเรานั้นมองคือในส่วนของหินแผ่นเดียวใหญ๋มาก 

   บางครั้งเรานั้นก็ยังคิดถึงหนังเรื่องหนึ่งที่คนนั้นถูกฆ่าในส่วนของธรณีประตู ที่มีการลงอาคมไว้เพื่อที่จะให้คนที่มีฝีมือนั้นได้มาแข่งขัน ความสุขในวัยเด็กนั้นยังงดงามในใจของเรา ยังมีมุมเสียใจเหมือนกันในอดีตแต่เรานั้นจะต้องเลือกจำแต่ในสิ่งที่ดีๆ เพราะว่าหากว่าเรานั้นไปมัวแต่วุ่นวายกับสิ่งที่เขานั้นเรียกว่า ความคิดไม่ดีสิ่งไม่ดี สุดท้ายแล้วทุกอย่างก็จะจบลงในแบบที่เรานั้นไม่สามารถที่จะควบคุมได้เลย