ตำนานการแกะสลักปากกา เพื่อเอามาใช้เป็นโพยทำข้อสอบ ถ้าพี่จะทำได้ถึงขนาดนี้ พี่น่าจะจำข้อสอบได้หมดละมั้ง

ในปี 2022 โลกออนไลน์ต้องสะดุ้งเบา ๆ เมื่อ ศาสตราจารย์ โยลันดา เดอ ลุชชี จากมหาวิทยาลัยมาลากา ประเทศสเปน ได้เปิดเผย “หลักฐานชิ้นประวัติศาสตร์แห่งวงการโกงข้อสอบ” ที่ทั้งน่าทึ่งและน่าขำในเวลาเดียวกัน — ปากกาลูกลื่น 11 ด้ามที่แอบซ่อนโพยระดับไมโครไว้อย่างแนบเนียน!

เธอเล่าว่า ปากกาเหล่านี้ถูกยึดมาจากนักศึกษากฎหมายเมื่อหลายปีก่อน ตอนแรกดูเหมือนปากกาธรรมดา ๆ ที่อาจจะใช้เซ็นชื่อหรือขีดเขียนคำตอบในข้อสอบเท่านั้น แต่พอพิจารณาใกล้ ๆ ก็พบว่ามันคือ “งานศิลปะทางอาญา” ที่บรรจงสร้างขึ้นด้วยความละเอียดระดับปรมาจารย์

ตัวด้ามปากกาถูกแกะสลักด้วย ตัวอักษรจิ๋วระดับไมโคร — เล็กจนแทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า — ที่บันทึกเนื้อหาวิชา “กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา” แทบจะครบทุกหัวข้อ ตั้งแต่บทนำจนถึงบทสุดท้าย เหมือนเป็นตำรากฎหมายขนาดย่อส่วนที่บรรจุอยู่ในแท่งปากกาแต่ละด้าม

นักศึกษาผู้สร้างสรรค์ผลงานชิ้นนี้ (หรือจะเรียกว่า “ผู้ต้องหา” ดี?) ได้เผยเทคนิคสุดพิถีพิถัน เขาถอดไส้ดินสอกดออกแล้วเปลี่ยนเป็น “เข็มจิ๋ว” เพื่อใช้แกะตัวอักษรลงบนพลาสติกอย่างประณีตสุด ๆ ต้องอาศัยความนิ่งระดับพระอาจารย์สมาธิขั้นสูง และสายตาแม่นยำเหมือนนักแม่นปืนโอลิมปิก

ยิ่งไปกว่านั้น เขายัง จัดระบบการใช้งานอย่างมืออาชีพ — ปากกาแต่ละด้ามถูกเรียงลำดับตามบทเรียน เช่น บทที่ 1 ว่าด้วยการสอบสวน, บทที่ 2 ว่าด้วยการฟ้องร้อง ไปจนถึงบทสุดท้ายว่าด้วยการพิจารณาคดี พร้อมทำสัญลักษณ์เล็ก ๆ ไว้ตรงปลายด้าม เพื่อให้หยิบใช้ง่ายเหมือนหยิบตำราเฉพาะเรื่องขึ้นมาเปิดอ่านทันที

พูดกันตรง ๆ ถ้าเรื่องนี้ไม่เกิดในห้องสอบ แต่เกิดในแวดวงนวัตกรรม ก็คงได้รางวัล “นักประดิษฐ์ยอดเยี่ยมแห่งปี” ไปแล้วแน่ ๆ

แต่สุดท้าย ความพยายามขั้นเทพก็ไม่อาจหลบหนีสายตาของศาสตราจารย์เดอ ลุชชีได้ เธอจับได้แบบคาหนังคาเขา พร้อมลงโทษให้เรียนซ้ำทั้งปี ซึ่งคงจะเป็น “บทเรียนกฎหมาย” ที่เจ็บที่สุดในชีวิตของนักศึกษาคนนั้น

ศาสตราจารย์เดอ ลุชชีถึงกับให้สัมภาษณ์ด้วยน้ำเสียงครึ่งชื่นชมครึ่งปลงว่า

“ด้วยความอุตสาหะระดับนี้ ถ้าเขานำไปใช้ในทางที่ถูกต้อง ป่านนี้คงกลายเป็นทนายความที่ประสบความสำเร็จไปแล้วแน่ ๆ”

และเมื่อเรื่องนี้ถูกเผยแพร่ลงบนโซเชียล ก็ทำให้คนทั่วโลกตั้งคำถามเดียวกันว่า —
“ทำไมความพยายามระดับเทพในการทำโพยชุดนี้ ถึงไม่ถูกใช้ไปกับการอ่านหนังสือจริง ๆ เสียล่ะ?”