ชีวิตที่ราบเรียบสายน้ำ กับริมชายหาดที่ไร้พันธะนาการ

กี่เรื่องราวที่ผ่านมา กี่ฝนฟ้าที่ต้านในความฝัน 

แม้ว่าไม่มีใครที่เดินทางตามสิ่งที่ล้ำค่าเกินแต่ง

แต่มากกว่าที่ดินแดนแห่งนี้จะสร้างตามมา 

    วันที่หนีความวุ่นวายในเมืองสวรรค์ออกมายังทะเลอีกฟากฝั่งของกรุงเทพ  ตอนนั้นเรานั้นไม่มีในส่วนของที่ทำงาน ไม่มีในส่วนของที่อยู่เพราะเกิดจากเหตุธรรมชาติอย่างน้ำท่วมมากกว่านั้นเราเองยังต้องเดือดร้อนในส่วนของที่ทำงานเรานั้นไม่สามารถที่จะเดินทางไปได้ เพราะเหตุว่าเกิดในส่วนของดินนั้นทรุดลงมาทำให้ถนนหนทางนั้นไม่สามารถที่จะจะสัญจรไปได้  กี่เรื่องราวของใครบางคนนั้นเคยบอกเราว่าไม่นานตรงนี้จะหายไปจากแผนที่ เรานั้นแทบไม่อยากจะเชื่อในตอนนั้น แต่วันนี้คนคนนั้นไม่ได้อยู่รอดูในสิ่งที่เขานั้นพูดแล้ว เหมือนเขานั้นรู้ล่วงหน้าว่าอะไรนั้นจะเกิดขึ้น

        ความราบเรียบของชีวิต สิ่งที่เรานั้นไม่ควรที่จะมองข้าม ชีวิตนั้นมีความสุขซ่อนในความทุกข์เสมอ อยู่ที่ใครนั้นจะเลือกในการมองส่วนไหน ส่วนความทุกข์หรือว่าส่วนของความสุขมากกว่า เราเองนั้นเคยอยู่กับความทุกข์เหมือนกัน แต่ว่าเรานั้นมีความสุขกับการทำงาน เวลาที่ทำงานอะไรจะพยายามให้ตนเองนั้นมีความสุข 

    หลายคนนั้นบอกกับเราว่า เส้นทางที่เดินนั้นไม่ได้เดินกันมาง่ายๆ  การนอนกลางแสงแดดแม้ว่ามันจะร้อนแต่ว่ามีในส่วนของร่ม เก้าอี้นอนที่นอนในชุดที่สบาย ในการทำงานเรานั้นอาจจะเครียดแต่หากว่าเรานั้นเข้าใจในงานและกำจัดในส่วนของความเครียดนั้นไปได้ เราจะกลายเป็นคนที่มีความสุข 

    เราเคยคิดว่าเรานั้นสร้างอะไรมาทำไมเรานั้นถึงต้องมีในส่วนของการรบกวนมากจากคนที่เรานั้นไม่ชอบ แต่ก่อนเคยเปิดใจเชื่อแต่หลังจากนั้นมันไม่ใช่เหมือนยิ่งมีเหมือนว่าตัวเองนั้นยิ่งเพิ่มในส่วนของภาระนั้นเพิ่มมากขึ้น ภาระที่จะส่งผลหลายอย่าง คงไม่มีอะไรที่จะทำให้เรานั้นมีความสุขมากกว่าการอยู่คนเดียว ทุกวันนนี้นั้นคิดแบบนี้ 

   ไม่ใช่ว่าเรานั้นไม่เคยเปิดใจให้ใครนั้นเข้ามา แต่ทุกครั้งที่มีคนนั้นเข้ามาส่วนมากนั้นพวกเขาต้องการเพียงอย่างเดียวต้องการตัวเรา เมื่อได้ในสิ่งที่ตนเองนั้นต้องการก็แปลในส่วนของเจตนาไปอีกแบบ กลายเป็นด้านลบไปเลย ทั้งที่เรานั้นยังไม่ได้ทำอะไรเลย อยากตัดในความสัมพันธ์ที่ทำให้เรานั้นไม่มีความสุขไปมากกว่าที่เคย 

   การอยู่คนเดียวไม่ต้องมีคนรบกวนมีความสุขในทางของตนเอง แต่หากว่าใครนั้นเข้ามาเขาต้องอยู่ในขอบเขตของเขาเองไม่ใช่ว่าจะเข้ามามีอิทธิพลในชีวิตของคนอื่นนั้นมากเกินไป การจะไปไหนจะทำอะไรหรือว่าครอบครัวนั้นเป็นสิ่งที่เรานั้นสามารถที่จะตัดสินใจ โตแล้วไม่ใช่เด็กๆ อย่าให้คนอื่นมาทำให้เราไม่มีความสุข ทั้งที่แต่ก่อนนั้นเรานั้นมีความสุขมากอยู่แล้ว