ภาระภรรยา 70 คน เรื่องราวสุดทึ่งของหัวหน้าเผ่า 16 ปีในแคเมอรูน

ในยุคปัจจุบันที่สังคมส่วนใหญ่ยึดมั่นในระบบสมรสแบบผัวเดียวเมียเดียว การดำรงอยู่ของประเพณี “การมีภรรยาหลายคน” ในบางชนเผ่าแอฟริกันยังคงเป็นเรื่องที่สร้างความประหลาดใจและน่าสนใจอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรณีของหัวหน้าเผ่าคนใหม่ที่ต้องรับช่วงต่อจากหัวหน้าเผ่าคนเก่า ซึ่งรวมถึงการรับภรรยาจำนวนมหาศาลของผู้ล่วงลับมาดูแล

ไม่นานมานี้ ในประเทศแคเมอรูน มีเรื่องราวสุดทึ่งเกิดขึ้น เมื่อเด็กหนุ่มวัยเพียง 16 ปี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าเผ่าคนใหม่ นอกจากการรับไม้เท้าแห่งอำนาจที่สืบทอดกันมาแล้ว เขายังต้องรับภาระสำคัญอีกประการหนึ่ง นั่นคือการดูแลภรรยามากถึง 70 คน ที่หัวหน้าเผ่าคนเก่าทิ้งไว้ให้ ภาพวันเข้ารับตำแหน่งของหัวหน้าเผ่าหนุ่มผู้นี้ ได้รับการบรรยายว่า ยิ่งใหญ่ตระการตาและน่าทึ่งอย่างยิ่ง 

ในหลายชนเผ่าพื้นเมืองของแอฟริกา การสืบทอดตำแหน่งหัวหน้าเผ่ามักเป็นไปตามสายเลือด เมื่อหัวหน้าเผ่าคนเก่าเสียชีวิต ลูกชายคนโตจะรับช่วงต่อตำแหน่ง รวมถึงภรรยาที่บิดาเคยมีทั้งหมด นั่นหมายความว่า นอกจากภรรยาที่หัวหน้าเผ่าคนใหม่จะแต่งงานเองในอนาคตแล้ว เขายังต้องดูแลภรรยาที่สืบทอดมาอีกด้วย ทำให้บางครั้งจำนวนภรรยาของหัวหน้าเผ่าคนหนึ่งอาจมีมากถึงหลายร้อยคน และในบางกรณีอาจถึงหลักพันคนเลยทีเดียว  

แน่นอนว่าสำหรับคนทั่วไป การมีภรรยาจำนวนมากเช่นนี้ อาจถูกมองว่าเป็น “ความสุขสุดยอด” หรือ “บุญวาสนาอันยิ่งใหญ่” เปรียบได้กับจักรพรรดิจีนโบราณที่มีนางสนมสามพันคนในวังหลัง แต่สำหรับหัวหน้าเผ่าหนุ่มบางคน การต้องรับผิดชอบภรรยาจำนวนมหาศาลเช่นนี้กลับสร้างความประหม่าและถึงขั้นรู้สึกต่อต้าน ดังที่หลายคนแซวกันว่า “ปีหนึ่งมี 365 วัน แค่จำชื่อภรรยาให้ครบก็ต้องใช้เวลาหลายปีแล้ว” แสดงให้เห็นว่าแม้แต่หัวหน้าเผ่าที่ทรงอำนาจที่สุดก็ยังอาจต้องยอมแพ้ต่อความท่วมท้นของภรรยาจำนวนมากมายเช่นนี้  

แม้ว่าการดำรงชีวิตแบบชนเผ่าในป่าลึก โดยไม่ติดต่อกับโลกภายนอก อาจดูแตกต่างจากวิถีชีวิตสมัยใหม่ที่เราคุ้นเคย แต่สิ่งสำคัญคือการตระหนักว่าแต่ละประเทศและแต่ละวัฒนธรรมมีประวัติศาสตร์และขนบธรรมเนียมที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง แม้บางประเพณีอาจดูแปลกหรือยากที่จะทำความเข้าใจสำหรับคนภายนอก แต่ก็เป็นสิ่งที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน และควรได้รับการเคารพในฐานะส่วนหนึ่งของความหลากหลายทางวัฒนธรรมของมนุษย์

แอฟริกา แม้จะถูกมองว่าเป็นทวีปที่ค่อนข้างยากจนและล้าหลังในหลายพื้นที่ แต่ก็มีทรัพยากรธรรมชาติและแร่ธาตุที่อุดมสมบูรณ์ รวมถึงมีชนเผ่าพื้นเมืองจำนวนมากที่ยังคงดำเนินชีวิตตามวิถีดั้งเดิม ซึ่งเป็นเสน่ห์และความงดงามที่เป็นเอกลักษณ์ของทวีปนี้