ข้าวผัดอเมริกัน แต่ไม่ใช่อเมริกัน

ข้าวผัดอเมริกัน : เมื่อวัฒนธรรมตะวันตกมาพบครัวไทย

        อาหารบางอย่างที่มีชื่อเรียกตามประเทศ แต่ความเป็นจริง กลับไม่มีขายในประเทศนั้นเลย หนึ่งในนั้นต้องมี ข้าวผัดอเมริกัน หากเราไปสั่งเมนูนี้ที่อเมริกา บางทีคนท้องถิ่นอาจจะงงได้ แล้วในเมื่อไม่มีขายที่อเมริกา แต่ทำไมถึงต้องเรียก ข้าวผัดอเมริกัน ประวัติความเป็นมาของข้าวผัดอเมริกันมีที่มาแตกต่างกันไป แต่เราอยากนำเสนอความเป็นมาในส่วนที่พอจะชัดเจน

        คุณหญิงสุรีพันธ์ มณีวัต เป็นผู้คิดค้นสูตรอาหารจานนี้ขึ้นมา เนื่องจากช่วงเวลานั้น เธอได้ทำงานเป็นผู้จัดการราชธานีภัตตาคาร ซึ่งเป็นร้านอาหารในสนามบินดอนเมืองของกรมรถไฟ วันหนึ่งมีสายการบินหนึ่งมาจองอาหารเช้าแบบอเมริกัน ไว้สำหรับแขกที่จะมาลงเครื่องที่นี่ แต่เที่ยวบินถูกยกเลิก ทำให้อาหารเหลือทิ้งเป็นจำนวนมาก เธอจึงรู้สึกเสียดาย เธอเลยนำข้าวมาผัดกับซอสมะเขือเทศ ให้ได้รสหวานอมเปรี้ยว ใส่แครอท ถั่วเขียว มะเขือเทศ ตามแต่ใครจะชอบ แต่ที่ขาดไม่ได้คือ ลูกเกด เสิร์ฟพร้อมกับอาหารเช้าสไตล์อเมริกัน เช่น ไก่ทอด ไส้กรอก แฮม และ ไข่ดาว สุดท้ายผลลัพธ์ที่ออกมา คือ อาหารจานนี้มีรสชาติที่อร่อยมาก คุณหญิงสุรีพันธ์ มณีวัต จึงตั้งชื่อว่า American Fried Rice ต่อมาเมนูนี้ก็ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย มีคนนำเอาไปทำขายมากมาย

        หลายคนอาจจะสงสัยว่าทำไม ข้าวผัดอเมริกัน ต้องใส่ลูกเกด เหตุผลที่ใส่ก็เพราะ ต้องการให้เมนูนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และ ทำให้เห็นความแตกต่างจากข้าวผัดแบบอื่น เช่น ข้าวผัดปู ข้าวผัดกระเพรา มักไม่ใส่ของหวาน นอกจากนี้ ลูกเกด ช่วยเพิ่มสีสัน เพิ่มรสหวานธรรมชาติ และ ความหวานจากลูกเกดยังช่วยตัดเค็มจากไส้กรอก แฮม และ ไก่ทอดได้ด้วย

        ข้าวผัดอเมริกันมีขายทั่วไปในร้านอาหารจานเดียว มักจะเป็นเมนูสำหรับเด็ก หรือ ผู้ที่อยากได้รสชาติอ่อนๆ จัดได้เป็นอาหารจานเดียวที่มีทั้งแป้ง โปรตีน และไขมันครบในจานเดียว