"กองบัง"ความเชื่อเรื่องการแจกข้าวหาคนที่ล่วงลับ

         กองบังให้เลือกก่อนที่จะแจกข้าวหา ระบุเวลาลงวัดช่วงแสงอาทิตย์จรจาก  ช่วยกันขนช่วยกันลากลงวัดกัน เมื่อไปถึงสถานที่โบสถ์วัดนั้น ก็นำสิ่งของเหล่านั้นไปแอบซ่อน มีกิ่งไม้ใบมะพร้าวหลบซ่อนกัน เพื่อปิดบังไม่ให้พระสงฆ์นั้นรู้กาล ส่งตัวแทนไปไปเคาะสัญญาณฆ้อง บอกว่าให้พระต้องลงมาหา กองบังนี้ของใครให้ให้มา จึงตอบว่าชื่อสกุล พ้องน้อมเรียกมารับ 

   ความเชื่อของชาวภูไทเรื่องของการแจกข้าวหาวิญญาณญาติพี่น้องที่จากไป ครบร้อยวันแต่ในครั้งนี้คือครบแปดปีหลังจากไปกะทันหัน เลือกที่จะทำกองบัง เตรียมงานและทำทุกอย่างเหมือนกองบุญ แต่ว่าจะไม่ต้องยุ่งยากในเรื่องของการนอนเฝ้าของอันมหาศาล จะนำลงไปวัดในตอนเย็น 

   สิ่งนี้เรียกว่าการสวดหลังจากที่ไปเชิญดวงวิญญาณมาจากป่าช้า แล้วจะต้องมาทำพิธีในการส่งบุญให้กับดวงวิญญาณ ให้มารับกองบุญใหญ่ของตน ในกองบุญใหญ่นั้นมีส่วนของใช้สอยจำนวนมาก เรียกได้ว่าทุกอย่างหากว่าจะสร้างบ้านขึ้นบ้านใหม่คือครบเลย ตั้งแต่เครื่องใช้ เครื่องสำคัญตั้งแต่ตื่นนอนจนเข้านอน การทำอาหารมีหมด  ที่นอนหมอนมุ้ง เสื่อ เสื้อผ้า ชุดนอน ชุดเอาบุญ ชุดนุ่งเล่น อาหารกระเทียม หัวหอมเหล่านี้ใส่ทั้งหมด รวมเครื่องสังฆทาน รวมสิ่งของที่ซื้อใส่ในกองบุญนั้นประมาณ เกือบสองหมื่น ในส่วนหมอนนั้นชาวบ้านจะนำมาช่วยขนม นม เนยแล้วแต่ศัทธา ของซำร่วยที่ให้ในตอนนั้นคือกระเป๋าที่แบกกลับไปจากกัมพูชาน่าจะสี่ร้อยกว่าใบ ถือว่าน่าจะได้ทั้งหมู่บ้าน หรืออาจจะได้ทุกคนในครอบครัวได้เพราะว่ากล้าขอเราก็ต้องให้ มำบุญ

   ตอนนี้คือการเตรียมที่จะนำกองบุญนั้นลงไปถวายพระที่วัดซึ่งเราเรียกว่าการถวายกองบัง ที่จะลงตอนเย็นเตรียมของขึ้นรถประมาณห้าโมงเย็น เพราะว่าจะถึงวัดตอนที่มืดไม่ค่อยมีแสงแล้ว ระหว่างทางเราจะต้องนำกิ่งไม้ ต้นลำไยบ้าง ต้นใบตองกุงบ้างใหญ่ ๆ นำมาบดบังตัวเอง เพื่อเป็นกุสโลบายในการซ่อนตัว จริงๆก็เห็นนั่นละแต่ว่าเป็นความเชื่อ

 ตอนนนี้คือถึงลานวัดแล้ว กำลังจะหาที่ในการซ่อนกองบุญ เราจะต้องอยู่อย่างเงียบๆไม่อึกทึกหาที่ซ่อนของตนเอง เพื่อไม่ให้พระสงฆ์ในวัดมองเห็น ให้เหลือแต่กองบุญเท่านั้นที่ยังอยู่ หลบแบบตลกมากผู้ใหญ่ก็บอกให้เราหลบ หลบจนยุงกัดพระก็ยังไม่มาสักที

ตอนนี้มาถึงกันแล้วนำของทุกอย่างไปวางไว้แล้วพากันกลับมาซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบส่งตัวแทนเพื่อที่จะไปเคาะฆ้องส่งเสียงว่ามาแล้วมีอะไรมาที่วัดให้มาดู

   ในการขนของนั้นไม่ได้ระบุว่าใครจะต้องถืออะไร แต่หากว่าในตอนที่นำศพไปฝังนั้น จะไม่ให้ภรรยานั้นไปด้วย ภรรยาจะต้องอยู่ที่บ้านเท่านั้น แต่ตอนที่ไปรับหรือไปเรียกวิญญาณนั้นคือให้ไป  การไม่ให้ไปตอนฝังอาจจะคิดว่าจะเป็นการไม่ดี เพราะผู้เป็นภรรยานั้นอาจจะรับไม่ได้กับเรื่องที่เกิดขึ้น  

  มาถึงแล้วหลบกันได้หรือยัง เตรียมพร้อมทุกคนก่อนที่จะไปเคาะ แต่ในระหว่างที่ทำพิธีนั้นจะต้องไม่มีเสียงใครดังออกไป ไม่อย่างนั้นจะเป็นการรบกวน ทำให้คนที่มารับส่วนบุญนั้นตกใจกลับไปได้ 

    การแห่ลงมาระหว่างทางนั้นจะแห่มาแบบไม่มีดนตรีและพยายามที่จะเก็บเสียงมากที่สุด ลงมาไม่ถึงสิบนาทีถึงวัดเพราะว่าบ้านนั้นใกล้วัดมาก 

   ความเชื่อและการทำแบบนี้เป็นความเชื่อของชาวภูไทที่ทำมาอย่างยาวนาน และจะกระทำเฉพาะเท่านั้น ไม่ให้สงสัยให้ดูคนแก่บอก การเรียนรู้จะบอกกับเราทุกอย่าง เรื่องราวการทำแบบนี้มีมาตั้งแต่สมัยก่อนแล้ว การทำทานนั้นคือการสละซึ่งความตระหนี่ มีก็ให้ไปเพื่อคนที่จากไปจะได้ หากว่ากองบุญไม่หนาชาวบ้านก็จะว่า หากเยอะก็จะมีคนพูดถึง แต่สำหรับเราคนสมัยใหม่นั้น อาจจะเป็นการทำเพื่อที่จะสบายใจคนอยู่เท่านั้นคนที่จากไปพอลาลับเขาก็เวียนว่ายตายเกิดอีกรอบนานแล้ว 

   แตกตื่นกันใหญ่เลย เพราะว่าเรานั้นยังไม่รู้ พอพระมาถึงพระก็จะมาเลาะดูนำไม้ออกแล้วถามว่านี่กองบุญของใคร มีชื่อว่าอะไร ก็จะเห็นกระดาษที่เขียนไว้กับกิ่งไม้นั้น ก็จะมีการขานชื่อเรียกวิญญาณมารับในกองบุญนั้นจะมีพระล้อมอยู่ครบทุกทิศคือสี่รูป อยู่กันคนละมุม และจะจุดเทียนขึ้นพิจารณากองบุญนั้นซึ่งถือว่าเป็นการรับแล้วส่งให้กับคนที่จากไปเจ้าของชื่อ ใช้เวลาประมาณสามสิบนาทีถือว่าเสร็จ

    จากนั้นเจ้าของก็กลับออกไปทิ้งกองนั้นไว้ให้พระนั้นเก็บเอง ไม่ต้องวุ่นวายเพราะว่าถือว่าเรานั้นถวายแล้ว  ในส่วนของการทำกองบังนั้นจะไม่วุ่นวายเพราะว่าเราได้นำลงในตอนเย็นแล้ว หากว่าในตอนเช้าเราจะขนลงเฉพาะที่เป็นกองอัฐถะ ที่จะทำสังฆทานให้ผู้ที่ล่วงรับหรือเรียกว่าการเวรพาข้าวให้ นำไปไว้ที่ห้างสำหรับแจกวิญญาณ วิญญาณที่เรียกมาเป็นเจ้าของเท่านั้นถึงจะกินได้ 

   หากว่าเราไม่ทำกองบัง ตอนเช้ามืดประมาณตีสี่จะต้องขนกองบุญนั้นลงมาที่วัด จะประมาณห้าคันรถกระบะ เพราะว่าของเยอะมาก ดีหน่อยเราลงมาตอนเย็นมีรถช่วยขน หกคันหากว่าเช้านั้นจะยากหน่อยทั้งอาหาร ทั้งเตรียมลงวัดวุ่นวายกันเยอะ ต้องวางแผนเยอะมาก จึงเลือกทำกองบัง