วิวสวยงามถ่ายคู่กับแม่น้ำซอง (แม่น้ำซอง)

แม่น้ำซองแม่น้ำแห่งชีวิตแม่น้ำหลักของวังเวียง 

สามารถเที่ยวชมโดยการล่องแม่น้ำซองรอบเมืองล่องเรือไปได้

อาจพบฝีพายของชาวบ้านระหว่างทาง

มีความผูกพันของชีวิตจากสายน้ำ 

ธารน้ำนั้นไหลมาจากเขาทำให้น้ำใสและสวยงาม สะอาดงามตารักษาระบบนิเวศน์

   แม่น้ำซองความสุขในวังเวียง ครั้งนี้นั้นเราไปเที่ยวที่วังเวียงหลายครั้งที่เรานั้นไปเที่ยวและได้อยู่กับน้ำ สายน้ำทำให้เรานั้นมีความสุขเย็นสบายกายและใจ แม้แต่การตื่นนอนมาเราเองก็เดินไปดูสายน้ำ กลางทุ่งนาน้ำที่สวยงามไม่ว่าเรานั้นจะไปที่ไหนจะมีแม่น้ำซองคอยสอดส่องอยู่เสมอ ในบางครั้งแม่น้ำซองก็ลึกบางที่ก็บางเบาสามารถที่จะเดินเล่นได้ในเม็ดหินใสสวยงาม 

       หากว่าการถ่ายภาพนั้นเป็นเพียงการเก็บภาพ ความสวยงามและความสุขนั้นไม่สามารถที่จะเก็บมาได้ เราจึงมาลองคิดเลยว่ารอบขอบของแม่น้ำซองนั้นเป็นหินเม็ดหินที่สวยงาม แม่น้ำนั้นไม่เคยทำร้ายใคร มันอยู่ของมันอย่างนั้น ไหลไปเรื่อยๆ เหมือนการใช้ชีวิตของคนเรา น้ำนั้นไม่สามารถไหลย้อนกลับมาอย่างไร ชีวิตของเรานั้นก็ไม่สามารถที่จะกลับไปแก้ไขอะไรได้ทั้งนั้น 

   ขอเพียงเรานำเรื่องราวทั้งหมดนั้นกลับมาเป็นบทเรียนของเรา  บทเรียนที่มีราคา คือบทเรียนของชีวิตที่เรานั้นออกแบบไม่ได้ 

      การถ่ายภาพนั้นคือความสุขของเราอีกอย่างหนึ่ง เมื่อเรานั้นไปเที่ยวชอบมากในการถ่ายภาพโดยการหันกล้องมาหาตนเอง ใบหน้าของเรานั้นในแต่ละที่จะไม่เหมือนกันมากนัก บางครั้งเกิดจากสภาพอากาศที่ไม่ชอบ หากว่าอากาศนั้นดีใบหน้าก็จะสดใสไปด้วย อยากมีเวลาที่เรานั้นไปพักผ่อน จะได้มีความสุขกับการปล่อยอารมณ์ มอบความสุขให้กับตัวเอง

     ตอนนี้คือชอบรอยยิ้มของตัวเองมาก รอยยิ้มที่มีแต่ความสุข ซึ่งตอนนี้นั้นเรายังไม่มีในเรื่องของอะไรให้เรานั้นได้คิดทำให้เรานั้นอาจจะหน้าตาเคร่งเครียด บางครั้งนั้นการใช้อารมณ์ที่เปลืองก็ทำให้หน้าตาของเรานั้นดูไม่สดใสเหมือนกัน 

    ครั้งหนึ่งเรานั้นเลือกที่จะเดินทางออกไปเที่ยวคนเดียว หลังจากที่ไม่ค่อยไหวแล้วกับเรื่องราวที่ตนเองนั้นต้องคิดอยู่ตลอดเวลา จึงเดินทางเพื่อที่จะเปลี่ยนสถานที่ที่ทำให้ตนเองนั้นไปคิดในเรื่องใหม่  เป็นจริงดังว่าเมื่อเรานั้นเดินทางออกจากที่เดิมไปในที่เราได้เจอ เจอคนหน้าตาใหม่ สถานที่ใหม่ บรรยากาศใหม่ แล้วเมื่อใจของเรานั้นมั่นคงเราค่อยกลับมาเริ่มตั้งตัวใหม่ 

    หลังจากที่เดินข้ามแม่น้ำแล้ว เราเดินมาเพื่อที่จะหาที่นั่งสักพัก  บางคนบอกเราว่าหากว่าจะต้องให้เดินทางคนเดียวนั้นลำบากและไม่มีเพื่อนคุย แต่สำหรับเรานั้นมันไม่ใช่ การไปไหนมาไหนคนเดียวนั้นสะดวกสบายมากกว่าไปหลายคนเป็นไหนๆ  เราไม่ต้องที่จะไปพะวงถึงใครหรือต้องไปห่วงใยใครว่าตื่นตอนไหน จะหิวข้าวเมื่อไหร่ จะพากันไปกินอะไร เหล่านี้จะไม่มี จะมีแต่คำว่าแล้วแต่เรา ถามตัวเองหิวไหม จะไปที่ไหนตรงไหน ได้ทั้งหมด เพราะว่าโลกใบนี้นั้นไม่ได้มีแต่เราเพียงคนเดียวเท่านั้น หลากหลายหน้าตาที่จะเข้ามาในชีวิต 

   เราเคยได้ยินไหมที่ว่า เราเดินทางมานั้นอาจจะต้องทิ้งใครในรายทางเสมอ  เป็นความจริงในชีวิตเรานั้นผ่านอะไรมาเยอะ มีหลายเส้นทางที่เราจะต้องทิ้งใครบางคนไว้ บางครั้งเมื่อระยะทางไกลขึ้นมาเขาก็ต้องห่างหายไปจากชีวิตเรา ชีวิตนั้นก็มีเพียงเท่านี้  อย่าไปบังคับอะไรมาก ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติของมันเอง  ทุกอย่างมันจะเข้ามาในชีวิตของเราเองจากนั้นถึงเวลามันจะจากไปเมื่อเวลามาถึง เมื่อเราบังคับอะไรไม่ได้ก็ควรปล่อย