พิธีสัตตมวาร(ครบ 7 วัน)เสด็จสู่สวรรคาลัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ณ วัดไทยกุสินาราเฉลิมราชย์(อินเดีย)

เคยไหมเคยหลั่งน้ำตาที่หลั่งมาโดยที่ไม่หยุดได้  ในหลวงไทยรัชกาลที่ 9 ได้จากไป 

เหมือนหัวใจของเราเศร้าสุดปาน  แม้ไม่เคยได้ประสบและพบหน้า

แต่ใจนั้นรักบูชารักยิ่งใหญ่  หนึ่งชีวิตที่เสด็จสู่สวรรคาลัยใจเศร้าโศก

    หากย้อนไปเมื่อครั้งนั้น 13 ตุลาคม วันของการเดินทางเพื่อตามรอยพระศาสดาในประเทศอินเดีย - เนปาล ครั้งนั้นวันที่ 10 เราเองเดินทางกลับจากประเทศกัมพูชา ก่อนกลับประมาณสามวัน นักศึกษาได้มาถามว่า อาจารย์ในหลวงราชกาลที่ 9 ไทยสวรรคตแล้วใช่ไหม เราตอบว่ายังนะเพราะว่าในประเทศไทยยังไม่มีการประกาศตอนนั้นไม่อยากเชื่อและไม่อยากคิดว่ามันจะเป็นจริง 

    วันที่ 13 นั้นเราจะบินในตอนเวลา 4 ทุ่มในประเทศไทย ขณะที่กำลังเดินเลือกซื้อหนังสือในศูนย์ประชุมแห้่งชาติสิริกิตต์ ตอนนั้นได้ยินประกาศจากทีวีทั่วทุกที่ ประกาศเสียงดังได้ยินทั้งหมดว่านายหลวงรัชกาลที่ 9 เสด็จสวรรคตแล้ว พอคำนี้สิ้นลง เสียงร้องไห้ในงานมหกรรมหนังสือดังระงมไปทั่ว น้ำตาของปวงชนชาวไทย ที่หลั่งรินหลายคนเสียน้ำตา ไม่มีอันจะทำอะไรเลยตอนนั้นเหมือนคนในครอบครัวเขานั้นได้หายจากไป  เพื่อนที่เดินด้วยถามเราว่า ทำไมคนไทยนั้นรักในหลวงรัชกาลที่ 9 กันขนาดนี้ คืนนั้นคิดว่าน่านฟ้าจะปิดไม่ให้บิน แต่หลังจากนั้นไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นบินได้ปกติ  ทิ้งความเศร้าเดินทางทำบุญเพื่อพ่อของเราต่อ

    ถึงพุทธคยา อินเดียเราก็เดินทางจาริกบุญบวชศีลจารินี่ จนมาถึงกุสินานาสถานที่ ปรินิพพาน ที่แห่งนี้เป็นสถานที่ในหลวงรัชกาลที่ 9 นั้นได้มาควบคุมการสร้างและได้ให้ชื่อเจดีย์ที่วัดไทยกุสินารา แล้วยังบอกว่า เจดีย์ของฉัน 

      วัดไทยกุสินาราเฉลิมราชย์ จะมีเจดีย์เฉลิมราชย์ ด้านข้างนั้นจะมีรูปหล่อของในหลวงรัชกาลที่ 9 ที่ทำด้วยทองสำริดสวยงามมาก เวลาที่นั่งมอง ทุกคนมีความรู้สึกเดียวกันคือรักและศรัทธา ตอนนี้คือรวมกัน มี อินเดีย พม่า ไทย และอินโดนีเซีย  รักที่ไม่เคยขาดหาย รักด้วยอาลัยในความดี ซ้ายมมือเจดีย์ 9 ยอดที่พ่อของเรานั้นได้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างทั้งหมด รวมถึงจำนวนเงินในการสร้างได้ถวาย เพื่อให้คนไทยนั้นได้มอง และเห็นเมื่อพระองค์ไม่อยู่แล้ว 

    รักที่มีค่าคือรักที่ทำเพื่อประชาชนคนไทย หรือในหลายๆ ประเทศมีการระลึกในคุณงามความดีของในหลวงเรา ความดีคือสิ่งที่หากว่าใครได้พบก็คงชอบ แต่ความไม่ดีคงพากันหลีกหนีกันทั้งหมด  เราเองเป็นอีกหนึ่งคนใน 70 ล้านคนที่ได้มาที่นี่  รู้สึกโชคดีมากที่ได้มาในครั้งนี้ 

      อากาศในยามเช้าของที่นี่นั้นตอนนี้ถือว่าอุ่นยังไม่ร้อน ช่วงเดือนตุลาคมนั้นอากาศเย็นในตอนกลางคืนหนาว เช้าและต่อด้วยสายคืออากาศดี แต่แดดอบอุ่นไปหน่อย แต่สำหรับการนั่งสมาธิคือดี

    นอกจากการไหว้ มีการปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิเพื่อส่งบุญกุศล ทั้งหลายด้านหลังของเรานั้นคือเด็กนักเรียนในอินเดียที่วัดไทยเฉลิมราชย์อุปถัมภ์มีมากกว่าสามสิบโรงเรียนเพื่อที่จะให้เด็กอินเดียนั้นได้เรียนหนังสือ  การศึกษามีความสำคัญกับเด็กเสมอ ให้เขานั้นได้เติบโตเป็นคนดี ต่อไป

      หลังจากที่เรานั้นทำบุญตักบาตรในตอนเช้า เราจะมานั่งสวดมนต์ ในพิธี ประนมมือประมาณสี่สิบนาทีในการระลึกถึง แม้ว่าจะเป็นพิธีกรรมที่ดี แต่ว่าเราทุกคนที่นี่ไม่อยากให้มีขึ้น อยากให้พ่อกลับมาแต่ทำอะไรไม่ได้ ความรักความศรัทธา ระลึกในความดีของคนที่จากไปน่าจะทำให้พ่อที่มองลงมานั้นมีความสุขที่เห็นคนไทยรักพระองค์  

    หลังจากที่ทำพิธีเสร็จ ได้มีการเลี้ยงเพลพระ และอาหารสำหรับคนที่มาร่วมงาน  อาหารคือสิ่งที่สำคัญของมนุษย์เด็กน้อยในอินเดียนั้นรอบวัดไทยจะมีความเป็นอยู่ที่ดี  เพราะว่าอาหารนั้นสามารถที่จะมาที่วัดและนำกลับบ้านไปเลี้ยงคนในครอบครัวอีก หากว่าที่ไทยจะเรียกว่าโรงทาน สามารถที่จะทานอาหารได้ไม่จำกัด  เมนูที่ทำวันนี้เป็นอาหารไทย ส้มตำ  แกงเลียง แกงส้ม อาหารทางภาคกลางและภาคใต้อีสานมาเต็มเลย 

    ในอินเดียนั้นแม้ว่าอาหารของเขาจะมีเครื่องเทศเยอะแต่รสชาตินั้น เผ็ดเขาก็กินกันไม่ได้เช่นกัน ต้องระดับกลาง เด็กน้กเรียนในโรงเรียนไทยนั้นสามารถที่จะพูดไทยได้บ้าง  ช่วยกันในการเก็บจานดูแลความสะอาดตลอด 

   การสละความตระหนี่ ด้วยการให้ทาน เราเองเพียงเป็นคนที่คอยมองยังมีความสุขใจ ร่วมอนุโมทนา ใจเป็นสุุขใบหน้าก็สุขเอิบอิ่มสดใส ทำให้บรรยากาศนั้นดีไปด้วย 

    นอกจากอาหารยังมีในส่วนของขนมหวาน และผักผลไม้ที่มารวมกันเพื่อที่จะช่วยทำให้หายจากความหิว 

      ครั้งนี้คิดถึงเมื่อไหร่เราก็อิ่มใจ ว่าครั้งหนึ่งที่เราได้ไปจาริกบุญเดินตามรอยศาสดา  ตอนนี้แม้ว่าพ่อของเรานั้นจากไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นพ่อของศาสนา หรือพ่อหลวง ทั้งสองมารวมอยู่ที่นี่ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ สถานที่ปรินิพพาน หากว่าเราน้ันเดินไปอีกประมาณ ห้าร้อยเมตรจากวัดไทยกุสินาราเฉลิมราชย์ ก็จะเป็นสถานที่ถวายพระเพลิงของพระพุทธเจ้า และที่บรรจุพระบรมศพ  สถานที่แห่งความเศร้าแต่มากด้วยศรัทธาของชาวพุทธทั่วโลก