หอไอเฟล์ ความงามที่หลากหลายมิติ

  สุดประทับใจสิ่งก่อสร้างที่หลากหลาย เดินเรียงรายสวยงามสุขสันต์

เดินตั้งแต่เช้าไม่ได้พักเท้ากัน ชนิดที่ว่ามองเห็นพื้นนั้นอยากลงไปนอน

สิ่งสวยงามอีกอย่างคือไอเฟล  ยืนโดดเด่นอยู่คนเดียวกลางเวหา

 มีคนเดินมาถ่ายภาพมากหน้าตา  เราเองก็ถ่ายจนเมื่อยหมดเมมกล้อง

     ตอนนี้เพิ่มพลังแล้ว ต่อด้วยการเดินรอบเมือง เวลานี้นั้นจำไม่ได้ว่าเวลาเท่าไหร่ น่าจะก่อนเที่ยงเพราะว่าดูหน้าแล้วน่าจะหิว  ตอนนี้เรามาถ่ายภาพกัน ความหิวก็หายหากว่าเราได้ถ่ายภาพ  ตอนที่เดินมานั้นเห็นคนต่อแถวเพื่อถ่ายไม่นานเราก็ได้ถ่าย

   ในการเดินทางมาเที่ยวกับกรุ๊ปนั้นดีอย่างหนึ่งเราจะได้เพื่อนที่มาด้วยกันเด้วย จริงแล้วเราไม่ได้รู้จักกันเลย เวลาที่เดินเที่ยวเรานั้นก็คุยกันเพียงห้าคน เวลาที่นอนก็นอนด้วยกันหมด เพราะว่าสะดวก ห้องหนึ่งนอนสองห้องหนึ่งนอนสาม แต่พอมาแล้วเจอเพื่อนเลยได้แลกกันถ่ายภาพ

   จำไม่ผิดพี่เขาน่าจะชื่อพี่เอ็มและพี่หนุ่มไหม  นานแล้ว เขาสองคนนั้นมาด้วยกันจริงแล้วแอบมองมาตั้งแต่วันเดินทางแล้วแต่ว่าไม่มีโอกาสที่ได้คุยกัน กลุ่มเราเป็นกลุ่มเดียวกันที่มีวัยรุ่นเท่านี้นอกนั้นเป็นวัยอาจุ๊ม่า วัยเกษียณ  ตอนนี้ได้เพื่อนร่วมกลุ่มอีกแล้วเวลาเที่ยวไหนจะได้ถ่ายภาพให้  สวยมากมิตรภาพที่ดี ในการท่องเที่ยว

    ตอนที่ได้คุยกันได้มีการสอบถามถึงจังหวัดที่อยู้ว่าอยู้ตรงไหน การที่เราจะได้มาพบกันไม่ใช่เรื่องง่ายแล้วทั้งปรเทศอยู่วันหนี่งได้มาจองทัวร์ที่เดียวกันในการมาเที่ยวทัวร์นี้มีหลายบริษัทให้เรานั้นเลือก ว่าจะมากับที่ไหน ราคานั้นก็ต่างกันตามเครื่องบินที่นั่งมาหากว่ามาโดยที่ไม่ได้ติดต่อรับรัฐบาลที่นี่ราคาอาจจะแพงกว่า 

     กลุ่มของเราห้าคนนี้แสบไม่เบานะ  นอกจากว่าจะสนุกสนานในกลุ่มแล้วยังไม่เคยให้รอด้วยขึ้นมารอก่อนเลย  รวดเร็วเนาะรีบเดินเที่ยวใกล้เวลามาเลย สนุกมากเที่ยวกันไปจิกกันไปด้วยสนุกดี มาเที่ยวแล้วเอาเต็มที่เลยไม่มีการติดต่อเรื่องงาน เพราะว่าเบอร์นั้นไม่มีใครเปลี่ยนเป็นเบอร์ที่นี่  สบายหูไม่ต้องโฟกัสอะไรนอกจากเที่ยวกิน

   ตอนนี้คือหน้าของทุกคนคือบวมซาลาเปาเหมือนแล้วเพราะว่าอาหารในแต่ละวันนั้นจะมีและเราจะชิมเพื่อรู้ว่าร้านนี้อร่อยไหม เป็นยังไงรสชาติ  อาหารที่นี่นั้นถือว่าทานได้ อาจจะมันไปหน่อยแต่โดยรวมนั้นอร่อย หากินแต่สิ่งที่ชอบไม่ชอบก็วนไปเวลาที่ทานข้าวในร้าน อาหารจะหมุนไปเรื่อยๆ ให้เรานั้นเลือกในการกินเอง  อร่อยก็กินเยอะแต่ที่เยอะมากกว่าอาหารคือน้ำชาไข้มุก ชาไต้หวันอร่อยมาก วันละสองแก้วอร่อย

       ตอนนี้คืออยากถ่ายกันทุกคนแต่ว่าไม่มีใครยอมที่จะอยู่ด้านหน้าหรือว่าถือกล้องเพราะว่ามีแต่คนมีหน้ามีตา หรือไม่ก็ตัวใหญ่เกินไปบังเพื่อน  เวลาถ่ายรูปนี่ร่างสองมากเลย ไม่มีเหนื่อยไม่มีแผ่ว หากว่าจะพักไปพักที่บ้านเรา ตอนนี้มาเลาะมาเที่ยวเอาให้หมดเดินให้ทั่ว

       ที่นี่ถือว่าได้รับความนิยมในการถ่ายภาพ ในเมืองนี้เป็นเมืองที่สวยงามมาก ไม่ว่าเรานั้นจะเดินไปทางไหนเหมือนว่าทุกอย่างนั้นถูกจัดวางอย่างดี หากว่าเรานั้นไปในที่ไหนแล้วมองแล้วว่าสิ่งนี้ไม่น่าอยู่ตรงนี้ย้ายมาตรงนี้น่าจะเหมือนกว่าที่นี่ไม่มีเลย เหมาะสมแล้วทั้งหมด และต้นไม้ที่นี่ไม่มียาวเกะกะ แสดงว่าคนที่ดูแลจะต้องดูตลอดอย่างดี

    ลองเดินทางไปในที่ที่เราไม่เคยไปออกจากเมืองที่เราเคยอยู่ออกไปดูโลกเขาว่าตอนนี้นั้นเขาถึงที่ไหนแล้ว ออกไปสร้างเรื่องราวให้กับตนเอง เพื่อที่จะได้เล่าเรื่องผ่านหลายอย่างเก็บไว้ในความทรงจำ การขอพรนั้นไม่ค่อยจะเกิดเพราะว่าเราเองไม่ต้องการร้องขออะไร ทำตัวให้ดีแล้วทุกอย่างมันจะดีเอง