ชีวิตมีเวลาให้เวลาตัวเอง ใช้ชีวิต

เมื่อถึงวัยในการทำงาน  งานทุกด้านครบเจ็ดวันไม่มีหัน

 ว่างเมื่อไหร่ตื่นแต่เช้ากว่าทุกวัน  ออกเดินทางให้เวลากับตัวเอง

   เมื่อเรานั้นได้ไปใช้ชีวิตในการทำงานในต่างประเทศคนเดียว สิ่งที่เรานั้นจะต้องให้กับตัวเองคือเวลา แม้ว่าจะสอนครบทั้งเจ็ดวันในหนึ่งอาทิตย์ตอนแรกนั้นเราก็ไม่ชิน แต่ว่าหลังจากนั้นเวลาที่เรานั้นว่างเรากลับเงียบ  พอได้สอนแล้วมีความสุขในการพบปะ เดินทางไม่ชอบอยู่นิ่งๆ เท่านั้นเอง 

   วันนี้หรือเช้าวันหยุดซึ่งนานมากจะมีสักครั้ง แต่พอหยุดเราก็จะตื่นเช้ากว่าไปทำงาน ทำทุกอย่างเรียบร้อย ออกนำจักรยานไปปั่นรอบเมืองหาอาหารทานก่อน อาหารจานเดียวราคาน่ารักมากอร่อยและไม่แพง จากนั้นเดินทางมาต่อเพื่อที่จะทำงานหรือเขียนนิยายสักเรื่อง ในร้านกาแฟที่ด้านล่างนั้นเป็นร้านขายเกี่ยวกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ 

  วันไหนลดราคานะ จัดเลยแต่ว่าเรานั้นจะไม่ได้ซื้อวันเดียวนะ  อยากได้หลายชิ้นแต่ว่าจะให้รางวัลตัวเองเพียงครั้งละชิ้นเดือนละ ไม่ซื้อเยอะเพราะว่าไม่รู้เดี๋ยวมันเสียพร้อมกัน ไม่ชอบไปวุ่นวายไปคนเดียว พอหิวหน่อยก็ออกหากินข้าว แต่หากว่าไม่แล้วก็จะไปเดินเลือกซื้อของ

    นั่งร้านกาแฟที่นี่นั้นเราจะนั่งตั้งแต่เช้าจนเย็นได้ไม่มีปัญหา และหากว่าเรานั้นอยากที่จะทำงานไม่ต้องนำเน็ตตนเองไปใช้ในร้านกาแฟทุกที่เน็ตเร็วมาก นั่งดูซีรีย์ได้จนจบเรื่องแบบไม่ต้องรอ ตอนนี้นำงานมาทำด้วย เป็นคนที่ว่างนะแต่ว่าทำงาน เพราะว่าไม่รู้ว่าจะเล่นอะไร จากนั้นก็ฟังเพลงหาอะไรทำ

   วันนี้ให้รางวัลตัวเองเป็นนาฬิกาเวลาที่เลือกซื้อของนั้นจะชอบบวกและคิดราคาต่างๆ แล้วนำมาคิดว่าคุ้มไหมน่าซื้อไหมและไม่ได้ดูเพียงร้านเดียวเท่านั้นไปดูร้านอื่นสำรวจด้วย เดี๋ยวพอซื้อแล้วไปได้ร้านที่ราคาถูกกว่าคิดยากแน่นอน 

     ความสุขของคนเรานั้นต่างกัน บางคนที่ทำงานหนักมาในทุกวัน ทำงานตั้งแต่เช้าจนเย็นไม่ได้ไปไหน เมื่อตนเองว่างจึงอยากที่จะนั่งอยู่นิ่งๆ ไม่ทำอะไร นั่งมองนั่งกินอะไรที่ตนเองชอบและอร่อยราคาไม่แพง และต้องเป็นร้านที่ไม่เจอคนรู้จักเพราะว่าเรานั้นจะทำอะไรลำบาก หากว่ามีคนรู้ว่าเรานั้นมาร้านนี้ประจำก็จะเปลี่ยนไปร้านใหม่ 

      ลองหาความสุขลองใช้ชีวิตในแบบที่เรานั้นไม่ต้องตามใคร หากว่าใครจะมาชวนเราเพื่อที่จะแย่งวันว่างวันนั้นทั้งวันจะไม่จับเครื่องมือสื่อสาร  ไม่ตอบว่าเรานั้นอยู่ไหน เพราะคิดว่าการที่เรานั้นอยู่คนเดียวมันมีความสุขมากกว่า