กล้วยตากเจ้าปัญหา การถนอมอาหาร (ทานกล้วยไม่ทัน)

     ความคิดของเด็กน้อยกับความอร่อยของกล้วย ไอเดียได้จากคนที่ให้กล้วยมา  ปอกกล้วยแล้วจะนำไปตาก หลังจากแห้งจะทานได้ ต้องเวลานานเท่าไหร่จะเรียกว่าพอดีกิน  

  กล้วยหนึ่งหวีที่หิ้วมาในวันนั้นบอกว่าจะเอาไปทำกล้วยตาก เลยถามว่าทำไมต้องตาก คำตอบของเด็กน้อยคือ อิ่มแล้ว ไม่มีคนสนใจเจ้ากล้วยนี้เลย ด้วยความที่รู้ว่าเอากลับไปจะไม่ทำคงได้ทิ้งเลยบอกว่าเอาไปเก็บที่รถนะ 

  พอถึงบ้านจับกล้วยขึ้นมา เห็นน้ำกล้วยติดเบาะรถ อารมณ์แรกคือ แอบโยนทิ้งดีไหม ตากเราก็ไม่มีแดด แต่เห็นความตั้งใจแล้วเขาอุ้มกล้วยเข้ามาในบ้าน จะทำกล้วยตาก 

  ขอนั่งเฝ้ากล้วย กลัวว่ากล้วยจะปลิวไป  แต่หลังจากนั้นไม่เกินสองนาที คนเฝ้ากล้วยหายไป ไปทำร้ายต้นไม้  ไม่ได้แล้วหอบกลับเข้าไปไว้ในบ้านอีกรอบ 

  ทำเองทุกอย่างไม่ว่าจะปอกกล้วยจน เก็บเปลือกแล้วหั่นให้ ให้นำไปจัดวางเองและดูแลเอง การที่เรานั้นได้ทำอะไรเอง เขาจะรู้และฝึกที่จะเรียนรู้วิธีในการตากกล้วยว่าต้องวางในระยะเท่าไหร่ 

   ลากเข้าลากออกสลับไปมาไม่หยุด  ตอนนี้คิดว่ากล้วยน่าจะไม่อยู่นิ่งแล้ว ลากเข้าลากออก จับดูว่ากล้วยแห้งหรือยัง จากนั้นก็นำไปวางสลับกัน จนทำให้เหนียวติดไปหมด 

  นำไปตากแดดในวันที่ 2 เป็นปัญหาอีกคือลมที่พัดแรงจนทำให้กล้วยนั้นปลิว วันแรกนั้นไม่ปลิว แต่พอมาวันที่สอง นำคนเฝ้าเข้าไปไว้ด้านใน กลับออกมาดูหายไปหมดเลย จนต้องหอบกลับเข้าไปจากเหมือนเดิม เดี๋ยวหากว่าเรานั้นนำไปทิ้งเขาอาจจะหาได้ 

  จากกล้วยที่หนาและเหนียวในวันนั้นวันนี้กลายเปลี่ยนสีเหมือนกล้วยทอด 

    นำกล้วยสุกมาทำกล้วยตากนั้นไม่ได้เสียค่าใช้จ่ายอะไร เพราะว่ากล้วยก็ไม่ได้ซื้อมีคนให้มา หากว่าต้องการที่จะทำกล้วยตาก เราจะต้องมีพื้นที่ในการตากที่ดี และเหมาะสม 

  วันที่สองของการตากแดดสังเกตได้ว่าแดดน่าจะแรงมากในช่วงเวลา 9 -11 นาฬิกา ทำให้กล้วยที่ตอนเช้ายังเปียกอยู่นั้นกลายเป็นแห้งและทานได้อร่อย แต่ชิ้นที่ซิมนั้นมีส่วนของดินผสมอยู่จึงทำให้กินไปกรุปดินไปด้วย 

   ถึงวันนี้ทานได้แล้ว การตากกล้วยเราจะตากประมาณ สองแดดก็น่าทานแล้ว แต่หากว่าตากแดดมากกว่านี้ อาจจะทำให้กล้วยนั้นแห้งสนิท 

   แทนที่เรานั้นจะวางให้กล้วยนั้นสุกจนหนอนขึ้น ก็ลองเปลี่ยนมานำกล้วยไปแปรรูป เป็นกล้วยตาก กล้วยทอด กล้วยอบแห้ง ทำให้น่าทานมากกว่าเดิม  แต่การทำกล้วยตากในแบบเรานั้นทำ มีแต่ปัญหาตั้งแต่นำกล้วยกลับมาแล้ว 

   อาหารแต่ละชนิดนั้นมีที่มาเสมอ กล้วยตากนี้ก็เหมือนกัน มีที่มาตั้งแต่นำกล้วยกลับบ้านแล้ว ไม่รู้ว่าตอนที่กล้วยตากเสร็จแล้วจะกล้าที่จะทานหรือไม่