อารยธรรมโรมัน จากจุดเริ่มต้นสู่การล่มสลาย

อารยธรรมโรมันอันยิ่งใหญ่มีจุดเริ่มต้นจากการก่อตั้งกรุงโรมบนคาบสมุทรอิตาลีราว 753 ปีก่อนคริสต์ศักราช ตามตำนานโดยฝาแฝดโรมิวลัสและรีมัส แต่หลักฐานทางโบราณคดีชี้ว่าเมืองเติบโตขึ้นราว 600 ปีก่อนคริสต์ศักราช จากนั้นได้เปลี่ยนรูปแบบการปกครองเป็น สาธารณรัฐ ในปี 509 ก่อนคริสต์ศักราช โดยมีพลเมืองเลือกผู้ปกครองคือ กงสุล

ยุคสาธารณรัฐเป็นช่วงเวลาแห่งการขยายอำนาจทางการทหารและการพัฒนาด้านวิศวกรรมที่โดดเด่น เช่น ท่อส่งน้ำ ถนน และคอนกรีตโรมัน กฎหมาย 12 โต๊ะ วางรากฐานสำคัญให้ระบบกฎหมายโรมัน อย่างไรก็ตาม การเมืองภายในมีความขัดแย้งระหว่างชนชั้นสูงและประชาชน จนกระทั่งการก้าวขึ้นสู่อำนาจของ จูเลียส ซีซาร์ ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งเป็นดิคเตเตอร์ แต่ถูกลอบสังหารในปี 44 ก่อนคริสต์ศักราช

หลังจากการแย่งชิงอำนาจ ออกตาเวียน หลานชายของซีซาร์ ได้สถาปนาตนเองเป็น จักรพรรดิออกัสตัส ในปี 27 ก่อนคริสต์ศักราช ถือเป็นการเริ่มต้น ยุคจักรวรรดิโรมัน ซึ่งนำมาสู่ช่วงเวลาแห่งสันติภาพและความรุ่งเรืองที่เรียกว่า Pax Romana เป็นเวลา 200 ปี โรมันได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากกรีกอย่างมาก แต่ได้นำมาปรับปรุงและพัฒนาต่อยอด

จักรวรรดิโรมันแผ่ขยายอาณาเขตอย่างกว้างขวางครอบคลุม 3 ทวีป แต่ภายหลังเริ่มประสบปัญหาทางการเมืองภายใน ความวุ่นวาย และการรุกรานจากชนเผ่าภายนอก ในที่สุด จักรวรรดิถูกแบ่งออกเป็น โรมันตะวันตก และ โรมันตะวันออก

โรมันตะวันตกล่มสลายในปี ค.ศ. 476 เมื่อกรุงโรมถูกยึดครองโดยอนารยชน และจักรพรรดิองค์สุดท้ายถูกปลด ถือเป็นการสิ้นสุดยุคสมัยโบราณในยุโรป ในขณะที่โรมันตะวันออก หรือ จักรวรรดิไบแซนไทน์ ยังคงอยู่รอดต่อไปอีกนับพันปี จนกระทั่งถูกชาวเติร์กยึดครองในปี ค.ศ. 1453

แม้จักรวรรดิโรมันตะวันตกจะล่มสลายไปแล้ว อิทธิพลของอารยธรรมโรมันยังคงปรากฏอยู่ในด้านกฎหมาย ภาษา สถาปัตยกรรม และการเมืองของโลกตะวันตกอย่างลึกซึ้ง