ประวัติผู้เผยแพร่คำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเข้าสู่สยามประเทศในอดีตกาล

แม้กาลเวลาจะเคลื่อนคล้อยไปไม่หยุดยั้ง แต่แสงธรรมคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังคงส่องสว่างอยู่ในหัวใจของพุทธศาสนิกชนชาวไทยมาอย่างยาวนาน ทว่าเบื้องหลังการดำรงอยู่ของพระพุทธศาสนาในดินแดนแห่งนี้ มิได้บังเกิดขึ้นอย่างไร้ที่มา หากแต่เกิดจากความเสียสละของพระเถระผู้มีจิตแน่วแน่ในพระธรรม ผู้เดินทางไกลจากชมพูทวีปเพื่อนำแสงธรรมเข้าสู่ “สยามประเทศ” หรือที่เรียกกันในอดีตว่า “สุวรรณภูมิ”

พระโสณเธระ และพระอุตตรเถระ – ผู้นำธรรมสู่สุวรรณภูมิ

ในพุทธศตวรรษที่ 3 หลังการปรินิพพานของพระพุทธเจ้า พระเจ้าอโศกมหาราช แห่งชมพูทวีป (อินเดียในปัจจุบัน) ผู้เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา ได้ส่งพระธรรมทูตออกไปยังดินแดนต่าง ๆ ทั่วเอเชีย รวมถึงดินแดนแถบสุวรรณภูมิ ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ของไทยในปัจจุบัน

ในครั้งนั้น พระโสณเถระ และพระอุตตรเถระ ได้รับมอบหมายจากพระเจ้าอโศกให้เดินทางมายังสุวรรณภูมิ ด้วยปณิธานอันแรงกล้าในการเผยแผ่พระธรรม พวกท่านได้เดินทางผ่านภูเขา ป่าไม้ และแม่น้ำอย่างไม่ย่อท้อ แม้จะมีอุปสรรคมากมายก็มิได้หวั่นไหว ด้วยจิตอันบริสุทธิ์ต่อหน้าพระพุทธองค์

บทบาทสำคัญในฐานะผู้บุกเบิกพระธรรม

เมื่อพระโสณเถระและพระอุตตรเถระเดินทางมาถึงสุวรรณภูมิ ท่านได้เริ่มเผยแผ่พระธรรมแก่ผู้คนในท้องถิ่นอย่างสม่ำเสมอ ด้วยเมตตาธรรม ความอดทน และการสั่งสอนที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตของผู้คนในดินแดนนั้น ส่งผลให้ชาวบ้านเกิดความเลื่อมใสและขออุปสมบทตามพระเถระเป็นจำนวนมาก

นับแต่นั้นเป็นต้นมา พระพุทธศาสนาได้หยั่งรากลึกลงในดินแดนสุวรรณภูมิ และยังคงเจริญรุ่งเรืองเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน โดยถือได้ว่าพระโสณเถระและพระอุตตรเถระเป็น “ผู้วางรากฐานแห่งพระธรรมในดินแดนสยาม”

คุณูปการที่พวกเราชาวไทยไม่ควรลืม

แม้ประวัติของพระโสณเถระและพระอุตตรเถระจะไม่ได้ปรากฏชัดในหน้าหนังสือเรียนของบ้านเราเท่าใดนัก แต่เมื่อพิจารณาด้วยใจที่ใฝ่รู้และใฝ่ธรรมแล้ว เราจะพบว่าท่านทั้งสองเปรียบเสมือนผู้เปิดประตูแห่งธรรมะเข้าสู่ดินแดนนี้อย่างแท้จริง หากปราศจากความเสียสละของท่านในครั้งนั้น อาจไม่มีพุทธศาสนาในสยามประเทศอย่างที่เรารู้จักกันในทุกวันนี้